Geplaatst Bokt Community
Blogger Mkango is deze maand aan de beurt om wat vragen te beantwoorden.
Op Auroch. Foto: stalgenootje Millie
* Hoe lang ben je al lid van Bokt?
Sinds 2017, dus bijna zes jaar alweer.
* Hoe lang ben je al blogger voor Bokt?
Langer dan dat ik feitelijk blogs schrijf.
Dus laten we zeggen dat ik actief blog sinds augustus vorig jaar.* Wat vind je leuk aan blogger zijn?
Ik heb geschiedenis gestudeerd, waar de nadruk heel erg lag op het schrijven van papers. Ik vind het leuk om te schrijven, leuk om kennis te delen en om laagdrempelig wat onderzoek te doen. Het zal niemand ontgaan zijn dat mijn blogs tot nu toe voornamelijk over de volbloedindustrie gaan, waarin ik uiteraard werkzaam ben. Het is een sport waar ik bijzonder gepassioneerd over ben, en ik vind het dus ook leuk om wat meer bekendheid te genereren onder het Nederlandse publiek en een beetje te laten zien hoe het eraan toegaat achter de schermen.
* Kan je omschrijven wat je precies doet als blogger? En hoe kom je aan je ideeën?
Tot nu toe hebben m'n blogs vooral verband gehouden met het werk dat ik op dat moment deed. Ik fotografeer o.a. tijdens volbloedveilingen, en op stoeterijen en renstallen voor een voermerk, dus daar haal ik veel inspiratie uit. Dingen die voor mij en mijn collega's tweede natuur en vanzelfsprekend zijn, zijn dat niet voor veel buitenstaanders, dus daar geef ik graag wat meer achtergrond bij. Met name de veilingen zijn ook weer een hele wereld op zich en een kant die je puur en alleen als toeschouwer nog veel minder ziet dan de fokkerijkant en de training.
Omdat ik dus veel beeldmateriaal heb, kan ik m'n blogs voorzien van relevante foto's om een nog completer beeld te geven van hoe het er allemaal uitziet achter de schermen.
* Ben je achteraf altijd tevreden over je blogs?
Ja - als ik niet tevreden zou zijn, zou ik ze niet posten. Natuurlijk zijn er achteraf altijd wel wat kleine dingetjes waarvan ik denk: dit had ik anders kunnen verwoorden, of: dit had ik een beetje moeten aanvullen, maar over het algemeen ben ik wel tevreden over het werk dat ik aanlever.
* Hoe lang ben je met een blog bezig?
Geen idee eigenlijk, ik gok een uurtje of twee? Als ik eenmaal weet waar ik over wil schrijven, gaat dat vrij snel. De kunst is eerder om relevante foto's te vinden.
* Zijn er nog dingen waar je graag over wilt bloggen?
In eerste instantie wilde ik graag over historische onderwerpen bloggen op basis van primaire bronnen, en dat wil ik nog steeds, maar dat kost uiteraard een stuk meer tijd dan de blogs die ik nu schrijf omdat ik daarvoor wel echt de wetenschappelijke literatuur in moet duiken en de bronnen moet vinden en analyseren. Maar dat staat dus nog op de planning!
* Welke gebeurtenis op Bokt is jou altijd bijgebleven?
Ehm, ben ik heel slecht als ik zeg dat dat er eigenlijk geen is?
* Je doet dit vrijwilligerswerk voor een paardenforum. Wat is jouw relatie met paarden?
Ik rijd al van jongs af aan: hoofdzakelijk (héél erg basis) dressuur, maar ik heb ook wat gesprongen als tiener en een tijdje polo gespeeld toen ik in Londen studeerde. Daarna heb ik een lang gekoesterde wens in vervulling laten gaan en ben ik twee jaar fulltime in de rensport gaan werken als work rider, waarvoor ik de bijna beenlange beugels heb ingeruild voor wat kortere exemplaren. Inmiddels werk ik nog wel in racing, maar als fotografe, grafisch ontwerper en social media manager.
Daarnaast heb ik mijn eigen ex-renpaard, Auroch, een dochter van mijn favoriete hengst, die inmiddels ook al een aantal keer op Bokt voorbij gekomen is. Haar ben ik aan het omscholen tot dressuurpaard en ondertussen doe ik wat VD met haar, maak ik leuke buitenritten met stalgenoten en doe ik ook veel werk aan de hand. Toevallig heb ik recentelijk weer mijn eerste dressuurles gehad in bijna acht jaar, dus het werken gaat nu echt beginnen voor haar.
* Wat doe je in het dagelijks leven?
Zoals ik hierboven al even genoemd heb, werk ik als fotografe, grafisch ontwerper en social media manager in de rensport. Mijn dagen zijn dus heel afwisselend en geen week is hetzelfde: het ene moment sta ik bij Tattersalls paarden te fotograferen die voor miljoenen verkocht worden; het volgende moment probeer ik vanuit huis iets positiefs te zeggen op social media over een of andere draak die een Class 6 race ergens op een klein all-weatherbaantje gewonnen heeft of maak ik foto's van kleine meisjes op Dartmoorpony's bij een springclinic. Tussendoor probeer ik soms ook nog wat te tekenen, want daar hoop ik ook nog iets mee te kunnen gaan doen. Kortom, lekker veel variatie en een heel vrij bestaan dat goed bij me past.
* Hoe zie jij je toekomst voor je?
Hopelijk kan ik blijven doen wat ik doe en kan ik ook meer internationaal aan de slag. Ik ga later dit jaar al naar Frankrijk met een klant voor de jaarlingveiling daar, maar zoiets als het Dubai World Cup Festival of Melbourne Cup Festival zou wel heel vet zijn om mee te maken als fotograaf. Of ik de rest van m'n leven in Engeland wil blijven, weet ik ook nog niet. Ik zie mezelf over een aantal jaar ook wel verhuizen naar een plek waar het weer wat warmer is en het leven wat trager, en zo nu en dan even overkomen naar Engeland als ik op locatie moet werken. Maar dat is echt nog toekomstmuziek.
Qua paarden zou ik graag een rijpaardveulen fokken uit Auroch als opvolger, naast wat volbloedveulens en er misschien nog één of twee volbloedmerries naast hebben puur voor de fokkerij.
Een meer creatieve foto in de ring van Tattersalls.
* Kan je vertellen hoe je in Engeland terecht bent gekomen?
Met de boot.
Nee, grapje. Ik wist als kind al dat ik niet in Nederland zou blijven wonen nadat we terug waren gekomen van 2 jaar Zuid Afrika. Op mijn 18de heb ik een paar maanden in Wales gewoond voordat ik ging studeren. Na m'n Bachelor vond ik het wel welletjes geweest in Nederland, dus ben ik m'n Master in het buitenland gaan doen. Ik ben tweetalig opgegroeid, maar afgezien van Engels, Nederlands en Afrikaans is mijn talenkennis vrij beperkt - ik spreek wel wat Frans en Duits, maar niet voldoende om er een studie te kunnen volgen -, dus Engeland was de meest voor de hand liggende keuze, ook omdat ik geen zin had in gedoe met visumaanvragen en ik werd toegelaten op een universiteit die een heel goede naam heeft binnen het vakgebied (maar die helaas niet waarmaakte in het onderwijs).Daarna ben ik een beetje blijven plakken. Na m'n studie ben ik dus gaan werken als work rider, waarna ik er even uit geweest ben, maar de industrie bleef toch trekken en waar kun je er beter je werk van maken dan op de plek waar het allemaal begonnen is?
* Je bent ook lekker aan het fotograferen, wat vind je het leukste om vast te leggen? En wat zou je graag nog eens fotograferen?
Zowel paarden als reizen zijn een beetje mijn ding. Mijn aanpak heeft wel wat weg van documentairefotografie in de zin dat ik het liefst werk met wat ik voor me heb, probeer om het licht op een creatieve manier te gebruiken, niet of nauwelijks regisseer, de beelden niet meer manipuleer dan wat geschuif in Lightroom en eventueel het wegwerken van wat storende elementen, en altijd probeer om een verhaal te vertellen of een emotie op te wekken door middel van mijn foto's. De ring op de veilingen is heel tof, maar vrij eenzijdig in het soort foto's dat je daar maakt, dus ik loop veel meer warm voor het fotograferen van wat er gebeurt op de rest van het veilingterrein, hoe het er achter de schermen uitziet op de stoeterijen, of wat ik tegenkom als ik op reis ben.
Ik hoop vanaf volgend jaar media accreditatie te kunnen krijgen, zodat ik ook op de grote racedagen aan de baan mag fotograferen. Verder zou ik ook wat shoots willen doen met paarden in binnensteden door het hele land. Het was altijd een ambitie om dat te kunnen doen, en nadat ik dat een paar jaar geleden gedaan heb samen met Bokker Lau en een vriendin van haar, is die wens alleen maar gegroeid. Ik woon zelf vlakbij Cambridge, dus dat zou wel ultiem vet zijn, maar je kunt niet zomaar ieder paard drukbezochte steden binnenslepen, dus dat vergt wat planning.
Qua grote namen heb ik niet per se wensen: door mijn manier van werken, waar het uitgangspunt meer is het zoeken naar 'the beauty in the mundane,' is het voor mij niet zo heel erg van belang of ik nou Frankel voor m'n lens heb, een paard van de Koning of die draak die een Class 6 won op Wolverhampton. Het beeld en het verhaal zijn voor mij belangrijker dan het namedroppen en ik heb liever bijzonder licht waar ik wat mee kan, dan een grote naam. Wel wil ik ooit nog "iets" doen met verschillende paardenculturen over de hele wereld, dat lijkt me wel vet om dat op zo'n candid manier vast te leggen.
Wel wil ik nog een drone aanschaffen, zodat ik nog meer kan halen uit m'n reisfotografie en wil ik heel graag een onderwaterset, zodat ik ook daarmee aan de slag kan.
je bent ook zo’n leuk mens 
! 
Maar lief! 
Er is ook in de rensport echt nog e.e.a. te verbeteren (met name op het gebied van vrije beweging), maar de welzijnsregels zijn de welzijnsregels en die worden ook strikt nageleefd, ongeacht of je een 16-jarige apprentice bent of meervoudig champion jockey. Daar kan de FEI echt nog wat van leren.