[Blog] Troubles in paradise: a place to call home!

Moderators: Essie73, EvelijnS, Muiz, NadjaNadja, xingridx, Firelight

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Ayasha
Blogger

Berichten: 51281
Geregistreerd: 24-02-04

[Blog] Troubles in paradise: a place to call home!

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 18-01-21 10:56 Tip de Nieuwsredactie

*Bokt.nl
Bokt Community

Ik wil beginnen met late nieuwjaars-wensen! Dat 2021 mag brengen waar jullie op hopen en vooral voor iedereen wat meer ademruimte. Ik denk dat iedereen wel een pauze verdient heeft na de miserie die 2020 was. Congrats, you made it through! ;)
Inmiddels hebben we een periode van veel regen en koude achter de rug en sinds gisteren ook een avondje sneeuw.

Onze Mechelse herder die voor het eerst sneeuw zag in zijn leven was enthousiast. Hij kreeg niet helemaal uitgedokterd hoe hij een sneeuwbal kon apporteren maar dat kon de pret niet bederven voor de vrolijke man. Hij denkt vrij oplossingsgericht en na twee sneeuwballen die niet terug te brengen waren, loste hij zijn probleem op door ons zijn grote tennisbal te brengen. Als die arme baasjes geen nuttig speelgoed hebben, dan deelt hij het zijne met liefde. :') De paarden en ik waren iets minder vrolijk onder de omstandigheden.

Veel mensen met chronische pijn zullen kunnen beamen dat de koude, en zeker de vochtige koude die wij in België en Nederland kennen, in je knoken en spieren kruipt. Zo ook bij mij. Herfst en winter zijn in geen geval mijn beste seizoenen. Een lijf dat meer pijn doet brengt ook psychisch meer stress met zich mee. Alles waar je in normale omstandigheden mee kan leven word, wanneer het lijf 24/7 pijn doet en 's nachts geen echte rust vindt, een probleem.
Afbeelding

Ik zelf wordt gedurende de herfst en wintermaanden altijd erg onrustig en prikkelbaar. Ik noem mezelf altijd een “zwerver”. Ik “hoor” nergens echt. Ik heb vrienden en lieve mensen rond me maar eigenlijk maar heel weinig mensen die me ook daadwerkelijk kunnen volgen. Gedurende de lente en de zomer kan ik daar prima mee leven maar in de koude donkere maanden krijg ik het daar moeilijk mee. Zeker als mijn lijf dan ook nog eens op speelt.

De enige plek waar ik rust vind en waar er even orde in de chaos van mijn hoofd komt, is wanneer ik bij de paarden ben. Zelfs de minder aangename bezigheden zoals stallen mesten geven mij even pauze van mijn eigen gedachten. Wanneer de pijn te veel wordt, ben ik met regelmaat terug te vinden in de buurt van mijn paarden. Bij hen kan en mag ik gewoon zijn. Als ik verdrietig of gefrustreerd ben, dan accepteren ze dat gewoon. Ik hoef ze niet uit te leggen waarom ik me zo voel. Ik hoef niets te verdedigen of te beargumenteren. Ik mag gewoon 100% zijn.

En dat is een gevoel dat ik enkel bij paarden vind. Die toestemming om gewoon te zijn zoals je bent en je te voelen zoals je je voelt. De mogelijkheid om gewoon uit te huilen zonder dat iemand perse wil weten waarom je aan het huilen bent. Het is eigen aan mensen om vragen te stellen wanneer een soortgenoot zich niet oké voelt. Veel mensen lijken niet te beschikken over de vaardigheid om iemand gewoon te laten zijn. Terwijl je in heel veel gevallen gewoon gezelschap nodig hebt. Iemand die je niet vraagt waarom je je voelt zoals je je voelt, maar die je laat weten dat het oké is om te voelen wat je voelt en die er voor je is. Iemand die naast je komt zitten (letterlijk of figuurlijk) en gewoon zegt "ik weet dat het rot is, maar ik ben er voor je."

Paarden hebben die vaardigheid allemaal. Mede omdat ze geen nederlans spreken en in een minder gecompliceerde wereld leven. Die houden je met liefde gezelschap terwijl je zit te sippen. Een zachte neus tegen je schouder (of in Rêve haar ietwat onhandige troostpogingen, in je oog) als seintje dat ze in je buurt zijn.

Ze hebben een rustgevende energie rond zich, die ze zonder zich daar ook maar enigszins bewust van te zijn, met je delen. Om de simpele reden dat ze in het nu leven. Ze hoeven niet te weten wat komt en ook niet wat geweest is. Wat hen bezig houdt is wat in het nu gebeurt. En het is die attitude die maakt dat paarden voor mij de enige plek zijn waar ik me echt thuis voel. Waar ik een plekje voor mezelf heb in een wereld vol ruis.

Het kan Sam en Rêve niet schelen dat ik ooit sterker was. Handiger was. Dat mijn emoties ooit niet alle kanten uit gingen. Het kan Sam en Rêve niet schelen dat ik ooit iemand anders was. Beter was. Ze vinden de huidige “ik” helemaal prima. En ze vinden het ook helemaal prima dat ik desondanks af en toe rouw om en verlang naar mijn oude ik. Het kan ze niet schelen dat ik, puur maatschappelijk, ballast ben. Dat alles waar onze maatschappij waarde aan lijkt te hechten bij mij niet van toepassing is. En ze vinden al evenmin dat ik "beter" moet zijn dan ik ben. Ze vinden me goed zoals ik ben. Alles in hun manier van doen geeft me een pauze van het gevoel dat ik verloren loop. Want wanneer ik met ze bezig ben, weet ik wat ik doe en moet doen. Het is een pauze van mijn eigen onzekerheid en eeuwig en altijd twijfelen aan mezelf.

Het is denk ik om die reden dat paarden voor mij, en veel mensen zoals ik, zo ontzettend belangrijk zijn. Want ze zijn de enige wezens waar ik me niet veroordeeld voel om dingen waar ik weinig invloed op heb. Ze zijn de enige wezens die me onvoorwaardelijk accepteren zoals ik ben. Ik hoef ze geen dingen uit te leggen die amper uit te leggen zijn. Zolang ik eerlijk ben met en naar hen. Mag ik gewoon zijn wie ik ben.

En in die zin zijn mijn paarden mijn stukje “thuis”. Want ook een zwerver heeft een plekje nodig in deze wereld die ze “het hare” kan noemen.


L_Ruiterhuis

Berichten: 2054
Geregistreerd: 22-05-06
Woonplaats: Limburg

Re: [Blog] Troubles in paradise: a place to call home!

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-01-21 03:29

Heel mooi geschreven.

Limburgs Ruiterhuis de beste OUTLET-Shop voor Paard en Ruiter.
Vanaf €75 GRATIS Verzending!

Skippy01

Berichten: 6267
Geregistreerd: 01-11-06
Woonplaats: Brabant

Re: [Blog] Troubles in paradise: a place to call home!

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-01-21 07:39

Mooi, herkenbaar ook :j

jetm
Berichten: 1099
Geregistreerd: 03-10-05
Woonplaats: Driebergen (ut)

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-01-21 08:48

Mooi geschreven en prachtig zijn paarden (en andere dieren) daarin he.
Ik moest even aan deze denken, jouw Piglets heten Sam en Rêve.

Centered Riding & Rechtrichten (Specialisatie: begeleiding voor ruiters met (faal)angst en bitloos rijden), Joker the Horse Simulator,
Relatie met je paard, Therapie / EMDR & coaching met paarden en Ademcoach
https://www.paardenpsyche.nl en https://www.facebook.com/Paardenpsyche

Laibadji

Berichten: 1453
Geregistreerd: 18-06-15
Woonplaats: België

Re: [Blog] Troubles in paradise: a place to call home!

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-01-21 09:23

Ik word er stil van. Heel mooi geschreven! Zoals reeds vermeld heel herkenbaar.

Eens even mogen 'zijn' gewoon bestaan. Een mooi gevoel. Iedere zwerver heeft bestaansrecht en nood aan een plek om gewoon zwerver te mogen zijn. Diep in hun hart zijn paarden ook nog steeds zwervers...

Nerwen

Berichten: 16000
Geregistreerd: 02-09-03

Re: [Blog] Troubles in paradise: a place to call home!

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-01-21 10:10

Heel mooi en herkenbaar idd :j !

Ayasha
Blogger

Berichten: 51281
Geregistreerd: 24-02-04

Re: [Blog] Troubles in paradise: a place to call home!

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 19-01-21 10:57

jetm; :j Dat zijn mijn paarden inderdaad voor mij. :+:

Ontnuchterend dat al best snel bokkers zich herkennen. We doen toch wat mis als er mensen zijn die zich nergens echt thuis kunnen voelen? :(:)

laibadji: Ja, eigenlijk wel.... Misschien kan ik daarom beter met paarden om dan met mensen. :o :o

Maflinger_S
Berichten: 10239
Geregistreerd: 01-07-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 03-02-21 20:46

Mag ik dan bij jou ...

Herkenbaar. Mijn arabierig typje is gauw overprikkeld en als ik haar dan uit haar paddock haal om met haar te gaan werken, gaat ze in wat ik noem "de autistenstand". Ze staat dan met haar hoofd laag in een hoekje van de poetsplaats, met haar achterkant naar de wereld. Ik word gedoogd. Soms vraag ik of ik haar gezelschap mag komen houden in haar autistenhoekje maar het antwoord is meestal "nee".

Als we dan in de bak gaan werken, en we doen nog veel grondwerk, gaat ze na wat rondstappen aan een losse lijn achter mij stil staan, doet haar hoofd naar beneden en dat is voor mij het sein dat we samen gaan chillen: ik kriebel haar onder haar maantop tussen haar oren of net achter haar rechteroor op haar hals als ik links van haar sta. Dat kunnen we lang volhouden. We staan samen stil of ik zit op de bakrand, afhankelijk van waar we stoppen. Haar hoofd zakt verder naar beneden en we zijn thuis. Samen thuis.

Iemand onderuit halen is niet zo moeilijk, iemand overeind houden daarentegen ...
If you mess with the planet, the planet will mess with you ...
Black and white are just opposite ends of fifty shades of grey
"Keep Buggering On", W. Churchill en Appleman, Leiden, 3 december 2019
"Under a cherry tree there are no strangers", Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

Ayasha
Blogger

Berichten: 51281
Geregistreerd: 24-02-04

Re: [Blog] Troubles in paradise: a place to call home!

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 03-02-21 21:13

Klinkt herkenbaar Maflinger. :+:

Rêve is een echt sociaal knuffelpaard. Ze is soms wat ongeduldig maar ze houdt van aandacht.

Al heel veel mensen hebben gezegd dat Sam echt de paarden versie van mij is. :o Sam is dus ook een stuk geslotener en veel meer "blijf uit mijn ruimte"... Het is een enorm eenkennig paard ook. (Daar was ik voor gewaarschuwd toen ik hem nam.) Je moet echt rekening houden met zijn "dingetjes" voor je contact met hem krijgt. Bij Sam gaat het dus ook met "vragen". Sam vindt bij mij rust, en ik bij hem. En als hij dan echt helemaal tot zichzelf gekomen is. Dan legt hij zijn hoofd op mijn schouder en blaast hij uit in mijn nek of tegen mijn wang. Dat is Sam zijn manier van "samen zijn". :+: Hij is altijd heel voorzichtig met alles dus hij legt dan heel zacht zijn neus tegen je aan.

Als Sam dat bij je doet, dan moet je eigenlijk echt "vereerd" zijn. :+:


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: BlogBeat, Bo_San, dioni, joyce83, Nano05, Poekkie, Rijsa, RoronaZorro en 13 bezoekers