Geplaatst Sport
Steffen Peters en Suppenkasper tijdens de Olympische Spelen in Tokio 2020.
Foto: Shannon Brinkman/ FEI/ Flickr
Voor fans van de dressuur is de kür op muziek het hoogtepunt van elke competitie. Zelfs toeschouwers die niet bekend zijn met de fijne kneepjes van de sport kunnen een goede kür op muziek waarderen, dit bewees het mainstream bereik van de rit van de Amerikaanse ruiter Steffen Peters met Suppenkasper (stalnaam Mopsie) tijdens de Olympische Spelen in Tokio 2020.
Als deze goed wordt uitgevoerd, zal de muziek achter de kür het ritme en de bewegingen van het paard benadrukken, terwijl het ook de haast dansachtige kwaliteit van de dressuurproef verbetert. De juiste soundtrack maken is een leuke, maar ook complexe taak. Peters, een vijfvoudig olympische deelnemer die bekend staat om zijn leuke muzikale küren, deelt zijn inzichten over het creëren van een kür op muziek.
“Alex, kom eens kijken naar dit enthousiaste paard!”
Peters brengt al jaren de popmuziek in de dressuurring, hij maakte gebruik van muziek van onder andere Pink Floyd, The Rolling Stones en zelfs Vanilla Ice. Maar de kür die hij meenam naar de Olympische Spelen in Tokio, die onder andere retro pop en elektronische dancemuziek bevatte, is misschien wel zijn bekendste tot nu toe. Dankzij een viral (intussen verwijderd) door TikTokker @gaaydhd, die de bijnaam “Rave Horse” bedacht, dressuur tot zijn nieuwe favoriete sport verklaarde en talloze shares lanceerde op diverse social media platformen.
“Zoals ik het zie, ging ik zelf niet viral. Mopsie deed dat,” zegt Peters. “Eerlijk gezegd vind ik het zo wel beter. Mijn naam is niet zoveel genoemd, maar Mopsie zijn naam wel heel veel.”
Het zijn dan Mopsies bewegingen die de likes krijgen, maar Peters krijgt de meeste credits voor de soundtrack.
“Ik weet precies hoeveel slagen per minuut Mopsie heeft in draf, passage en galop,” verklaart hij. “Ik dacht dat we betere drafmuziek moesten vinden voor Mopsie. We hadden muziek voor de galop, de stap en de passage, maar de drafmuziek was nog niet helemaal goed.”
Peters geniet van het luisteren naar muziek en op een dag kwam hij een aangepast versie tegen van “What is Love?” van Haddaway.
“Dat is eigenlijk wanneer het klikte,” zegt hij. “Als je muziek luistert via een koptelefoon kan alles erg dynamisch en spannend klinken. Maar wanneer je het in de openlucht speelt, in een stadion dat misschien niet het beste audiosysteem heeft, kan dat dynamische gevoel verloren gaan. Dus ik speelde dat nummer door de speakers en de mensen die luisterden zeiden ‘Yep, dat is het.’ Mensen werden herinnerd aan de jaren ’80, de keuze was gemaakt om dat stuk muziek te gebruiken en het te combineren met ‘Destination Calabria’. Het is vrolijke, uptempo muziek. Het is de muziek die, als ik een club binnenstap, mij waarschijnlijk op de dansvloer krijgt.”
Peters werkt met audioproducers die de muziek samenvoegen en aanpassen zodat het in de choreografie past. Van daaruit is het zijn taak om het dressuuraspect te perfectioneren.
“Ik doe niet de volledige kür als ik thuis oefen,” zegt Peters. “Maar ik weet exact waar ik moet zijn, waar de muziek voor stap start, waar die voor galop start en waar die voor de draf zit. Dus ik doe gedeeltes. Ik probeer niet alleen Mopsie’s voetstappen te volgen, die overeenkomen met de maat van de muziek. Maar ik wil ook mijn hoeken kunnen rijden, zodat het niet lijkt alsof ik de arena alleen gebruik om goed uit te komen met de muziek. Ik wil nog steeds echte, goede hoeken rijden en ervoor zorgen dat ik de arena goed gebruik.”
Door de jaren heen heeft Peters wat van zijn favoriete muziek in meerdere küren verwerkt. Fans die hem al lang volgen zullen zich herinneren dat “Safety Dance” van Men Without Harts prominent aanwezig was in Peters kür met Ravel bij de World Equestrian Games in 2010. Het nummer verschijnt ook kort in zijn huidige kür met Mopsie.
“Safety Dance was een van mijn favoriete nummers in de jaren ’80 – mijn tienerjaren,” zegt Peters. “Het was een geweldige periode in mijn leven. Het nummer herinnert mij aan enkele fantastische vrienden in Duitsland die ik nog steeds heb. Ook zij krijgen er een kick van als ze het horen. Dat zijn dus veel mooie herinneringen en heel veel dankbaarheid.”
De muziek verbetert ongetwijfeld de ervaring van de toeschouwers bij de dressuur. En als ruiter kan Peters voor muziek kiezen waar hij graag naar luistert. Maar geniet de “Rave Horse” zelf ook van de upbeat muziek?
Ik heb de neiging om de passage te veel voorwaarts te rijden, en dat werkt niet met Mopsie,” legt Peters uit. “Ik moet de passage juist erg klein houden in een bepaald tempo. Wanneer ik de muziek hoor, lijkt het alsof Mopsie zich in de kür een beetje makkelijker aan dat kortere tempo aanpast dan in de Grand Prix of de Grand Prix Special. Dus, voelt het paard de muziek? Dat kan ik je niet helemaal vertellen. Wat ik wel weet is dat de passage in onze kür meestal beter is.”
Peters is van plan om zijn huidige kür te blijven verbeteren, met de potentie om deze te rijden voor zijn thuispubliek bij de FEI Dressage World Cup™ finale, die gehouden wordt in Omaha, Nebraska.
“Ik heb küren gehad die wat dramatischer waren; ik had er ooit een geschreven op de muziek van Avatar. Die viel erg goed in Europa, waar de dressuurliefhebbers een beetje terughoudender zijn en ze graag luisteren naar wat meer dramatischer, emotioneler muziek,” zegt Peters. “Maar voor mij, in de USA, moet de kür meer een feestje zijn. Meestal is het publiek geweldig. De fans in de USA houden van een lekker stukje feestmuziek.”
