Geplaatst Bokt Community
De te steken ringen hangen aan een magneet, die aan een paal is bevestigd.
Foto: JPitty
Op zaterdagavond 1 juli 2023 vond voor de 36e keer het ringrijden plaats in het Gelderse Ermelo, georganiseerd door de vereniging Het Veluws Ros. Voorgaande jaren gooide corona helaas roet in het eten, maar dit jaar kon het evenement weer plaatsvinden in het centrum van dit prachtige dorp. Namens Bokt stapte Lid Nieuwsredactie JPitty in de trein om hier een kijkje te gaan nemen.
Het programma begon al om 17:00 uur bij de manege van Het Veluws Ros. Hier verzamelden de aanspanningen zich en vond de jurybeoordeling van de combinaties plaats. Naast prijzen voor het ringrijden waren er namelijk ook prijzen te winnen als “De meest ludieke aanspanning”, “Het meest authentieke geheel”, “Bestgaande combinatie koetsier en paard” en “Bestgaande combinatie koetsier en pony”. Helaas vond hier een klein incident plaats met een van de paarden die zou deelnemen aan het ringrijden. Het betrokken dier is er gelukkig goed vanaf gekomen. Hierdoor liep het programma enige vertraging op. Iets later dan gepland vertrokken zij alsnog voor een korte rit vanaf het wedstrijdterrein naar het centrum. Het parcours voor het ringrijden was hier al uitgezet door de organisatie, en ook de vrachtwagen waar de jury plaatsnam, stond al gereed:
In deze vrachtwagen zaten verschillende juryleden. Zo waren er juryleden die de puntentelling van het ringrijden bijhielden, maar ook de juryleden voor de eerder genoemde prijzen zaten hier. Zij werden vergezeld door de speaker van dienst, die overigens zijn paardenkennis en de info over de combinaties keurig op orde had. Ook Hans van Daalen, de burgemeester van Ermelo, volgde vanuit deze wagen de verrichtingen van de deelnemers.
Ringrijden lijkt wellicht simpel: de bedoeling is namelijk dat de steker of steekster vanaf de rijdende wagen de ringen steekt. Deze hangen aan palen die langs het parcours staan. Het steken gebeurt met een houten stok, ook wel “sabel” genoemd. Degene die de meeste ringen weet te steken, is de winnaar. Maar in de praktijk blijkt het toch niet zo heel simpel te zijn. Het enige toegestane tempo is namelijk een vlotte draf, en niet elke wagen is voorzien van luchtbanden. Bovendien is het parcours uitgezet op een klinkerweg, en uiteraard heb je ook te maken met een levend dier voor je wagen, dat nog wel eens een stapje opzij wil zetten. Niet alle ringen werden dan ook goed gestoken. De plaatselijke scouts, die hielpen om alles in goede banen te leiden, moesten dan ook menig ring van het parcours rapen. Uiteindelijk bleken er meerdere combinaties met evenveel gestoken ringen te zijn, dat betekende dan ook dat er een barrage zou plaatsvinden om de prijzen. Hierin was, naast het aantal gestoken ringen, ook de snelheid van belang.
Al bij combinatie nummer 1, Jan Willem van ’t Spijker met een prachtig Fries paard, voelde je de grond trillen onder je voeten. Zij reden met een wagen uit 1900, die voorzien was van massieve wielen in plaats van luchtbanden. Deze combinatie haalde de barrage en mocht uiteindelijk de derde prijs in ontvangst nemen.
Combinatie 2, Jordy van Middendorp en zijn steekster, hadden een prima dag en reden een mooie ringrijderij. Met hun prachtige tuigpaard voor de wagen haalden zij de barrage en wisten daarin het hoofd koel te houden. Zij gingen dan ook naar huis met de eerste prijs, de Gijs de Bruin-wisselbokaal. Ook de prijs voor “Bestgaande combinatie koetsier en paard” mochten zij in ontvangst nemen.
Combinatie 3, met Sem Hofsté aan de leidsels, had duidelijk plezier in het ringrijden en ook dat is heel belangrijk. Na elke goed gestoken ring klonk er een juichkreet van de steekster door Ermelo. Opvallend was dat de prachtige vos voor hun authentieke wagen pas 5 jaar jong was. Het paard bleef echt heel braaf lopen tijdens de ringrijderij, je zou echt niet zeggen dat dit nog zo’n jong dier is. Ook de jury kon deze aanspanning waarderen, zij kregen de prijs voor “Het meest authentieke geheel” uitgereikt. En hierin was de jury erg streng, zelfs een modern horloge om de pols van de koetsier had al een minpunt kunnen opleveren. Maar hier was geen sprake van en dus ging deze aanspanning met de prijs naar huis.
Een opvallende verschijning was combinatie 4, Cees Berger met een prachtige schimmel voor de wagen. De speaker zei hierover: “Sinterklaas mocht willen dat hij zo’n paard had!” Hier op de achtergrond zie je ook een van de scouts bezig om een nieuwe ring aan de paal te hangen voor de volgende combinatie. Zij hadden er hun handen vol aan.
De vijfde combinatie in de rij was Emma Franken met haar KWPN-tuigpaard. Deze hengst had er zin in, onder aanmoedigingen van het publiek schoot hij in showmodus en liet hij zien wat hij in huis had.
.Combinatie 6 maakte er gelijk een familieuitstapje van. Koetsier Brian Franken is namelijk de vader van koetsier Emma Franken van combinatie 5. Helaas is de foto onscherp geworden, maar deze twee prachtige KWPN-tuigpaard vossen zagen eruit om door een ringetje te halen. Stilstaan zat er even niet in bij deze paarden, ze waren té enthousiast.
Haflingers hebben de naam bijzonder veelzijdig te zijn, er lijkt geen discipline te zijn die ze niet kunnen. Een avondje ringrijden? Ook daar draaien deze knappe blonde paarden hun hoef niet voor om. Combinatie 9, van Anne Jen Overeem, hier in volle actie op het parcours.
In Ermelo heeft de ringrijderij elk jaar een thema, en dit jaar was dat ‘vrijheid’, hier heel treffend verbeeld door combinatie 10 van Eva Thomassen met een leuke Welshpony voor de wagen. Uitgedost als hippies op hun kleurrijk versierde wagen, deden zij mee aan het ringrijden. De jury was onder de indruk van deze aanspanning en beloonde hen met de prijs voor “Bestgaande combinatie koetsier en pony”.
Combinatie 11 was een opvallende verschijning. Koetsier Woutera van de kamp, hier als teddybeer, had een heuse ‘beestenboel’ op haar met ballonnen versierde wagen zitten.
Om de beurt staken de jongelingen de ringen en dat ging ze goed af. Zo goed, dat ze zelfs in de barrage terecht kwamen. Combinatie 2 was net iets beter, maar met de tweede prijs was deze groep ook erg blij! En daarmee hield het nog niet op, want de jury was van mening dat deze combinatie ook de bokaal had gewonnen voor “Meest ludieke aanspanning”. Een succesvolle avond dus voor hen!
Combinatie 12 van Thalita Aardema koos voor een gezellige oranje uitdossing. Oranje kledij, een grote Nederlandse vlag achterop en zelfs oranje versiering op het mentuig van de pony mocht niet ontbreken.
De dertiende combinatie zorgde voor een hoge schattigheidsfactor. Met haar bonte Shetlander en jonge steeksters liet Regina van der Mark zien dat ringrijden voor alle leeftijden is en dat je ook met een kleine pony plezier kunt hebben. Deze pony droeg aan alle vier de hoefjes een mooie blauw-zwarte hoefschoen, ter bescherming van de voetjes op de straatstenen.
Voor Herma de Wild van combinatie 14 stonden veiligheid en zichtbaarheid voorop. Koetsier, steekster en pony hadden zich voor de gelegenheid fel uitgedost, ze waren dan ook al vanaf een ruime afstand zichtbaar. De oranje vlag en het bordje ‘zwenkt uit’ achterop de wagen maakten het geheel helemaal af!
Aartje van den Brink van combinatie 15 was misschien wel de oudste deelnemer in Ermelo. Het plezier spatte van deze combinatie af. De jonge steeksters deden uitstekend hun best en de voskleurig shetlander zette zijn beste beentje voor.
De mooie, multicolor wagen van Vicky Kappenberg van combinatie 17 zorgde voor vrolijkheid in het parcours. Voor de gelegenheid was hun zwarte pony aangekleed met rode accenten, die weer mooi bij de wagen pasten. De brede glimlach van de jongedame op de bok doet vermoeden dat ‘lol met je knol!’ bij deze combinatie zeker aanwezig was!
Kortom, een hele mooie en gezellige avond in Ermelo zaterdagavond. Het publiek was dan ook massaal toegestroomd, jong en oud genoot van een mooie paardenavond. De horeca deed goede zaken, het weer zat mee, kortom: een heerlijke 36e editie van het ringrijden in Ermelo.
Meer verslagen van zaterdagavond staan op de speciale facebookpagina van de ringrijderij in Ermelo.
