Geplaatst Sport
Henrik von Eckermann en King Edward tijdens de kwalificatie voor de landenwedstrijd
springen in Tokio. Foto: Christophe Taniére/ FEI/ Flickr
Het was vandaag een zware dag voor veel van de landen die meededen aan de kwalificatie voor de landenwedstrijd springen bij de Olympische Spelen van Tokio 2020 in Baji Koen. Maar voor team Zweden leek het net een rondje in het park.
De wedstrijden begonnen met de eerste dag van de individuele competitie, afgelopen dinsdag. Sinds die dag hebben Henrik von Eckermann’s King Edward, Malin Baryard-Johnsson’s Indiana en Peder Fredricson’s All In nog niet één balk laten vallen.
Fredricson en de 15-jarige All-in hebben een indrukwekkend Olympisch record. Zij waren foutloos toen zij in Rio 2016 individueel zilver pakten en ook bij hun individueel zilver afgelopen woensdag hier in Tokio waren ze foutloos.
Het zal een hele nieuwe ronde zijn als de competitie vervolgd wordt met de finale van de landenwedstrijd morgen, waar de top 10 van de kwalificatie vandaag het opnieuw tegen elkaar opneemt. Iedereen start weer met een 0 score. Maar de Zweden kijken super-zelfverzekerd vooruit naar die wedstrijd, waarin ze zullen worden uitgedaagd door België, Duitsland, Zwitserland, USA, Frankrijk, Groot-Brittannië, Brazilië en Nederland.
Dramatische exit
Een aantal landen had vandaag een dramatische exit, inclusief Japan. Daisuke Fukushima en Chanyon werden individueel zesde, maar kregen hier 8 strafpunten toen zij als eerste startten voor het gastland. Maar toen Koki Saito en Chilensky werden teruggetrokken, waren hun kansen verkeken.
Daisuke Fukushima en Chanyon tijdens de individuele finale woensdag.
Foto: Christophe Taniére/ FEI/ Flickr
Daarna kwam de Ierse ‘verkenner’ Shane Sweetnam met Alejandro ten val in de waterbak die achter hindernis 10 lag. De schimmelruin sprong al onregelmatig nadat hij een fout kreeg op het eerste element van de driesprong, hindernis vijf. Zij konden de ring ongedeerd verlaten, maar Sweetnam’s rit was geruïneerd voor zijn team en voor zijn paard dat normaal zo betrouwbaar is.
“Hij is een ervaren paard. Normaal is hij erg goed, maar hij schopte zijn ijzer af bij het ingaan van de driesprong. Ik weet niet of dat hem pijn gedaan heeft, maar het irriteerde hem zeker. Daarna kon je zien dat hij erg onrustig was en totaal niet zichzelf”, zei de man die lange tijd een rots in de branding was voor het Ierse team. Maar de kansen op een plaats in de finale waren verkeken voor Ierland.
Tijdens de ritten van de tweede groep ruiters kwam Teddy Vlock uit Israel ten val op de Liverpool-oxer. Zij 11-jarige merrie had al geweigerd op de tweede hindernis en daarna nog twee sprongen omver getikt. Vlock werd nagekeken door medici nadat hij de ring uit gelopen was. Hij mocht al snel terug naar zijn hotel, maar wist dat zijn land nu ook uitgeschakeld was voor de medailles.
Speels gemak
Daar tegenover dansten de Zweden haast met speels gemak naar de finish. “Onze paarden waren ongelooflijk!” sprak Baryard-Johnsson. “Ik denk dat we allemaal hetzelfde gevoel hebben dat het zo makkelijk ging in elke ronde - ze sprongen zo goed, elke ronde weer!”
De Belgische en Duitse ruiters zaten ook comfortabel in het zadel, beide landen eindigden met slechts 4 strafpunten op het scorebord, allen veroorzaakt door tijdfouten. Gregory Wathelet was als laatste aan de beurt voor België met Nevados S en kon het kalm aan doen omdat zijn landgenoten Pieter Devos met Claire Z en Jerome Guery met Quel Homme de Hus beiden alleen één strafpunt hadden voor tijdsoverschrijding. Hij voegde daar nog twee aan toe, maar hij voelde geen druk op zijn schouders.
“Ik hoefde alleen maar te rijden en voelen hoe mijn paard eraan stond na de individuele finale, omdat we weten dat het morgen nog groter is, zoals in de (individuele) finale. Het voelt aan alsof hij fris is en daar ben ik erg blij mee”, aldus de ruiter, die woensdagavond negende werd.
Gregory Wathelet met Nevados S tijdens de teamkwalificatie vandaag.
Foto: Christophe Taniére/ FEI/ Flickr
De Duitser Maurice Tebbel met Don Diarado verzamelde ook twee tijdfoutjes die werden opgeteld bij de enkele tijdfouten die zijn teamgenoten Andre Thieme met DSP Chakaria en Daniel Deusser met Killer Queen al hadden. Thieme had een interessante tijd in de arena en zei daarover na zijn rit, “Ik zal niet de prijs winnen voor het meest stijlvol gereden rondje”. Wel was hij erg trots op zijn 11-jarige merrie.
Superster
“Ze is een superster en ik ben niet de enige die er zo over denkt. Ze is gewoon compleet!”, zegt hij. “Maar de omgeving, het licht, de hindernissen, misschien is het nog een beetje te vroeg en te indrukwekkend voor haar. Ze is nog jong en groen. Maar aan de andere kant gaat ze er wel voor, ze leert hier veel van en dan wordt het elders op de wereld een stuk makkelijker voor haar. Ik ben zo vreselijk gek op dit paard! Ze behoort tot de familie en ze is zo speciaal,” voegde hij er nog aan toe.
Zwitserland finishte uiteindelijk met 10 strafpunten, de USA met 13, regerend kampioen Frankrijk met 15 en Groot-Brittanië verzamelde er 17. De laatste drie landen die doorgaan naar de finale waren Brazilië, de 25 strafpunten bijeen reed, Nederland die er 26 oppikte en Argentinië finishte met 27, waardoor ze Egypte net uit de top 10 stootten.
Landen die eveneens morgen vanaf de zijlijn toekijken als de finale zich afspeelt, zijn China, Marokko, Nieuw Zeeland, Tsjechië en Mexico.
Het zal niet lang meer duren voor de winnende springteams van de landenwedstrijd van de Olympische Spelen in Tokyo 2020 bekend worden.
Feiten en cijfers:
Groot-Brittannië leidt de medaillespiegel van deze spelen bij het ingaan van de kwalificatie voor de landenwedstrijd vandaag- tot nu toe hebben ze er twee gewonnen bij de eventing, twee bij de dressuur en één bij het springen.
Duitsland heeft tot nu toe vier medailles gewonnen, één bij eventing en drie in de dressuur.
In de kwalificatie voor de Olympische landenwedstrijd springen kwam 19 teams van elk drie ruiters aan de start.
Frankrijk is de regerend Olympisch Kampioen.
Quotes:
Shane Sweetnam uit Ierland, over zijn ronde met Alejandro: "Hij heeft een boel avondrubrieken gesprongen, veel ervan onder kunstlicht. Hij voelde ook aan alsof hij het vertrouwde. Ik denk echt dat hij geïrriteerd raakte toen hij zijn ijzer verloor. Daarna was hij echt heel, heel nerveus. Het knaagt wel aan me. Het was voor mij de eerste keer in de ring deze week, dit is een bittere pil om te slikken, maar dat is de sport. Er zijn dagen dat je aan top staat, de wereld aankunt en dagen dat je de bodem raakt.”
Ben Maher uit Groot-Brittanië, die woensdagavond individueel goud won en vandaag slechts vier strafpunten kreeg met Explosion W: “Ik was blij met mijn rit. Het was zwaar na het snelle springen van gisteren. Maar hoe sneller hij gaat, hoe voorzichtiger hij wordt. Bij hem draait het er om hem vertrouwen te geven. Wellicht liet ik hem bij die fout iets te veel in zijn eentje, ik had hem een beetje meer kunnen helpen. Maar Scott Brash vertelde mij voor ik de ring in ging dat we een marge hadden om de teamfinale morgen te bereiken. Daardoor kon ik het wat rustiger aandoen met Explosion en proberen – dat klinkt heel raar op dit wedstrijdniveau – hem een rustiger rondje te geven. Als we een fout maakten zouden we alsnog in de finale staan, het was genoeg. Morgen is er weer een dag”.
McLain Ward uit de USA noteerde vijf strafpunten met Contagious. Het was zijn eerste keer in de arena van Baji Koen vanavond. “We staan nu al bijna vier weken zonder wedstrijden. Zijn laatste show was in Rotterdam, circa een maand geleden. De laatste tien dagen heb ik acht of negen hindernissen gesprongen. Om op dit niveau uit te komen en mee te rijden is een echte uitdaging. Ik was behoorlijk gespannen hiervoor als ik eerlijk moet zijn. Maar hij was er voor mij. Ik richtte mij op de finish, wilde met een nette score binnenkomen. Voor die oxer (hindernis 12) vocht ik net iets minder dan nodig was, maar ik wist wat de situatie was. Ik wou zeker weten dat er geen hele grote fouten zouden zijn.
Toen ik Contagious begon te rijden, had ik niet het gevoel dat hij een Olympisch paard zou zijn. Maar hij bewees ons ongelijk vandaag, hij kan het zeker op dit niveau. Hij heeft er altijd in geloofd dat hij de hoge hindernissen kon springen. Hij heeft zich goed ontwikkeld, hij blijft proberen, hij is een vechter. Ik blijf ook proberen, ben ook een vechter en verschrikkelijk trots op het paard. Ik voel dat we hier thuis horen.”
Malin Baryard-Johnsson en Indiana tijdens de teamkwalificatie vandaag.
Foto: Christophe Taniére/ FEI/ Flickr
Malin Baryard-Johnsson uit Zweden, praat over haar pittige merrie Indiana: “Ik ken haar al vele jaren, heb ronden gereden die beter of juist slechter waren. Het kostte me een aantal jaar voordat ik me echt veilig voelde op haar, ze was erg moeilijk vanaf het begin. Maar we kennen elkaar intussen zó goed, zelfs als ze op haar slechtst is om te rijden gaat ze er altijd in en doet ze haar uiterste best om de hindernissen te nemen. Ik kan haar vertrouwen en zij vertrouwt mij ook volledig. Dus als zij op haar moeilijkst is, dan is het aan mij om dat de handelen. Ik moet me dan nog meer focussen. Ik zeg vaak dat dit goed is voor mijn hoofd. Omdat ik echt scherp moet zijn, kan er van alles gebeuren. Het helpt mij om op de top van mijn kunnen te blijven.”
De resultaten vind je hier
