Tales of the trail: Erwin en Monique van Vliet trekken door Australië

Moderators: Essie73, Polly, xingridx, Firelight, Ladybird, Muiz, Mjetterd, NadjaNadja, ynskek

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Banjer
Lid Nieuwsredactie

Berichten: 49044
Geregistreerd: 09-06-02
Woonplaats: Daar waar het land eindigt en het water begint

Tales of the trail: Erwin en Monique van Vliet trekken door Australië

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 30-04-22 21:26

*Bokt
Algemeen

Afbeelding
Erwin en Monique van Vliet, samen met hun paarden Giles en Tonto. Foto: Steve Huntley.


Een trektocht... wie droomt er nu niet van? Op reis met je paard, samen door het land trekken. Erwin en Monique van Vliet maakten deze droom werkelijkheid. Erwin trekt te paard door Australië, waar hij en Monique wonen. Monique, en hond Olly, volgen hem met de vrachtwagen. Wij mochten Erwin en Monique een aantal vragen stellen. Hieronder lees je hoe ze tot deze onderneming zijn gekomen, wat het mooiste is dat ze hebben meegemaakt, welke tegenslagen ze hebben gehad en welk advies ze hebben voor iedereen die ook een tocht als deze zou willen maken.

* Kunnen jullie jezelf en de paarden voorstellen?
Wij zijn Monique en Erwin van Vliet. In 2003 zijn we vanuit Nederland naar Australië geëmigreerd om een paardenbedrijf op te starten. Erwin is een paardentrainer, die 15 jaar lang paarden heeft ingereden en getraind. Ons bedrijf bood ook paardrijlessen en buitenritten aan. In 2020 hebben we het bedrijf gesloten en zijn aan onze trektocht begonnen. We hebben 2 paarden bij ons. Giles, een 19-jarige Quarter Horse-hengst, en Tonto, een 11-jarige Paint-ruin. Giles was Erwins wedstrijdpaard, samen zijn ze meerdere malen staatskampioen reining in West Australië geweest. Tonto was één van de paarden die werden gebruikt voor de buitenritten. We hebben ook onze hond Olly bij ons.

Afbeelding
Erwin, Monique en Olly. Foto: Steve Huntley.

* Hoe zijn jullie op het idee gekomen om een trektocht door Australie te maken?
Na 15 jaar ons bedrijf te hebben gerund, werd het allemaal een beetje veel. Je bent 24 uur per dag bezig met de paarden en klanten, nooit eens echt vrij of rust, de druk om aan iedereen zijn verwachtingen te voldoen. Erwin kreeg een burn out en het leven was niet echt meer leuk. Ik wilde verkopen en gaan reizen, maar Erwin was er nog niet aan toe om de paarden helemaal op te geven. Hij wilde de kans om van zijn eigen paarden te genieten, zonder druk of wedstrijden. Toen zijn we tot het idee gekomen om per paard rond Australië te reizen. Monique rijdt de vrachtwagen als 'support vehicle' en Erwin rijdt de paarden.

* Hoe verloopt de tocht tot nu toe?
We hebben nu ongeveer 6500 kilometer gedaan en we vinden het nog steeds geweldig. In het begin moesten we aan alles wennen en in een ritme komen. Na 1000 kilometer hadden we een goede routine gevonden. Erwin reed één paard en leidde het andere paard afwisselend, en Monique vond elke 25-30 kilometer een kamp, waar de nacht werd doorgebracht. Elke 3-4 dagen hadden we een dag rust. Toen zijn we de Nullabor over gereden, een stuk weg door de woestijn van 1200 kilometer lang. Alle provisie voor mens en dier moest worden meegenomen. Water was een uitdaging, die bij de roadhouses bijgevuld moest worden (elke 200 kilometer ofzo). Het was een geweldige tocht.

Afbeelding
De hele reiscrew bij de vrachtwagen. Foto: privébezit Erwin en Monique.

Daarna, in Zuid Australië, hebben we min of meer de rivier de Murray gevolgd totdat we na 4500 kilometer in Mansfied aankwamen. Toen zijn we de National Trail gaan volgen, een ruiterroute die de hele oostkust van Australië volgt, van Healesville (Melbourne) naar Cooktown. De tocht is 5330 kilometer lang en volgt de Great Dividing Range. Dit betekende dat Erwin en de paarden de bergen ingingen naar afgelegen gebieden, waar Monique niet met de vrachtwagen kon komen. Vanaf toen zijn we met een packpaard gaan werken. Giles draagt alle bepakking (tent, slaapzak, eten etc) en Tonto is rijpaard.

Elke 4-9 dagen konden ze wel bij de vrachtwagen komen en werden de supplies aangevuld. Ze hebben samen door de Snowy Mountains gereden, waar de film the Man from Snowy river is opgenomen. Verder door Kosziosco National Park, waar de brumbies leven. Toen door Canberra, de hoofdstad van Australië, en verder de bergen in van Wollomi National Park en Oxley Wild Rivers National Park. Nu zijn we ongeveer halverwege de oostkust.

* Wat is het mooiste dat jullie tot nu toe hebben meegemaakt?
Het mooiste van een rit als deze is de natuur. Het landschap is zo ontzettend verschillend de hele tijd. Omdat je zo dicht bij de natuur bent, voel je je één met je omgeving. Het heeft Erwin ontzettend goed gedaan en hij heeft zijn rust weer gevonden. Ook de band met de paarden en elkaar wordt alleen maar dieper met elke kilometer.

Afbeelding
Erwin, Giles en Tonto onderweg. Foto: privébezit Erwin en Monique.

* Zijn er ook tegenslagen, zoals pech of ziekte, geweest? En hoe ging jullie daarmee om?
Het is natuurlijk niet allemaal rozengeur en maneschijn. We hebben kleine problemen gehad met de paarden, geschaafde hielen van de boots, dikke benen, kleine verwondingen of 'gear' die niet goed paste. Maar dat is allemaal redelijk normaal of oplosbaar. Monique heeft een aantal ongelukjes met de truck gehad, een hek omgereden, blijven vasthangen in de zand, kapotte rem. Maar ook hier niets echt ernstigs. Je moet proberen rustig te blijven, na te denken en het op te lossen.

De grootste tegenslag was toen Erwin voor 9 dagen vast kwam te zitten in een hut midden in de wildernis. Achter hem waren de bergen, en voor hem was een rivier waar hij niet door kwam omdat hij te hoog was geworden door al de regen en de overstromingen. Hij kon ook niet meer terug. Na een aantal dagen had hij geen eten meer en hebben we een helikopter moeten inhuren om een overlevingspakket af te leveren. Na 9 dagen is hij helemaal terug moeten rijden naar waar hij vandaan kwam, door beken die ook veel hoger waren dan toen hij de valley in reed. Giles heeft een aantal keren moeten zwemmen en hij werd bijna meegesleurd door de stroming. Maar gelukkig zijn ze er allemaal ongeschonden uit gekomen. Dat was wel een spannende tijd.

* Hebben jullie al plannen/ideeën over een eventuele volgende trektocht?
Haha, eerst maar eens deze tocht afmaken. Om helemaal rond Australië te komen, moeten we ongeveer 20.000 kilometer, of 4 jaar, rijden. We hebben er nu ongeveer 1,5 jaar en 6500 kilometer opzitten, dus we zijn nog wel even bezig. Maar ja, we hebben het er wel over om ook Tasmanië te doen en dan, wie weet, misschien Europa of Amerika. We zijn mensen die niet zoveel plannen, maar gewoon doen.

Afbeelding
De tocht door de bergen is niet altijd even makkelijk. Foto: privébezit Erwin en Monique.

* Welke tips willen jullie meegeven aan mensen die ook zoiets als dit willen ondernemen?
Veel mensen zeggen dat ze dit willen, maar ze doen het niet. Ik zou zeggen, gewoon wel doen. Er zijn altijd wel redenen om iets niet te doen. Je hoeft niet altijd meteen groot te beginnen. Ga gewoon op stap voor een weekend of week. Ga met een georganiseerde groep, of met wat vrienden of vriendinnen. En als je het leuk vindt, plan dan wat langere ritten.

* Wat willen jullie nog kwijt aan de Bokkers?
Geniet van je paard. Op welke manier dan ook. En als je geen paard hebt, of alleen kunt dromen van een reis als die van ons, volg ons of andere ruiters via social media, video's of boeken. Veel mensen vertellen ons dat ze het gevoel hebben dat ze er ook een beetje bij zijn en genieten van onze avonturen.


Afbeelding
Sfeerfoto van een overnachtingskamp. Foto: privébezit Erwin en Monique.


lideli

Berichten: 2472
Geregistreerd: 21-03-10

Re: Tales of the trail: Erwin en Monique van Vliet trekken door Australië

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-05-22 09:11

Wauw :wow: <3 :))
Wat een super tof avontuur is dit zeg! Fantastisch!

Weet iemand of deze mensen ook op social media ergens te volgen zijn?

Flinty

Berichten: 136
Geregistreerd: 15-08-14
Woonplaats: Zwolle

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-05-22 09:40


Discover the Hungarian "puszta" on horseback; www.hunnatura.com/node/2

Sunnda

Berichten: 7849
Geregistreerd: 28-12-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-05-22 10:29

Lijkt mij dan weer echt het allerergste wat er bestaat. :D
Ik ken Australie erg goed en bijvoorbeeld de Nullabor te paard, brr..

Maar wel heel gaaf dat zij er zo van genieten en respect dat je het zo lang doet. Zeker met maar 1 rijpaard en de flinke afstanden die ik lees. (30 km in australie is vaak nog wel iets anders dan in NL)

Een avontuur is het zeker. <3

elnienjo

Berichten: 9541
Geregistreerd: 22-05-19

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-05-22 11:17

Wat gaaf! Lijkt me wel heel zwaar maar die landschappen zijn er zo heerlijk uitgestrekt en leeg. Fantastisch gaaf land. Ik heb er een aantal dagen een jackeroo/jilleroo ervaring mogen meemaken.

Annemarievzr

Berichten: 274
Geregistreerd: 01-05-11
Woonplaats: Zuid-limburg

Re: Tales of the trail: Erwin en Monique van Vliet trekken door Australië

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-05-22 11:52




Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: janneke584, kinel, Laarvv, MarliesF, Piekosjj, Tazzey, Ubermetrics, Whizz en 15 bezoekers