Geplaatst Algemeen
Ploegen met een tweespan.
Foto: Herman Vandenbroeck/Wikimedia Commons.
Het jaarlijkse ploegpaardevenement in Orvelte trekt veel bekijks. Voor het 17e jaar op rij, met uitzondering van de coronapandemie, komen mensen en deelnemers van ver, om te genieten van het oude ambacht. Ook dit jaar zijn er weer deelnemers uit Duitsland en het Belgische grensgebied.
"Het is de nostalgie", vertelt deelnemer Roelof Eisses uit Schoonloo. "Dat maakt het zo leuk."
De deelnemers werken allen met hun eigen paarden en gereedschap. Het doel van de wedstrijd is om de grond om te ploegen met een zo'n recht mogelijke lijn en een zo'n vlak mogelijke verdeling van het zand. "Er mogen geen bulten in komen", vertelt organisator Fokke Steen. "Er zijn vandaag twee Brabanders en die mennen met een teugel. Dat is prijswaardig. Die kunnen echt perfect ploegen."
Het evenement wordt ieder jaar steevast op de dag van het ploegpaard gehouden. Dat was vorig weekend, maar door het regenachtige weer moest het evenement verplaatst worden. Toch komen ook vandaag weer genoeg deelnemers opdraven vindt Steen. "We hebben wel eens jaren van 42 deelnemers gehad, dat was veel. Dit jaar zijn het er 15 met 27 paarden en dat vind ik perfect."
Traditie
De traditie van het ouderwets ploegen met behulp van paarden gaat Steen aan het hart. "Het werkt niet fijn, maar het hoort bij het leven. Zo deden ze het 200 of misschien wel 300 jaar geleden ook."
Ook de mensen maken dat hij geniet van het evenement. "Het is heel anders dan met andere paarden. Tuigpaarden of rijpaarden bijvoorbeeld. Die mensen zijn onderling nog wel eens een klein beetje jaloers. Deze niet, dit zijn doodgewone mensen zoals we allemaal moeten zijn. Er is er geen eentje die er niet tussen past."
Verdriet
Steen wil dat het evenement doorgaat, ook als hij er volgend jaar misschien niet meer is. "Ik heb longkanker en leverkanker. Ik heb van alles. We zijn hier 17 jaar geleden begonnen met het ploegen en het is een heel mooi evenement geworden en het moet ook blijven."
Zijn vrouw neemt het stokje over. Toch blijft het voor Steen een dag met dubbele gevoelens. Aan de ene kant is zijn paardenhart onwijs groot, aan de andere kant ziet hij ook wat hij straks mist. "Deze mensen zijn als familie voor me. Sommigen ken ik al wel 25 jaar. Ook de mensen van de paardentram. We kunnen elkaar soms niet luchten, maar we kunnen ook zeker niet zonder elkaar. Het doet me heel veel verdriet."
Op de website van RTV Drenthe is een filmpje over het evenement te zien.
