Wat zijn jullie allemaal zo ontzettend lief.. Ik heb zo enorm veel steun gehaald uit jullie berichtjes, zowel in het topic zelf als privé.
Het verdriet is overweldigend. Het gevoel dat dit niet eerlijk is, is slopend. Het gemis is gigantisch.
Bedankt allemaal, voor de bemoedigende woorden en het medeleven. Jullie maken dat ik me iets minder alleen voel. Dat ik mijn verdriet en mijn prachtige Loki-man met jullie kan delen maakt het iets minder eenzaam.
Ik wou maar dat hij er nog was. Mijn lieve, geweldige kleine baby. Onze tijd samen was veel te kort. Gelukkig hebben we elk prachtig moment intens beleefd - maar ik wou dat we er een miljoen meer hadden gehad. Ik wou dat hij groot en en sterk en oud mocht worden. De tuin mocht ontdekken. De gordijnen en zetel aan gort krabben.
Ik mis mijn lieve hummeltje. Hij verdiende zo veel meer...
Slaapwel, mijn fantastische Loki. Mijn enige troost is dat ik je pijn heb kunnen wegnemen.
Maar God.. Wat mis ik je. Met hart en ziel. Je verdiende de hele wereld, kleine man van me...
10 weken en 2 dagen oud. Net +800 gram. Het liefste snoetje, de schattigste pootjes. Het schattigste gespin. Het grootste hart. De onvoorwaardelijke liefde. Wat ben ik veel verloren... Wat mist de wereld veel, zo zonder jou...