Geplaatst Algemeen
Goodwood House op het landgoed Goodwood. Foto: Ian Stannard/Wikimedia Commons
Susan Monica Grenville-Grey, hertogin van Richmond, en voormalig voorzitter van British Dressage, is op dinsdag 13 juni 2023 op 90-jarige leeftijd overleden. Zij stierf vredig in het bijzijn van haar familie.
Susan, hertogin van Richmond, was een trouwe fan van de Britse dressuursport. Dankzij haar creativiteit en gedrevenheid werd op Goodwood de basis gelegd om de dressuursport in Groot-Brittannië te ontwikkelen van een haast onbekende sport naar olympisch goud, inclusief het introduceren van muziek tijdens de dressuur binnen de FEI. Zij was van 2007 tot 2012 voorzitster van British Dressage.
Goodwood was de etalage voor de dressuur in het Verenigd Koninkrijk, de top van de Europese ruiters werd aangetrokken en overtuigd door de prachtige omgeving en de gastvrijheid van de locatie in West Sussex. De elegante achtergrond van Goodwood House was prachtig en samen met de magnifieke stallen en royale gastvrijheid maakte dan een ongeëvenaarde ervaring voor de deelnemers, hun relaties en het publiek.
Goodwood en paardensport
Susan Monica Grenville-Grey werd geboren in 1932 en haar relatie met Goodwood begon in 1949. Twee jaar later trouwde ze met Charle Gordon-Lennox, de intussen overleden 10e hertog van Richmond. Hij was een schoolvriend van haar broer en het hoofd van de familie, die al sinds circa 1690 woonde op Goodwood Estate, waar ze de boerderij en het landgoed runden.
Toen de hertogin naar Goodwood verhuisde, kocht ze ook de Arabische schimmel Sword of Islam, hiermee startte ook haar interesse in de dressuur. Kleine onderlinge clubwedstrijden en dressuurproefjes leidden uiteindelijk in 1973 tot de eerste internationale wedstrijd. Die markeerde ook de opening van het paardensportcentrum op Goodwood en de aanwezigheid van enkele Duitse topruiters uit die tijd legden de basis voor wat een belangrijk, jaarlijks evenement zou worden. Het evenement groeide uit van een klein begin met een graspiste en strobalen om op te zitten tot een groot publieksevenement met permanent aanwezige rijbanen die geflankeerd werden door overdekte tribunes. Dit werd financieel ondersteund door grote sponsors als Hermés, Toyota en Volvo.
Internationale dressuur op Goodwood
Gedurende 21 jaar (1973-1993) was Goodwood gastheer voor internationale dressuurcompetities en vele van ’s werelds beste combinaties van die tijd kwamen voor het Goodwood House in actie. Denk aan Jennie Loriston-Clarke met Dutch Courage, Reiner Klimke met Ahlerich, Margit Otto-Crépin met Corlandus en Christine Stückelberger met Granat. De wereldkampioenschappen in 1978 werden op Goodwood verreden, Jennie Loriston-Clarke en Dutch Courage wonnen hier brons. Maar ook de alternatieve Olympische Spelen van 1980 vonden hier plaats, na de politieke boycot van de spelen in Moskou.
Goodwood zorgde voor een nieuwe uitmuntende standaard voor het organiseren van een internationale wedstrijd. Als resultaat hiervan werd de intussen overleden hertog van Richmond de eerste voorzitter van de Association of International Dressage Event Organisers. Internationale juryleden wilden maar wat graag uitgenodigd worden om in de pracht en praal van Goodwood House te verblijven.
“Het innovatieve en heldere denken, en de zachte maar vastberaden aanpak van de hertogin maken dat zij een formidabele erfenis achterlaat, vooral in de ontwikkeling van de Britse dressuur”, zegt internationaal dressuuramazone en schrijfster Jane Kidd.
Innovatie op Goodwood: Kür op Muziek
De kampioenschappen op Goodwood zetten niet alleen de dressuur op de kaart in Groot-Brittannië, maar daarnaast volgden ook andere innovaties. De bekendste hiervan is dressuurrijden op muziek. De hertogin van Richmond was de drijvende kracht achter dit concept, dat voortkwam uit haar eigen liefde voor balletdansen en dressuur. Haar vriendschap met de intussen overleden Esmé Jack leidde tot deze innovatie en legde de basis voor de moderne dressuursport.
Esmé was een groot voorstander van het rijden op muziek, dit gebruikte ze ook vaak bij het trainen van haar leerlingen. Een van die leerlingen, de hertogin, ontwikkelde ook een liefde voor het rijden op muziek en bedacht dat het een goed idee zou zijn om dit in te voeren bij competities. Samen met de hertog overtuigde ze de FEI om toestemming te krijgen voor Goodwood.
Samen met de intussen overleden Wolfgang Niggli, die later voorzitter werd van het dressuurcomité van de FEI, werd de Kür op Muziek in 1979 ingevoerd in het programma van Goodwood. In de daaropvolgende jaren ontwikkelde het idee zich zo snel verder dat er werd besloten om, wanneer er een wereldbeker dressuur zou komen, dat de kwalificatiewedstrijden daarvoor zouden worden verreden met een Kür op Muziek.
Het begon bescheiden, maar de opname van muzikale proeven zorgden voor een revolutie in de sport en werden een officieel onderdeel van internationale dressuurcompetities. Hoogtepunten hiervan zijn iconische evenementen als de FEI Wereldbekerwedstrijden en de finales van grote kampioenschappen, die traditiegetrouw veel publiek trekken.
Jonge ruiters en paarden
Een andere innovatie was een dressuurwedstrijd speciaal voor jeugd onder de 21 jaar. Dit leidde uiteindelijk tot de nationale kampioenschappen voor Young Riders, die in 1982 in Goodwood gelanceerd werden. Het jaar daarop organiseerde Goodwood een internationaal evenement voor Young Riders.
Deze wedstrijden waren een inspiratiebron voor jonge Britse ruiters en motiveerde heb om boven zichzelf uit te stijgen. Vervolgens werden er een heleboel jonge paarden overgehaald vanuit Duitsland om hun training te demonstreren en hun manier van bewegen. In 1981 leidde dit tot een nieuw idee: om klassen te maken voor jonge paarden, waarin hun potentieel voor de internationale sport wordt beoordeeld. Wat volgde waren wedstrijdrubrieken voor drie-, vier-, en vijfjarigen waar alleen Brits gefokte paarden aan mochten deelnemen. Dit gaf fokkers een standaard waar ze waar ze naar konden streven.
Als gevolg van de statuur van Goodwoods binnen de dressuurwereld, organiseerde de hertogin van Richmond in 1981 een trainersconventie. Jane Kidd, medeorganisator, zei hierover: "het doel is om samenwerking op te bouwen en begrip te kweken. Om zodoende meer overeenstemming te krijgen en een betere kennis op te bouwen over de belangrijkste doelstellingen en de huidige tekortkomingen van de Britse dressuur". Deze conventies bleken een groot succes en in 1987 organiseerde de hertogin een conventie over muziek. In 1992 werd tijdens een andere conventie de toekomst van de dressuur besproken tijdens een zogeheten denktank.
Nationale kampioenschappen
Naast internationale dressuurconcoursen was Goodwood ook al sinds 1981 de gastheer voor de nationale kampioenschappen. Deze kampioenschappen groeiden door de jaren heen in aanzien en in 1993 waren de Shell Gas National Championships het laatste grote dressuurevenement op Goodwood. Dat jaar verhuisden de hertog en hertogin uit Goodwood House. Hun zoon Charles Gordon-Lennox, de graaf van March en tegenwoordig de 11e hertog van Richmond, en zijn gezin trokken erin.
Omdat het steeds moeilijker werd om grote sponsoren te vinden voor dressuurwedstrijden, besloot de familie om op het hoogtepunt te stoppen. Het park werd het decor voor een ander soort paardenkracht. Charles, de 11e hertog van Richmond heeft het landgoed de afgelopen 25 jaar omgebouwd om Festival of Speed en Goodwood Revival uit te bouwen tot wereldmerken.
Biologische landbouw
Susan Gordon-Lennox, hertogin van Richmond, was een van de pioniers van de Britse biologische beweging, zij heeft dan ook grote invloed gehad op de boerderij op landgoed Goodwood. Sinds zij in de jaren ’50 bij de familie kwam, heeft zij de biologische landbouw aangemoedigd. Goodwood had de eerste melkveehouderij in het land waar de dieren 100% biologisch gevoerd werden en is de grootste biologische laaglandboerderij in het Verenigd Koninkrijk.
Nalatenschap
De hertogin van Richmond laat vijf kinderen na, dertien kleinkinderen en vier achterkleinkinderen. Jill Day, voorzitter van de British Dressage laat weten: “Het nieuws dat de hertogin van Richmond is overleden, maakt mij verdrietig. De eerste nationale kampioenschappen waar ik mij voor kwalificeerde waren op Goodwood, het was een geweldige ervaring. De rijbanen voor het Goodwood House maakten het nog specialer. Zoals de Goodwood stables waren, zo was er geen ander. Zij voegden echt wat toe aan de ervaring. Ik had ook het voorrecht om deel te nemen aan de laatste nationale kampioenschappen die daar gehouden werden. Ik zal die vroege dagen van de dressuursport op Goodwood nooit vergeten en ben dankbaar voor de kans die de hertogin ons gegeven heeft.”
Jane Kidd, auteur van het boek ‘Goodwood Dressage Champions’, voegt hieraan toe: “het innovatieve, heldere denken van de hertogin en haar zachte, vastberaden benadering betekenen dat zij een formidabele nalatenschap achterlaat, met in het bijzonder de ontwikkeling van de Britse dressuursport.”
