*Bokt Nieuwsredactie
Sport
Bo Leijten en Durello, winnaars bij de vierjarige dressuurpony's, met op de achtergrond
juryleden Patrick van der Meer (met jasje) en Sjak Laarakkers.
Foto: Marlies Trap Fotografie
Bij de Deltamanege in IJsselmuiden gonsde het zaterdagmorgen al vroeg van de bedrijvigheid. Terwijl buiten de laatste mist nog aan het optrekken was, was er binnen al volop actie. De finales van de Dutch Pony Championships (DPC) voor jonge dressuur- en springpony’s waren hier in volle gang. Tussen alle auto’s met trailers en vrachtwagentjes door manoeuvreer ik mijn mini-autootje naar een lege parkeerplaats vlakbij de ingang. Het is al te voelen dat het vandaag warm gaat worden, maar de organisatie heeft maatregelen genomen. Zo zijn er extra drinkplaatsen en voldoende schaduwplekken, kunnen de pony’s afgespoten worden en ook zijn er in het programma enkele aanpassingen gedaan. Zo is de prijsuitreiking van het springen voor 4-jarige pony’s naar voren gehaald, zodat zij niet in de hitte hoeven te wachten tot de 5- en 6-jarigen klaar zijn met springen en ook worden tussendoor de tussenstanden bekend gemaakt, zodat de jonge ruiters en amazones kunnen inschatten of ze hun pony tussendoor naar huis kunnen brengen of dat ze moeten wachten op de prijsuitreiking. In de hal met rijbanen zelf is het nog wel goed uit te houden. De temperatuur loopt niet zo hoog op als buiten en af en toe waait er een fris briesje door. In de kleinere rijbaan zijn de dressuurclincs bezig, in de grote rijbaan worden de dressuurproeven verreden. Hiervoor is met witte hekjes een mooie baan afgezet.
De clinics worden gegeven door Rachell Fokker. Binnen de ponysportwereld is zij geen onbekende. Met onder andere de pony’s Orchard Boginov, Power and Paint en Majos Cannon heeft zij op diverse kampioenschappen prijzen gewonnen. Tijdens de dressuurclinics kreeg ze verschillende ponycombinaties in de baan, in 4 groepjes van twee pony’s en het laatste groepje waren er 3. Dit waren C-, D-, en E-pony’s in de leeftijd van 3 tot en met 7 jaar en van verschillende rassen. Helaas was het niet goed te volgen wat ze vertelde. Dit was ook bij het latere springen in die baan het geval. Het was duidelijk dat vandaag de nadruk wat meer op de dressuur lag. De spreker die daar omschreef welke pony’s er in de baan waren en wat meer info over de dieren gaf, was wat overheersend. Deze man had een prachtig, helder en duidelijk stemgeluid en was fijn om naar te luisteren, maar de andere rijbaan werd toch echt overstemd. En dat is best jammer eigenlijk.
Even een momentje voor Amalia's Marcus en amazone Marjolein Ebbers tijdens de exterieurbeoordeling. Deze
combinatie werd 3e bij de vierjarige dressuurpony's. Foto: Marlies Trap Fotografie Mijn collega Bellatrix is er ook al en ik schuif bij haar aan de tafel. De rubriek voor vierjarige dressuurpony’s is bezig. In het midden van de baan staat de jury. Ook dit jaar is de organisatie er weer in geslaagd om grote namen te strikken: niemand minder dan dressuurruiter Patrick van der Meer en fokker en trainer Sjak Laarakkers beoordelen de pony’s tijdens deze finale en geven elke pony ook mooie feedback waar ze weer mee verder kunnen. Ik verwonder me erover dat de getoonde pony’s pas vier jaar zijn. Al zo compleet, mooi in de bespiering en zo netjes als ze door de baan gaan. Een leek zou zeggen dat dit al echte topsportpony’s zijn, in plaats van jonge dieren. Ook de ruiters en amazones zijn nog jong, maar sturen hun dieren vaardig in het rond. Soms vindt een pony het even spannend of schrikt van het grote spandoek dat op de korte zijde bij C is opgehangen, maar dit weten de kinderen heel goed op te lossen. Belonen na de proef, ook dat gebeurt veelvuldig. Horsemanship, dat zie ik echt wel terugkomen bij de jeugd. Net als bij de clinics, rijden de kinderen hier ook twee aan twee, waarbij er ook goed gelet is op het geslacht van de paarden. De hengsten rijden tegelijk met een ruin of een andere hengst, maar niet met een merrie, daar is duidelijk over nagedacht. Zo voorkom je problemen met eventuele hengstige dames. Je ziet dat sommige kinderen echt hun handen vol hebben aan de pony’s, waar anderen wat ontspannener kunnen rondsturen. Aan het einde van de proef worden de zadels van de pony’s gehaald en worden ze opgesteld voor het boordelen van het exterieur. Leuk, want op deze manier komt de bouw van de pony’s pas echt goed naar voren. Deze rubriek wordt uiteindelijk gewonnen door de palomino NRPS-ruin Durello (v. Diamond Touch), gereden door Bo Leijten. Op de tweede plaats volgt de perlino NRPS-hengst Cream de Luxe DV (v. Cassanova du Bois) met amazone Romee Schoenmakers, gevolgd door Amalia’s Marcus (v. Nijebert’s Marc), een NWPCS-hengst. Deze valk werd voorgesteld door Marjolein Ebbers. Bij de prijsuitreiking krijgen de dames een fles kinderchampagne overhandigd, de kurken gaan eraf en spuiten maar! Zoals de speaker opmerkte: “Max Verstappen is er niets bij!”. En een lol dat die kids hadden! Tijdens de ereronde gaat nog een keer het gas erop en dan mogen de pony’s weer de baan verlaten.
Monaco WNE, met zijn opvallende kleur, en amazone Lizette Kamper, tijdens hun proef, die hen de 1e prijs
opleverde bij de vijfjarige dressuurpony's. Foto: Marlies Trap Fotografie Intussen zijn de clinics afgelopen en wordt de andere rijbaan omgebouwd. De tafel in het midden wordt naar de hoek verplaatst, balken en staanders worden binnengebracht. De baan wordt met een trekker geëgaliseerd, daarna wordt daar een aanhanger achter gehangen met nog meer hindernismateriaal. Dankzij een efficiënte manier van werken, is er in no time een mooi springparcours opgebouwd. Ook hier werd rekening gehouden met de hitte: slechts negen hindernissen, die niet al te hoog stonden gebouwd:
| Leeftijd Pony | Cat. C | Cat. D | Cat. E |
|---|
| 4 jaar | 0.60 m | 0.70 m | 0.80 m |
| 5 jaar | 0.80 m | 0.90 m | 1.00 m |
| 6 jaar | 0.90 m | 1.00 m | 1.10 m |
Tessa Goedhardt knuffelt haar pony Jimmy TGD tijdens het wachten op de
exterieurbeoordeling. Zij werden tweede bij de vijfjarige dressuurpony's.
Foto: Marlies Trap Fotografie De pony’s sprongen allemaal het basisparcours, een aantal mochten daarna terugkomen voor de tweede ronde. Dit waren de combinaties die in het eerste parcours een score van 35 of meer stijlpunten kregen. Mocht dat gebeuren bij minder dan 50% van de combinaties, dan werd dit aangevuld tot aan de percentage met combinaties die het parcours in de eerste ronde compleet hadden afgelegd. Helaas lukte het Marlies niet om foto’s te maken bij het springen. De hal was net iets te klein, de hindernissen stonden iets te dicht op elkaar en ook net niet lekker opgebouwd ten opzicht van waar wij zaten. Jammer, maar dat kan gebeuren. Intussen was in de grote hal de dressuurrubriek voor vijfjarige pony’s begonnen. Drie stamboeken werken mee aan de DPC: het NRPS, het Nederlandse Welsh Pony en Cob Stamboek (NWPCS) en het Nederlands New Forest Pony Stamboek (NNFPS). Geen wonder dus dat alle deelnemende pony’s bij een van deze stamboeken zijn ingeschreven. Als even later de springrubriek voor vierjarige pony’s ook is begonnen, verhuis ik naar een tafeltje in het midden van de hal, zo kan ik goed in beide rijbanen volgen wat er gebeurt. En wat een verschil is daar zichtbaar! Waar bij de dressuurpony’s er haast een serene rust lijkt te zijn, de kids zo geconcentreerd mogelijk de aanwijzingen van de voorlezer proberen op te volgen en hun pony’s op hun best voor te stellen aan de jury, zo anders is dat in de springring. Hier draait het om snelheid, één keer knipperen met je ogen en de pony is kwestie is alweer voorbij. De dressuurpony’s lijken echt gericht op hun ruiter of amazone, de springpony’s trekken echt naar het hout toe. Op een enkeling na misschien, maar dat zal ook te maken hebben met de zenuwen van de amazone. Na elk parcours gaat de deelnemer even naar de jury om te horen welke tips deze mee willen geven. Ook hier zijn de juryleden niet de minsten. De DPC heeft de internationale springruiters Wesley Mulder en Teddy van de Rijt weten te strikken hiervoor. Zij geven dan ook nuttige feedback aan elke ruiter of amazone. En ging het parcours even niet zo goed, dan geven zij ook tips hoe dat in de toekomst voorkomen kan worden. Bij de vierjarige springpony’s gaat uiteindelijk Zidane (v. Zip), een voskleurige NRPS-hengst, er met de hoogste eer vandoor. Hij werd gereden door Mees Boeren. Tijdens de prijsuitreiking feliciteerde hij met een ferme handdruk zijn concurrentes op plaats twee en drie. Dit was ook de enige prijsuitreiking waar ik dat zag gebeuren. Zeer sportief gedaan van Mees! Op de tweede plaats eindigde Cappuccino van de Paemel Z, een bruinzwarte NRPS-hengst van Casall, gereden door Imke Boden. Het brons ging naar Molenberg’s Quin, een voskleurige NNFPS-hengst van Prodise’s Vender, met in het zadel Ize Herwers. Ook hier ging bij de prijsuitreiking de kurk van de kinderchampagnefles en volgde een waar spuitfestijn. Na de ereronde werd het erepodium weer snel opgeruimd en de hindernissen opgehoogd voor de vijfjarige pony’s.
Rubi van Huijgevoort rijdt met Roosdoncken's Ferro de baan in voor de prijsuitreiking. Zij wonnen ex aeqo
het brons bij de vijfjarige dressuurpony's. Foto: Marlies Trap Fotografie Intussen probeer ik ook nog wat mee te pakken van de vijfjarige dressuurpony’s in de grote rijbaan. Wat een prachtige sportpony’s komen daar voorbij. Bij de vierjarigen liep één schimmeltje mee, verder zie ik deze dag vooral sportkanonnen in bruin en vos voorbij komen, afgewisseld met zwart, valk, palomino, cremello en perlino. Stuk voor stuk pony’s in sportconditie, goed in de spieren en geen grammetje vet teveel. Ze rijden een eenvoudige proef zonder zware onderdelen erin, waarin ze beoordeeld worden op hun gangen, op de gedragenheid & souplesse, de algemene indruk en het exterieur. Hiervoor rijden ze een dressuurproef met daarin natuurlijk stap, draf en galop, overgangen en tempowisselingen (middentempo of uitgestrekt tempo), grote voltes en halsstrekken komen aan bod. Ook een stukje wijken voor het been moet getoond worden. Bij de zesjarigen komen daar nog kleinere voltes (10-12 meter in draf en 20 meter in galop), überstreichen (handen van de ruiter of amazone moeten tijdens minstens drie galopsprongen naar voren worden gebracht over de hals), schouderbinnenwaarts en contragalop bij. Iedereen doet keurig geconcentreerd wat er gevraagd wordt, op aanwijzingen van de voorlezer. Hiervoor is iemand van de DPC zelf in de baan, zo hoeft niemand een eigen voorlezer te regelen. Ook dat hebben ze goed voor elkaar! Uiteindelijk is het de donkere palomino NRPS-hengst Monaco WNE (v. FS Mr. Right), gereden door Lizette Kamper, die de eerste prijs mee naar huis mag nemen. Als tweede mag de schattige C-ponyruin Jimmy TGD (v. Rondo’s Cerruti) opstellen. De NWPCS pony werd gereden door Tessa Goedhardt. Op de derde plek vinden we twee amazones met NWPCS-ruinen terug, een ex aeqo stand dus. De zwarte Roosdoncken’s Ferro (v. Nia Domo’s Bolero), gereden door Rubi van Huijgevoort, en de bruine Heidepeels Stitch (v. Waxwing Penny Guy), onder het zadel van Danique Mostert, scoren precies hetzelfde en delen dus het brons. Gelukkig had de organisatie nog ergens een extra fles kinderchampagne staan voor deze situatie en dus konden ook hier de kurken knallen tijdens de prijsuitreiking. Nooit geweten dat kinderchampagne ook voor zulke mooie champagnedouches kan zorgen!
Danique Mostert stuurde Heidepeels Stitch door de baan. Zij wonnen ex aeqo de derde prijs bij de vijfjarige
dressuurpony's. Foto: Marlies Trap Fotografie Deze prijsuitreiking volgde vrij snel op die van de vierjarige springpony’s in de andere baan, dus daarom moesten de vijfjarige springpony’s heel even wachten om ze niet ál te opgefokt in de baan te krijgen. Goed over nagedacht weer. Als de ereronde bij de vijfjarige dressuurpony’s is afgelopen, mag de eerste vijfjarige springpony de baan in. Dit is een kleine rubriek met slechts 10 combinaties. Ter vergelijking: bij de vierjarige springpony’s kwamen er 24 combinaties in de ring. De zesjarige springpony’s waren slechts met zijn achten. Bij het springen komt er ook een klein beetje geluk kijken. Sommige pony’s raken het hout met de hoeven aan en hebben het geluk dat de balk blijft liggen, bij anderen ploft hij helaas wel in het zand. Vooral hindernis 3, met rood-geel-blauw-geel-rode balken en rode staanders met reclame erop, is een vervelende. Waar het precies aan ligt, weet ik niet, maar de parcourshulpen mogen daar regelmatig balken rapen. Ook de groen-witte hindernis met nummer 7 blijft niet gespaard. Die krijgt vandaag de grootste klap te verwerken. Een van de pony’s lijkt te weigeren, maar springt uiteindelijk toch. Helaas niet hoog genoeg, maar dwars er doorheen. Hierbij verandert de hindernis dan ook in een mikado-spel. De staanders blijven staan, maar alle balken én de ene plank die erin ligt, worden naar de grond gemaaid. De amazone verliest haar evenwicht, maar weet toch op de pony te blijven zitten. Heel knap, dat had ik niet verwacht. Ze herpakt zich en rijdt het parcours netjes uit. Uiteindelijk weet Midnight Miracle, een bruine NRPS-merrie van O’Solution, samen met amazone Caro Lize Wessels Boer, het goud op te eisen. Monchino (v. Pippin’s Pride A.T.), een voskleurige NWPCS-ruin onder het zadel van Diede Meulepas, pakt het zilver en Kanouche van Orchid’s (v. Kanshebber), een bruine NRPS-ruin, wint samen met zijn amazone Anouchka Marinissen het brons.
Evi Vaessen met Everest Ferien, een van de twee combinaties die de titel beste NNFPS-pony wonnen.
Foto: Marlies Trap Fotografie Intussen is in de grote hal de opperste concentratie te voelen bij de zesjarige dressuurpony’s. Marlies is intussen naar huis gegaan, zij kreeg last van de warmte. Ondanks dat het in de hallen koeler was dan buiten, liep ook daar de temperatuur nog best wel op. Ik had een korte broek en een topje aan, maar respect voor de juryleden en iedereen van de organisatie, die wel in lange broeken en overhemden of bloesjes rondliepen. De kinderen mochten starten in zomertenue en daar werd dankbaar gebruik van gemaakt. Bij het afzadelen voor de exterieurbeoordeling werd bij menig pony nog snel even een doekje over de rug gehaald om het ergste zweet weg te werken. Gelukkig kon je bij het horecapunt drinken kopen zoveel je lustte, ik zag ze dan ook regelmatig de voorraad weer aanvullen. Ook de ijsjes was een schot in de roos. Tijdens de proeven werd bij het secretariaat de tussenstand bijgehouden, zo kon je zien of je de pony vast naar huis kon brengen, of dat je nog even moest wachten op de prijsuitreiking. Heel fijn nagedacht door de organisatie. Bij de dressuur waren de groepen wel mooi gelijkmatig verdeeld, in tegenstelling tot bij het springen. In alle drie de rubrieken kwamen zestien pony’s aan de start, steeds per twee in de rijbaan. Soms was één pony wat de laat bij de baan, die kwam dan later bij een ander tweetal erbij, dat werd dan een drietal. En degene die wel netjes op tijd was, reed dan zijn of haar proef alleen. Deze pony’s waren al wat verder qua ontwikkeling en dat zag je ook terug. Prachtige proeven, terechte feedback van de jury ook. Uiteindelijk was het hier de donkere valk NRPS-merrie Heitholm’s Li Lou (v. FS Mr Right), die met haar amazone Ilse de Wilde, met de eerste prijs ging lopen. De bruine NWPCS-ruin Tiiesto L.H. (v. Nia Domo’s Bolero) en zijn amazone Levi Heusinkveld wonnen vorig jaar nog het goud bij de vijfjarigen. Dit jaar kregen zij bij de zesjarigen het zilver omgehangen. De derde plaats was voor de valkkleurige NWPCS-merrie Marjolein (v. Movie Star) met haar amazone Lorain Paas.
De prijswinnaressen van de vijfjarige dressuurpony's vieren een feestje op het erepodium.
Foto: Marlies Trap Fotografie Tegelijkertijd was in de andere baan ook het springen voor zesjarige pony’s afgerond. Ook in deze rubriek moest bij de rood-geel-blauw-geel-rode hindernis regelmatig de bovenste balk er weer opgelegd worden, dat is echt de scherprechter van het parcours gebleken. Bij deze springrubriek gold ook weer: de snelheid zat er goed in. Een keer knipperen met je ogen was geen goed idee, dat had je gelijk weer wat gemist. Echt het tegenovergestelde van wat er in de dressuurring gebeurde. Wel viel het mij op dat de meeste pony’s in de springring minimaal een martingaal of andere, soortgelijke hulpteugels droegen. Dit zag ik ook bij de vier- en vijfjarigen. Ik zag er ook een enkele voorbij komen met een kneveltrens of een Mexicaanse neusriem. Slechts een enkele pony liep met een eenvoudig trensbitje en zonder hulpteugels rond. Dit was ook volledig tegenovergesteld aan de pony’s in de dressuurring, die allemaal een simpel trensbitje droegen, en een Engelse, gecombineerde of Duitse neusriem. Bij het springen kregen enkele ruiters het advies om ook vooral dressuurmatig met de pony aan de slag te gaan. Iets dat in mijn ogen ook wel terecht was. Ik kreeg bij het springen de indruk dat soms de dressuurkant iets uit het oog werd verloren en dat juist ook daardoor pony’s de kans kregen uit te breken, oftewel langs de hindernis te schieten in plaats van eroverheen te springen. Ook een enkele weigering kwam volgens mij voort uit dressuurmatige fouten, zoals simpelweg niet voldoende been geven/niet voorwaarts genoeg rijden voor de sprong. Heel goed dat de jury ook hierop let! Vorig jaar was dat ook het geval, ook toen lette de jury bij het springen daarop, en dat vind ik een goede zaak. Uiteindelijk mocht Salto Patento (v.Kanshebber) opstellen voor het in ontvangst nemen van de eerste prijs. Deze bruine NNFPS-merrie, gereden door Alisha Korf, was volgens de jury de beste. Op de tweede plaats eindigde Bloemendael’s Truffel (v. Jup), een bruine NNFPS-ruin, met amazone Evie Tasseron. Het brons was uiteindelijk voor de bruine NRPS-ruin La Nour (v. Lance), gereden door Denise Korf, die dus naast haar zusje Alisha op het erepodium mocht plaatsnemen.
Na afloop van deze springrubriek volgden nog de prijsuitreikingen van de zesjarige dressuurpony’s en de vijf- en zesjarige springpony’s. Omdat deze springrubrieken maar kort waren, hadden ze de dressuurrubriek twee keer stil moeten leggen, dat zou niet handig geweest zijn. Ook hier vloeide rijkelijk de kinderchampagne, echt genieten hoeveel plezier die kids dan hebben als ze daar even los mee mogen gaan! Ze maken er echt een feestje van! En ach, met die tropische temperaturen droogt dat vanzelf wel weer! Na de prijsuitreikingen en bijbehorende ereronden werd nog bekend gemaakt dat er een extra prijs was voor de dressuuramazone die de hoogste score van de dag had behaald. Zij was zelf niet meer aanwezig, maar vanuit de organisatie zal er contact worden gezocht. Deze prijs, een mooi custom zadel voor haar pony, werd gewonnen door Bo Leijten met Durello. Zij won ’s ochtends de rubriek voor vierjarige dressuurpony’s en haar score werd door niemand meer verbeterd. Tevens mocht zij de prijs voor de beste NRPS-dressuurpony van de dag ophalen. De beste NWPCS-pony van de dag werd Amalia's Marcus, die eerder al bij de vierjarigen het brons pakte. De beste NNFPS-pony was wederom een ex aeqo en wel voor de bruine merrie Everest Ferien (v. Holthausen Frodo II), die met amazone Evi Vaessen 7e werd bij de vierjarigen en voor de zwarte merrie Super Sparkle (v. Reekamp’s Eclipse), die met amazone Brecht Lunenburg de 8e plaats veroverde bij de zesjarigen. Beide amazones hadden exact dezelfde score gereden. Deze drie amazones mochten nog een extra prijs ophalen voor hun pony's. En zo kwam er een spetterend einde aan een warme dag vol mooie ponysport, die hopelijk voor alle deelnemers ook zeer leerzaam was! De DPC is wat mij betreft een mooie aanvulling op de wedstrijdkalender voor de pony’s.
De volledige uitslag van de dressuurpony's, inclusief de scores, vind je hier.
De volledige uitslag van de springpony's, inclusief de scores, vind je hier.