Geplaatst Algemeen
Afbeelding ter illustratie. Foto: Bellatrix
Ines Ritter keek hoe haar mustang Reno zijn achterbenen omhoog gooide en er vandoor ging. Ze stond op van de bodem van de rijbaan, klopte het zand van zich af en vroeg zich af waar ze in hemelsnaam in beland was.
Ritter, slechts 1.60 meter hoog, was een volleerd ruiter. Ze groeide op in Duitsland met voltige, daarna ging ze met kleinere paarden verder in de dressuur en het springen. Maar ze had geen groot budget voor haar volgende paard. Reno was getraind tot niveau twee toen ze hem tegenkwam, en ze dacht dat hij misschien wel leuk was. Kort daarna begon ze die beslissing te betwijfelen.
“De tweede keer dat ik op hem reed, probeerde hij me te vermoorden!” zegt ze. “Hij gooide mij eraf, ging er vandoor en brak zijn hoofdstel. Ik had echt zoiets van ‘Wow, dit gaat nog erg interessant worden.’ ”
Reno werd in het wild geboren, in de Bureau of Land Management’s Rock Creek Herd Management Area in Nevada. Hij werd als jaarling gevangen en leefde tot zijn vijfde in een kraal. Daarna heeft hij een aantal eigenaren gehad, totdat Ritter hem zes jaar geleden kocht.
“Mijn doel was altijd om een Duitse Rijpony te importeren, maar toen zag ik op een dag de advertentie voor Reno online,” zegt Ritter. “Ik was nooit op zoek naar een mustang om dressuur mee te rijden, maar ik zag zijn video en vond hem gelijk leuk.”
Ritter, die in Southern Pines, North Carolina, woont, en haar man stonden op het punt hun huis te verkopen. Ze had al uitgerekend dat zij het bedrag om Reno te kopen wel had. Maar op de dag dat de verkoop beklonken moest worden, ging deze niet door. Dus ze moest de ruin aan een ander laten.
Vijf maanden later belde haar trainer Koby Robson haar. Ze vertelde dat ze had gezien dat Reno opnieuw te koop stond in North Carolina en met een lagere prijs. De familie Ritter had hun huis eindelijk verkocht, dus nu kon ze het paard wel kopen.
Ritter, nu 45 jaar, weet niet zeker waarom Reno problemen had met het vertrouwen van mensen of waar hij deze had opgedaan. Maar Robson en zij namen hun tijd om met hem door de niveaus heen te komen.
“Hij is een erg interessant dier. Ik weet niet of het de mustang in hem is of niet,” zegt ze. “Hij was altijd al erg gevoelig voor veranderingen in zijn omgeving. Ik kwam voor hem altijd uit het niets, dus proberen om dingen te oefenen met betrekking tot vertrouwen was erg lastig. Ik nam hem mee op buitenritten en zorgde dat hij wist dat ik hem niet probeerde te doden. Uiteindelijk was het bij hem de angst dat er iets met hem zou gebeuren. Springen was altijd zijn uitvlucht. Mustangs zijn super trainbaar, maar Reno is een speciaal geval vanwege het vertrouwensprobleem. Ik denk dat niet veel mensen hem een kans hadden gegeven, maar ik had geen andere keuze – Dit was mijn dressuurpaard.”
Ritter, die werkt als grafisch kunstenaar, heeft eerder in hun carrière ook wel met Reno gesprongen. Maar de combinatie wist zich afgelopen jaar op te werken tot nationale lichte tour dressuur en is nu bezig met training voor de grand prix. Ze heeft de hindernissen dus even aan de kant gezet. Tijdens zijn dressuurtraining is Reno van de hoefijzers af gehaald. Ritter is de enige die de ruin van 1.52 meter rijdt, zo kan ze het vertrouwen behouden waarvoor ze zo hard heeft gewerkt.
“Op dit moment denkt hij dat ik fouten maak,” zegt ze. “Hij vindt de vliegende wissel geweldig. Dat is nu zijn uitlaatklep. Elke keer als er een probleem is, heeft hij zoiets van ‘Ik kan een vliegende wissel doen!’ Of passage, hij vindt passage geweldig.”
Wat ooit begon als een streven naar haar bronzen medaille, is nu een reis geworden naar de gouden medaille met de nu 18-jarige Reno. Ze hoopt dit seizoen met hem de ring in te kunnen op grand prix niveau.
“Hij is eigenwijs, maar op een positieve manier. Hij wordt niet behandeld als een typisch FEI paard. Hij staat 24/7 buiten, houdt het niet van om geschoren te worden. Ik wil hem zo natuurlijk houden als mogelijk is. Persoonlijk denk ik dat het ook helpt met de band tussen ons. Ik zeg altijd dat je een goede band moet hebben om deze dieren de dingen te laten doen die wij willen. Het is zeker een belangrijk deel. Als ik Reno ooit anders zou behandelen dan als een partner, dan denk ik dat we het nooit gered zouden hebben tot op dit niveau. Ik denk dat hij dan op een bepaald punt een grens had getrokken.”
Disclaimer: Wij hebben geen foto die aansluit bij dit artikel, daarom hebben wij er een foto ter illustratie bij gezet. Heb jij een passende foto? Stuur dan even een PB naar één van de Nieuwsredactieleden of het Nieuwsredactie-account.
. 
