Geplaatst Algemeen
Intro en foto's door Marlies Trap Fotografie
Tekst bij de foto's door Menino
Afgelopen weekend vond in de Brabanthallen in Den Bosch voor het eerst Horse Event Superstars plaats. Het evenement was ook supersnel uitverkocht. Correspondent Menino (Renske) en ik zijn hier samen voor Bokt naartoe geweest. De file voor het parkeren begon al een paar stoplichten voor de Brabanthallen. Het kostte mij dan ook zeker een half uur voor ik het parkeerterrein op kon rijden. De rij voor de ingang was lang, maar het liep wel lekker door.
Binnen stonden er overal eettentjes waar je wat te eten en te drinken kon halen. We hadden een redelijk goede plek, precies achter de E, dus mooi in het midden. Helaas was het lastig fotograferen met andere mensen voor je. In het publiek zaten vooral heel veel kinderen, voornamelijk moeders met hun dochters. Er stond ook een soort band met drums op de korte zijde bij de A. Hun muziek was niet verkeerd, maar het openingsnummer duurde erg lang. De shownummers zelf waren ook niet lang, hoogstens 10 minuten. De tijd tussen de optredens in vond ik erg lang duren. De kinderen vonden het wel leuk, aangezien er feestmuziek werd gedraaid waar ze op konden dansen. Ik had gedacht en gehoopt dat we misschien wat nieuws te zien gingen krijgen, maar niets was minder waar. Als je op Horse Event Youth bent geweest had je dit over kunnen slaan. Eerlijk gezegd vond ik dit het geld niet waard. Voor hetzelfde geld kan je een hele dag op Horse Event lopen en veel meer zien.
Britt was wel weer ontzettend leuk en grappig en wat is George toch een imposant paard. De Fransman Vincent Liberator vond ik ook een mooie show neerzetten met zijn witte paarden. En dit was voor mij dan ook het enige optreden waar ik geïnteresseerd naar heb gekeken. Sterre Koning kwam zingen en bij haar laatste lied zijn wij vast opgestaan en naar de uitgang gelopen. Misschien niet heel netjes, maar er is anders geen doorkomen aan. Het was echt heel druk. Het parkeerterrein afkomen ging in ieder geval een heel stuk sneller dan erop komen.
Zou ik hier nog eens heengaan? Nee, zeker niet. Ik loop liever een dag op Horse Even Pro. Dan krijg je meer voor je geld.
Ik heb wel mijn best gedaan om wat mooie foto's te maken voor het verslag. Bekijk hieronder een sfeerimpressie.
De opening begon spectaculair met de lucifer slagwerk drumband. Ik had stiekeme hoop dat er achter de coulissen een paard zou staan dat het aandurfde om op het ritme van de trommels naar binnen te draven, maar voor de paarden moesten we even geduld hebben. Dat geduld werd beloond met een optreden van Jesse Drent en Macho, die een laatste afscheidsoptreden verzorgden. Natuurlijk kenden we macho al van Horse Event zelf. Maar zo'n klein paardje, in zo'n grote hal, met de felle spotlights op hem gericht en in opperste concentratie om de commando's van zijn baas uit te voeren was een uiterst vertederend gezicht.
Na klein en vertederend was het tijd voor groots en spectaculair! Het was tijd voor de Friezentrein.
Acht Friezen in een zorgvuldig uitgekiende choreografie zijn op zich al een spektakel. Maar dat wordt alleen maar spectaculairder als je deze combinatie samenstelt op basis van de best presterende Friese paarden in de dressuursport van Nederland. De Friezentrein bestaat uit acht combinaties die allen op Lichte Tour of Grand Prix rijden en hun beste rijkunsten verwerkt hebben tot een prachtige carrousel op hoog niveau. En tja, dan zijn die wapperende manen, met dat weelderige behang toch wel een hele spectaculaire toevoeging!
Na dressuur was het tijd voor een beetje snelheid, we gingen door met de eventing! Kristy Snepvangers, eventingruiter en influencer, werd uitgedaagd voor een heuse battle met niet de minste: namelijk Jordy Wilken. Jordy heeft op meerdere EK's en een WK gestart. Het is misschien niet sympathiek maar het leukste van shows met paarden vind ik toch wel dat het soms ook mis gaat (en om vervolgens te zien hoe liefdevol de ruiter daar dan hopelijk mee omgaat. We zijn er ten slotte niet om naar robotpaarden te kijken) en dus was de winst snel verdeeld. Het onervaren paard van Kristy gaf er bij hindernis vier de brui aan. Hoewel Kristy zei zich een beetje te schamen voor haar resultaat, was dat wat ons betreft nergens voor nodig.
Gelukkig was er van haat en nijd geen sprake en werd er door beide nog een enthousiaste ereronde gereden die door de hoge snelheid bijna spectaculairder was dan het parcours zelf.
Het thema adrenaline zette zich voort bij de stuntshow van Josh Clemens. De show waarvan je weet dat je ten gunste van je hoog opgelopen hartslag af en toe even weg moet kijken. Salto’s, handstanden, en met je benen head-first aan je paard hangen alsof het niets is.
In de grote bak van de Brabanthallen hadden ze nog meer ruimte om hun halsbrekende toeren te laten zien dan op Horse Event, en dat alles op de opzwepende beats van diverse countryknallers.
Van stuntmannen en -vrouwen gingen we naar een andere vorm van acrobatiek: voltige. Het voltigeteam Vaulting & Showteam de Heerevelden was ook weer van de partij.
Het publiek werd gemaand tot doodse stilte waarna ze op artistieke muziekstukken een kunstige show wisten neer te zetten. Met lifts, pirouettes (jawel, de menselijke vorm dan) en salto’s die eruit zagen alsof het ze geen enkele moeite kostten.
Yvette van Featherlight was net als op Horse Event van de partij met de sympathieke boodschap dat het belangrijk is om je open te stellen voor de communicatie van je paard. Immers is communicatie alleen mogelijk als het tweerichtingsverkeer is. Je kunt pas zenden, als je ook de signalen van je paard kunt ontvangen en dus zouden we ons, volgens Yvette, vooral daarop moeten richten. In het hier en nu en zonder rancune over wat mis gaat of mis kan gaan.
Ze demonstreerde dit aan de hand van een mooie sprookjesachtige show met vlaggen en wimpels en muziek van the Greatest Showman en een heel schattige pony die ze moeiteloos zonder hoofdstel door de piste bewoog.
Daarna kwam Vincent Liberator met zijn Franse paarden in de piste. Dit was de eerste show die we nog niet gezien hadden. Onder begeleiding van sprookjesachtige muziek begeleide Vincent de kudde in de ring, waarna hij diverse vrijheidsdressuur elementen liet zien.
Nu is dat met één paard al een flinke uitdaging denken wij, maar met zeven paarden tegelijkertijd die vooral bezig zijn met elkaar is het al helemaal een beproeving om ze te laten gehoorzamen. Een indrukwekkend schouwspel dus. Het was wel enigszins duidelijk dat ze onder de indruk waren van alle commotie.
Zoals ik al zei leef ik bij dit soort shows een beetje voor de imperfectie, en zo werd het dan ook wel het hoogtepunt van de act dat de paarden er even helemaal geen zin in hadden en om de beurt besloten dat hun parelwitte vacht toe was aan wat viezigheid. Maar zelfs het (ongeplande) rollebollen op de grond gebeurde nagenoeg synchroon!
We sloten af met misschien wel de grootste crowdpleaser: Britt Dekker met George die samen met Imke Schellekens Bartels en Sezuanna een clinic kregen van moeder Tineke Bartels.
Sezuanna kenden we eveneens al van Horse Event en werd omschreven als een energieke pittige merrie, die desondanks een zeer relaxte indruk maakte in de arena. George en Britt moesten overduidelijk iets meer wennen aan de situatie, hoewel George daardoor wel helemaal tot zijn recht kwam als imposant showpaard.
Hierna hadden we nog een optreden van George en Britt tegoed, die samen met Carmen Coronel (ja, dochter van) en haar eigen schimmel de ring betrad. Er volgde een Pas de Deux die werd begeleid door de muziek en live-zang van Sterre Koning die een mooi optreden neerzette.
Het is (godzijdank) duidelijk dat er in de dressuursport steeds meer ruimte is voor paardvriendelijk werken. Imke en Tineke gaven dan ook aan grote inspiratie te halen uit de voorgaande acts. Er was veel aandacht voor licht contact en weinig hulpen. Een goede ontwikkeling! Toch vond ik het zelf wat jammer dat het publiek opgeroepen werd tot applaus en de paarden tot spektakel terwijl vooral Britt en George duidelijk nog even aan de situatie moesten wennen. Geen al te grote schande (we kijken allemaal graag naar een uitslovende George) maar het druiste wat in tegen de eerdere boodschap die predikte om vanuit ontspanning en zonder al te hoge verwachtingen (“in het hier en nu”) aan de slag gaan om een hoger niveau te bereiken.
). Maar dus toch.