Geplaatst Sport
Maikel van der Vleuten met Beauville Z. Foto: © FEI/EFE/Kai Försterling
“Het niveau van de sport is hier zo hoog deze week! Met extreem goede paarden en extreem goede ruiters. De nummers een en twee waren vandaag moeilijk te verslaan”, concludeert Maikel van der Vleuten na afloop van de huldiging, waarbij hij zichzelf de bronzen medaille mocht omhangen. “Dat zijn twee combinaties met enorm veel ervaring. Mijn paard is op kampioenschaps-niveau nog onervaren. Dit is voor mij een bronzen gouden medaille. Een individuele medaille is toch wat bijzonders, dat is maar voor drie mensen weggelegd!”
Lange weg
Van der Vleuten toonde zijn enorme blijdschap al bij het verlaten van de ring. Bij de huldiging kwamen de tranen vanachter zijn mondkapje los. “Als je dan die derde plek ziet staan, dan komen de emoties wel los. We weten allemaal dat het een lange weg is geweest. We hebben hier lang naartoe gewerkt. Ik rijd Beauville vanaf zijn zevende, dus heb hem zelf voor het grote werk klaargemaakt. Dan zie je toch dat je, door het opgebouwde vertrouwen, elkaar op de belangrijkste momenten kunt aanvullen.”
De aanloop naar Tokio vond Van der Vleuten ook lastig. “Er zijn Globals en andere landenwedstrijden waar je goed wilt rijden, maar in je achterhoofd ligt de focus op Tokio. Je bent daar steeds me bezig; je wilt je wedstrijden rijden, maar ook niet teveel doen. Dat is moeilijk.”
Goede begeleiding
Van der Vleuten geeft aan dat hij het ook moeilijk vond om zich in Tokio goed voor te bereiden. “Normaal werk je altijd naar een specifieke Grand Prix toe, afgewisseld met de trainingen thuis. Dat is hier anders, hier zijn er meerdere dagen dat je moet pieken. Zeker met Beauville, omdat ik eigenlijk nog niet weet hoe hij daar mee om kan gaan. Het was voor mij vandaag ook best spannend hoe hij zou reageren, of hij het opnieuw voor me wilde doen na de inspanning van gisteren. Dit is toch een bevestiging dat we het op de juiste manier gedaan hebben en het management goed is geweest. Daarom ook veel dank aan het hele team om mij heen, dit is niet alleen mijn prestatie.”
Vechtlust
Van der Vleuten was niet helemaal verrast door zijn medaille. “Op kampioenschappen kunnen er rare dingen gebeuren. De vorm was er zeker ook, ik ging hier met een goed gevoel naar toe. Beauville heeft een enorme vechtlust en goede instelling. Die mentaliteit geeft dan hier toch wel de doorslag.”
Ervoor gaan
Maikels vader Eric van der Vleuten deelt volop in het succes van zijn zoon. Hij was dan ook nauw betrokken bij de voorbereiding op dit succes. “Vorige jaar heeft Beauville een tijdje pauze gehad omdat er geen wedstrijden waren. Nadien hebben we hem weer langzaam opgebouwd en daarna heeft hij een paar zware wedstrijden gelopen. De laatste maand hebben we alleen thuis getraind. Omdat we wisten dat de wedstrijden hier ’s avonds zijn, hebben we in Asten een keer ’s avonds laat bij kunstlicht geoefend.”
Van der Vleuten had ook nog een tip voor Maikel voordat hij zijn barrage reed. “Ik heb gezegd dat hij ervoor moest gaan. Hij had niks te verliezen, en hoe vaak zit je nou in een barrage op een Olympische Spelen?” Ook bij Eric komen de emoties als er op het geweldige succes gewezen wordt. “Hier doen we het voor. We hadden al een aantal teammedailles, maar nog geen individuele. Die is nu binnen.”
