Geplaatst Algemeen
Na een leven van hard werken, kijken we allemaal uit naar onze gouden jaren, om de dingen te doen waar we van houden: of het nu reizen is, tijd doorbrengen met familie, leren schilderen, of gewoon uitslapen en je favoriete dingen eten.
Paarden kijken niet per definitie uit naar met pensioen gaan op de manier waarop mensen dat doen, maar er komt zeker een tijd waarin ze het wat rustiger aan moeten gaan doen en genieten van het paard zijn in de wei, en gras eten. We denken dat het het paardenequivalent is van verhuizen naar de kust!
Hoe weet je wanneer het tijd is?
Er is geen vaste leeftijd waarop paarden met pensioen gaan. We hebben allemaal wel eens een paard van in de 20 gezien dat wedstrijden loopt op hoog niveau, en we hebben ook wel eens gehoord van paarden die op hun tiende met pensioen zijn gegaan vanwege gezondheidsproblemen of ziekte.
Een vuistregel is dat je je afvraagt of je paard het werk wel aankan als hij halverwege zijn tienerjaren komt. En nog een algemene regel: hoe kleiner het paard, hoe langer het meegaat. Sommige paarden laten duidelijk merken dat ze klaar zijn met werken onder het zadel. Ze kunnen chagrijnig worden bij het opzadelen, of minder graag lopen. Of ze worden gewoon steeds minder enthousiast.
Over het algemeen weet je dat het tijd is voor pensioen wanneer het werk van je paard de algemene levenskwaliteit vermindert, en/of hij het niet meer aankan. Dat kan een natuurlijke oorzaak hebben naarmate je paard ouder wordt, of het kan gedwongen worden door andere gezondheids- of fysieke problemen.
Enkele tekenen kunnen zijn:
- gewichtsverlies, of een slechtere conditie
- terugkerende of aanhoudende ziekte, kreupelheid of andere kwalen
- gebrek aan enthousiasme voor het werk
- het herstel na een wedstijd of zware training duurt langer
- chagrijnig" of "slecht gehumeurd" zijn in hun werk, bijvoorbeeld weigeren bij springen, oren in de nek tijdens het opzadelen of rijden
Natuurlijk is deze lijst niet volledig. Je zou je paard zelfs met pensioen kunnen sturen als hij goed presteert, zodat hij de rest van zijn leven gewoon paard kan zijn. We zien dit vaak bij topsportpaarden, hoewel ze soms nog wel bereden blijven worden.
De echte vraag is wat pensioen betekent. Ook daarin lijken ze op ons. Sommige pensionado's leiden een actief leven vol golf (of paardrijden!), sociale activiteiten en hobby's, terwijl anderen liever gewoon achterover leunen en de wereld aan zich voorbij zien gaan.
Pensioen kan voor je paard betekenen dat er helemaal niet meer gereden wordt en in de wei loopt, of het kan betekenen dat hij wat licht werk doet, zoals buitenritten of rustige training. Veel paarden vinden het leuk om een bepaalde vorm van werk te hebben en gedijen het best bij de menselijke interactie die meestal gepaard gaat met dat werk.
Nog iets om rekening mee te houden is dat sommige paarden het werk onder het zadel nooit aankunnen. Ze kunnen heel braaf zijn op de grond, maar gevaarlijk of onvoorspelbaar onder het zadel. Vaak is dit het gevolg van pijn of trauma, maar in veel gevallen vinden we nooit de precieze oorzaak. Als je paard gevaarlijk is onder het zadel en je je niet op je gemak voelt bij het rijden, en je er ook geen andere ruiter op wilt laten, kan je overwegen om hem met pensioen te sturen.
De gouden regel? Paarden vragen niet om meer dagen, alleen om goede dagen. Ze hebben geen persoonlijke ambities van glorie! Als er van ze wordt gehouden, hun fysieke en mentale behoeften worden bevredigd en ze geen pijn lijden, zijn ze meestal heel tevreden.
Als je niet zeker weet of je je paard al met pensioen moet sturen, is een maand te vroeg beter dan een maand te laat. Met pensioen gaan betekent niet het einde van enige interactie of doel voor je paard, het betekent alleen dat ze de tijd en ruimte krijgen om van hun gouden jaren te genieten, op welke leeftijd dan ook.
Het argument geld is er i.m.o. ook geen; denk daar van tevoren maar over na! Kun/wil je na het ' gebruik' ervan niet langer voor je paard zorgen en hem geven wat hij werkelijk nodig heeft; begin er dan niet aan! 
En wij wisten bij diagnose al dat het uiteindelijk zo erg zou worden dat we hem in zouden moeten laten slapen. Dat was een jaar of 6 later. En was 5 bij blessure, 8 bij definitief afkeuren. 
