Geplaatst Algemeen
Frederic Wandres en Duke of Britain FRH na hun zege tijdens de wereldbekerwedstrijd in
Madrid in 2022. Foto: Nacho Olano/FEI/Flickr
De 36-jarige Frederic Wandres, lid van het team dat in 2023 tijdens de Europese kampioenschappen dressuur in Riesenbeck de zilveren teammedaille won, heeft nooit in een Juniorenteam gereden. Zijn ouders hadden niets met paarden en konden het zich niet veroorloven om dure paarden te kopen voor hun zoon.
Van een manege in Ländle naar de wereldtop
Het pad dat Frederic Wandres naar de wereldtop leidde, begon aan de longeerlijn op een manegepaard van een plattelandsmanege in zijn geboortestreek Baden-Württemberg. Hij groeide op in Kehl, gelegen langs de Rijn, tussen Karlsruhe en Freiburg. Op basisschoolleeftijd trok hij op met een aantal vrienden die wilden leren paardrijden. Frederic was de enige die het is blijven doen.
“Ik was meer op stal dan thuis”, glimlacht hij. Zijn ouders vonden het niet erg, integendeel. Zij steunden hem zo goed als ze konden. Toen hij 15 was, kreeg Frederic zijn eerste paard: Calypso W, een kruising Arabier van 3,5 jaar uit een Almé-merrie. Niet meteen een topsport-afstamming, maar Frederic en Calypso vormden een combinatie en namen deel aan dressuurwedstrijden voor beginners, en springwedstrijden. Echter, aan de springcarrière kwam al vroeg een einde, na de eerste hindernis in de eerste springwedstrijd voor jonge paarden op E-niveau (80-100 cm, laagste niveau in Duitsland- red.) Daar besefte hij het en zwoer: nu alleen nog maar dressuur. En dat moest met Calypso, want er was geen budget voor een duurder, beter paard.
Maar Frederic’s vader deed alles wat binnen zijn macht lag om te zorgen voor goede lessen voor zijn zoon. Bijvoorbeeld met Bertin Pötter, die destijds de bondcoach was, en toenmalig Deens kampioene Lone Jörgensen. Hij liep ook stage bij olympisch kampioene Ulla Salzgeber, zijn vader had dit voor hem geregeld. Ondanks hun begrip voor het enthousiasme van hun zoon bij het kiezen van een carrière, bleven zij bij hun standpunt: eerst een middelbareschooldiploma en een beroepsopleiding volgen. Frederic ging uiteindelijk werken als kantoormedewerker in de industriesector. Echter, daarna was het pad duidelijk: de focus van het professionele leven van Wandres kwam te liggen bij de paarden.
Professioneel ruiter
Hij begon te trainen bij boerderij Kasselmann in Hagen en bleef daar een tijdje wonen. Na zes jaar verhuisde hij naar stoeterij Bonhomme, net buiten Berlijn.
“Ik voelde dat ik mijn wilde haren nog niet kwijt was”, zei Wandres. In Berlijn reed hij wedstrijden met de toen nog jonge Fiderdance, die daarna succesvol Grand Prix heeft gelopen met verschillende amazones. Tijdens zijn eerste wedstrijden voor jonge paarden wist hij in Nederland de Pavo Cup te winnen, het equivalent van de Bundeschampionate, met Grey Flanell en hij was erbij toen Cadeau Noir naar de stal in Werder kwam. Helaas lag de focus van Bonhomme anders dan die van Frederic, die op sportief vlak verder wilde.
Op een dag belde Bianca Kasselmann hem op met de vraag of hij wellicht terug wilde komen. Dat wilde Frederic wel. Binnen een half jaar behaalde hij genoeg overwinningen op S-niveau (het op één na hoogste dressuurniveau in Duitsland-red.) om zijn gouden ruiterbadge in ontvangst te nemen. Op een bepaald moment kwam er een kleine voshengst, genaamd Duke of Britain, in zijn leven.
Alles dankzij Duke
“Duke heeft deuren geopend”, zegt Wandres vandaag de dag. Toen de twee elkaar tegenkwamen, werd de Dimaggio x Rubinstein getraind op gevorderd niveau. Stap voor stap werkten ze omhoog naar niveau S***. Ze hebben één keer een Intermediaire II gestart, en uiteindelijk waren ze klaar om te starten in een kwalificatiewedstrijd voor de Louisdor Cup. Ze eindigden uiteindelijk als vijfde in de finale in Frankfurt. Van 5*-jurylid Dr. Dietrich Plewa kregen ze als commentaar dat de tienjarige vos een ‘klassieke piaffe’ toonde. Het was een mijlpaal in hun carrière, die ze vorig jaar voortzetten met teambrons tijdens de wereldkampioenschappen 2022 in Herning.
“Zonder Duke zou ik niet zijn waar ik nu ben”, bekende Wandres. Hij is ook zeer veel dank verschuldigd aan de eigenaren, de familie Kasselmann. Want zij runnen natuurlijk wel een handelsstal en Duke of Britain is niet alleen zeer getalenteerd, maar ook goed rijdbaar. Zulke paarden zijn erg gewild. In het begin waren er ook partijen die interesse toonden, maar het kwam er nooit van en uiteindelijk mocht Duke blijven.
2019 was een belangrijk jaar in de carrière van Frederic. Hij won de Hamburg Dressage Derby, de Duitse kampioenschappen voor professionele dressuurruiters en de wereldkampioenschappen voor jonge paarden. Op hetzelfde moment nam ook zijn carrière met Duke of Britain een vlucht.
Paarden naar de top rijden
Naast Duke of Britain heeft Wandres een tweede Grand Prix-paard naar de wereldtop gereden, dat bewees hij in Riesenbeck: de Oldenburgerruin Bluetooth (Bordeaux x Riccione). Dit paard was al bekend en heeft al verschillende bekende ruiters gehad. Wandres was niet volledig overtuigd van de ruin toen hij hem ging rijden, maar al snel realiseerde hij zich dat het een ruwe diamant was.
“Nadat ik hem voor het eerst had gereden, was het voor mij duidelijk: er zit meer in hem dan ik ooit gedacht had”, zegt hij. Het was een toevalstreffer voor hen beiden. Bij hun Grand Prix-debuut reden ze naar een score van 70% en langzaam aan werken ze zich verder omhoog. De wintermaanden brachten ze door in Florida. “Dit concours is een geweldige plek om dingen uit te proberen, bijvoorbeeld om uit te zoeken wat de meest ideale losrijtijd is, enzovoorts”, zegt Wandres. “En het geeft ons de gelegenheid om meer tijd met de paarden door te brengen, dat hebben ze nodig.”
Een frisse wind en streven naar 80
Het verblijf in Florida heeft Bluetooth goed gedaan, net als de intensieve trainingen met bondscoach Monica Theodorescu. Zij helpt Wandres elke twee weken in Hagen met het trainen van zijn paarden, niet alleen met zijn toppaarden, maar ook met de jonge dieren. Wandres is hier ook in gegroeid qua rijden. Theodorescu is echt overtuigd van het kunnen van de twee.
“Zij zegt dat thuis het piaffe-passagewerk heel dichtbij het optimale ligt”, vertelt Wandres. “Op een gegeven moment willen we toch wel die 8 als eerste cijfer van de totaalscore hebben.” Monica beschouwt dat ook als haalbaar, maar zelf blijft hij er realistisch onder
“Ik weet niet of we dat kunnen. Maar ik weet wel dat als je grenzen stelt aan je zelf, dat je ze dan ook in je hoofd hebt. Dus ik denk het wel mogelijk is. Veel van wat er gebeurt, zit in het hoofd van de ruiter”, besluit Frederic.
