Geplaatst Fokkerij
Afbeelding ter illustratie. Foto: Marjo
Begin jaren tachtig kocht Peter van Wegen uit Raalte samen met zijn echtgenote José de merrie Oklahoma. In de moederlijn waren via Farn en Marco Polo de spring genen in overmaat aanwezig. Oklahoma vormde de basis van een reeks toppers.
We hebben twee jaar lang gezocht naar een merrie waaruit we springpaarden konden fokken waarmee we als landelijk ruiter uit de voeten zouden kunnen. We waren dus op zoek naar een merrie waar we de toekomst mee in konden gaan', vertelt Van Wegen.
De keuze viel op de merrie Oklahoma. Zij was 12 jaar en moeder van Maybe Forever, die onder Jur Vrieling en Bernie Traurig internationale successen oogstte. Grootmoeder Lottie was de moeder van de succesvolle Irco Polo, onder de Zwitser Paul Weier.
'We zijn nu bijna veertig jaar verder en onze vijf fokmerries gaan allemaal terug via Elottie W op Oklahoma', zegt Van Wegen.
Elottie W was in die tijd best een omstreden fokproduct. Vader Ramiro kwam na een indrukwekkende carrière onder Frits Ligges naar Nederland. Dat was een initiatief van Leon Melchior en de toenmalige minister van Landbouw Fons van der Stee.
'Toch heeft die keuze voor deze 'staatshengst' voor ons heel positief uitgepakt, zij heeft ons echt als fokkers op de kaart gezet. Maar liefst vier van al haar merrieveulens hebben op 1,6 meter niveau gepresteerd en al haar merrieveulens werden uiteindelijk prestatiemerrie', geeft Van Wegen aan.
Kijkend naar de hengsten die Peter en José van Wegen gebruikten, valt één ding op: alle hengsten presteerden zelf in de top van de springsport.
'Het fokken van springpaarden is het stapelen van de gewenste genen. Dan moet je dus hengsten gebruiken waarvan je weet dat ze zelf ook kunnen wat je van hun kinderen verwacht. Dat is zeker geen wet van Meden en Perzen. Maar een paard waarvan je in de pedigree 1,6 meter maal 1,6 meter maal 1.6 meter vindt, geeft zeker meer kans dan niets maal niets', aldus Van Wegen.
Na Elottie W werd Oklahoma II W ook een paradepaardje in de fokkerij. Deze merrie, met Libero H als vader, leverde twee 1,6 meter Bij Oklahoma II W werd bij de hengstenkeuze het stapelen van de door Van Wegen gewenste springgenen ook gecontinueerd. Zo werd N.Hylottie van Wegen Z aan de stal toegevoegd als fokmerrie, zij heeft als vader de topvererver Nabab de Reve.
Van N.Hylottie werd dit jaar een merrieveulen van Tangelo van de Zuuthoeve op de Flanders Foal Auction verkocht naar Canada voor 17.000 euro. Ook de dochters van Oklahoma II W, afstammend van Verdi TN en Grandorado TN, moeten gestalte gaan geven aan de prestatiefokkerij van Van Wegen.
'Als ruiter waren we gewoon niet goed genoeg, paardrijden was een hobby. En dat is het fokken van paarden ook. Maar wil je een hobby continueren, dan moet je de kosten weten te beheersen. Daarom nemen wij vaak van onze fokproducten al als veulen afscheid. De kosten voor het aanhouden van deze dieren tot ze 5 of 6 jaar zijn, zijn voor ons niet alleen te hoog, maar ook te risicovol.'
Winst maken op paard
Als je een paard door anderen laat uitbrengen in de sport, heeft het op een leeftijd van 6 jaar een kostprijs tussen de 50.000 en 75.000 euro. 'Het paard moet topgezond zijn, de nodige foutloze parcoursen in de benen hebben en veel potentie tonen voor het zwaardere werk, wil je hierop winst maken', legt Van Wegen uit.
'We kennen onze beperkingen en proberen met de keuze van de juiste hengst iedere keer opnieuw een sterkere schakel in de ketting te realiseren. We fokken dus prestatiegericht en je zou onze missie als volgt kunnen omschrijven: veulens fokken die op latere leeftijd het springen over hindernissen als licht ervaren. Want paarden die hun werk niet zwaar vinden, zullen hoger en breder kunnen springen', aldus Van Wegen.
'Maar dan de tegenstelling. Ja, de prijs voor een veulen is ruimschoots kostendekkend. Of het financieel ook kostendekkend is wanneer je kijkt vanaf het eerste begin, toen wij aan het kralensnoer van de prestatiefokkerij begonnen, is een vraag die vermoedelijk met nee beantwoord moet worden', vervolgt de Overijsselse paardenfokker.
Trots
Daartegenover staat de trots om een paard te hebben gefokt dat goud heeft gewonnen op de Olympische Spelen, vervolgt Van Wegen. 'En we hebben meerdere paarden gefokt die 1,6 meter hebben gesprongen. Dat laat zich niet uitdrukken in geld.'
Voor Van Wegen is het duidelijk dat de prijs niet alleen wordt bepaald door het veulen zelf. Vooral de investeringen die hij in de afgelopen veertig jaar heeft gedaan in de opbouw van het kralensnoer dat deze stam is, zijn bepalend.paarden, waaronder van Guidam het springpaard Vindicat W. Dat maakte onder Peter Charles tijdens de Olympische Spelen van 2012 in Londen deel uit van het prijswinnende Britse team. Dit paard ging na de Spelen naar Jessica Springsteen, de dochter van de Amerikaanse zanger Bruce Springsteen.
Disclaimer: Wij hebben geen foto die aansluit bij dit artikel, daarom hebben wij er een foto ter illustratie bij gezet. Heb jij een passende foto? Stuur dan even een PB naar één van de Nieuwsredactieleden of het Nieuwsredactie-account.