[Blog] Troubles in paradise: Africhting!

Moderators: EvelijnS, ynskek, Dani, Mondy, Polly, Ladybird, Hanmar, Princesj, Shanna

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Ayasha
Blogger

Berichten: 48651
Geregistreerd: 24-02-04

[Blog] Troubles in paradise: Africhting!

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 18-02-20 01:18 Tip de Nieuwsredactie

*Bokt.nl
Blog

Na mijn vorige blog kwam er terecht de vraag hoe ik mijn paarden dressuurmatig africht. Ik merk doorheen mijn schrijven dat ik het moeilijk vind om het allemaal goed te verwoorden en weet je wat? Er komt gruwelijk veel kijken bij de africhting van een paard. Dat weten we natuurlijk allemaal wel ergens. Maar als je het dan in een blog moet gaan proppen. Dan kom je pas écht tot die conclusie. :') Dit is míjn manier van africhten. Het hoeft niet de jouwe te zijn! Haal er uit wat jou van nut kan zijn en archiveer de rest rustig onder ‘onzln’. Uiteindelijk moeten we allemaal onze eigen weg vinden. Dit is slechts eentje van ontelbaar veel manieren!

Kort na mijn eerste operaties kocht ik Sam. Sam had een verhaal. Hij was extreem gespannen, overgevoelig en hij stond zeer beperkt open voor contact met “zijn” mensen. Een beetje een “blijf-van-mijn-lijf-paard.” En de definitie van “neurotisch”. Ik zeg nog steeds regelmatig dat als Sam een mens was, hij nooit uit het kamertje met de zachte witte muren zou mogen.

Al snel kwam ik er achter dat ik niet meer kon rijden zoals ik vroeger deed en dat, dat bij Sam sowieso toch ook niet zou werken. Mijn man (toen nog date) kwam wel eens helpen maar die zag ook niet hoe die “zenuwpees” ooit voor normaal ging kunnen door gaan. In zijn verdediging; Ik leek de enige die geloofde dat Sam ooit voor normaal zou kunnen door gaan. Ik kwam eerder per toeval in contact met een bokker die na wat PB contact aan gaf dat hij op een wedstrijd zou zijn waar ik ook zou zijn (en waar Sam gestald stond.) en we spraken daar af. Hij stelde voor om me een paar keer te komen helpen. De bokker in kwestie wilde toen al liever anoniem blijven en die wens zal ik ook in deze blog respecteren.

Hoewel onconventioneel, sloeg Sam om als een blad aan een boom met zijn manier van werken. Één van de eerste dingen die hij me zei was “Hij is zoals hij is. Hij kan niet veranderen want hij heeft daar geen rede toe. Jij moet met hem leren om gaan.” Een advies dat ik nog steeds op de voorgrond van mijn denken heb als ik met paarden werk. Die “paar keer” werd een beetje langer en uiteindelijk heb ik, denk ik, een 2tal jaar les van hem gehad. Het is dankzij zijn lessen en de vele theorie over beweging en lichaamsgebruik die ik van hem gekregen heb nog voor het woordje “bio-mechanica” een vast bokt-begrip werd, dat ik een basis had waarop ik zelf verder kon bouwen.

In eerste instantie begonnen we met hem af te leren om echt te vechten tegen de hand. Gewoon contact, zodra hij na gaf, meteen “bubbel” in de teugel ter beloning. Puur om hem duidelijk te maken dat er niet getrokken ging worden. Let wel: Sam is een uitzondering. Tot op heden is Sam het enige paard waarbij ik het zo overdreven heb moeten doen. Hij heeft dan ook nog van nature wat onderhals en loopt liefst hoog bovenin en eng in de hals met een holle rug. Al snel kreeg Sam door dat het hoofd wat lager, toch wel aangenamer liep. Van daaruit gingen we overgangen naar draf maken. Boogjes in de teugel waren geen issue, zelfs gewenst in dit eerste stadium.. “Waarom zou je druk in je hand willen als je hem zo licht kan rijden? Laat hem zijn eigen lijf maar dragen.”
Ja, waarom eigenlijk?

Afbeelding
Dit was een vrij standaard beeld voor ons in het begin.

De overgang mocht pas ingezet worden als hij geheel los en ontspannen was in zijn rug, hals en kaak. Ofwel; voelen, voelen, voelen. Niet van voor, want dat contact moest gewoon los zijn, maar in zijn rug. Sam was een enorme vluchter dus het draven moest flink onder zijn voorkeurstempo en wederom: boogjes in de teugels. Een beeld waar ik heel veel commentaar op gehad heb. :j Gelukkig ben ik even eigenzinnig als mijn paarden, zoals mijn man wel eens mompelt. Met deze trainer zat ik altijd door. Inmiddels niet meer maar voor toen had ik dat nodig om zijn rug te kunnen voelen. Veel voltes van tien meter alle kanten op. Dus niet enkel vanaf de lange zijde. Hand naar voren en opzij voor de stelling. Eenmaal dat allemaal stabiel ging, mocht hij op de lange zijde steeds een paar pasjes naar “voren”. Arbeidstempo dus in zijn geval. Vanuit de zit, zowel het voorwaartse als het terug komen. “Als je later grand prix gaat rijden heb je die teugelhulpen nodig voor belangrijkere dingen dan tempocontrole”. Hij had beduidend grotere ambities dan ik zelf. ;) Later zouden we op dezelfde manier de middendraf gaan aanleren. :j Middendraf is momenteel de oefening waar Sam absoluut in uitblinkt ondanks dat hij van nature een heel vlakke manier van gaan heeft. De hele proef kan fout lopen, die middendraf heeft standaard een 7 of een 8. _O-

Afbeelding

Dat is een beetje de fase waar mijn jonge paard nu zit. Rêve wordt snel loperig en heeft de neiging om zich erg lang te maken als ze het moeilijk vindt en dan niet subtiel maar echt neus naar voren en hals lang maken en zich eigenlijk eruit trekken. Dat verruimen vindt ze een beetje onzin, waarom ruimer als je ook harder kan? Dus ik greep terug naar die basis die ik ooit kreeg met Sam en ik begon vanuit dat trage drafje aan een lang teugeltje naar arbeidsdraf te rijden al doorzittend. Die tempowisseling is zo klein dat Rêve niet getriggerd wordt om zich er uit te willen trekken. Toen arbeidsdraf goed bleef gaan, reed ik haar op diezelfde manier vanuit mijn zit een pasje naar voren. Niet te veel, een pasje of twee drie. En heel bewust blijven voelen of je de passen ook effectief groter voelt worden én dat ze niet tot dat punt komt waar ze zich eruit wil trekken.

Dit is iets dat je eerder voelt dan ziet. Dus in de eerste tijd kan het zijn dat jij het wel voelt maar dat de (veelal onoplettende) kijker nog niets ziet. Sowieso valt het me op hoe weinig zicht veel ruiters hebben op de beweging en het lichaamsgebruik van een paard. Terwijl het kennis is die zo'n immense aanvulling op je training kan zijn. Maar er komt vanzelf een punt dat de reactie groot genoeg wordt dat het ook zichtbaar wordt. En het mooie is dat je het “rennen” dat veel paarden tonen ipv het verruimen gewoon over slaat op deze manier. Ik kreeg nog niet zo lang geleden de vraag van een collega wedstrijd ruiter met een jong paard hoe ik Sam zijn middendraf zo gekregen had. De korte versie is “heel veel tempowisselingen en heel veel geduld.” maar achteraf besefte ik pas dat die versie waarschijnlijk geheel anders geïnterpreteerd is… Mensen vergeten dat van “te traag” naar “arbeidstempo” ook een tempowisseling is. Er zijn zoveel tussenstapjes die “vergeten” worden omdat veel paarden tegenwoordig van nature veel talent hebben. Tot ze een paard onder hun kont krijgen dat moeite heeft met een basis-dingetje.

Met onze zit kunnen we veel invloed hebben op de gangen. Iedereen weet dat iemand die “achter blijft” in het ritme kan zorgen dat het paard kort gaat lopen. Toch staat blijkbaar haast niemand er bij stil dat je die invloed ook in je voordeel kan gebruiken. Als ie korter kan worden van jouw doorzitten. Dan kan die dus ook ruimer worden van jouw doorzitten. Als je jouw “doorzit ritme” ietsje “vergroot” dan is het logisch dat het paard zich ook daaraan zal aanpassen. En je leest het al (of misschien nog niet?) waar we continu op terug komen: Vóelen. Om het ritme te beïnvloeden moet je het eerst voelen. Vervolgens moet je ook op zo'n manier reageren dat je het dier motiveert om zich aan te passen aan jou, zonder dat je hem in de war brengt. Dus ook hier komt weer: Vóelen! Constant bewust zijn van wat er onder je gebeurt. Niet van voor, maar in de rug en achterhand. Als die twee goed zijn dan blijven ze van voor heus ook wel fijn. Voor veel ruiters zal dit echter ook vereisen dat er zelf getraind zal moeten worden. Ik zie veel ruiters “mooi” zitten maar veel minder ruiters die ook daadwerkelijk bewust zijn van hun lijf en controle hebben over hun spieren. Van veel paarden wordt gezegd dat ze “in een eigen 'houding' lopen” op bokt. Waarmee men dan bedoelt dat het dier niet daadwerkelijk correct gereden is maar gewoon in de krul loopt. Het feit is dat er nog veel meer ruiters in een ‘eigen houding' zitten.

Pas toen het in de draf allemaal vrij feilloos liep gingen we op dezelfde manier aan de galop werken. De overgang werd bij Sam eigenlijk vooral gemaakt door mijn bekken iets in te draaien. Wederom pas als hij volledig los en ontspannen was in draf zodat hij in galop leerde aanspringen zonder die hals omhoog te drukken. Omdat Sam van het type “hoe harder hoe beter” is. Probeerden we hem al vrij snel in een heel traag galopje te laten gaan. In eerste instantie maakten we ons niet druk om viertakt. Als hij maar rustig en ontspannen was. Opieuw: Sam is een uitzondering. Mijn huidige merrie die veel rustiger in het hoofd is, wil ik momenteel wel goed voorwaarts en in een correcte drietakt omdat die juist te snel uit galop valt. Die moet eerst leren vooruit denken waar Sam echt moest leren dat “rustig” ook een optie was. Net zoals je eentje die niet vooruit denkt wel eens meer voorwaarts rijdt dan “mooi” is. Werd Sam dus meer “terug” gereden dan mooi is. En het wordt vaak gezegd maar het ís ook simpelweg zo: eenmaal je die basis er góed in hebt zijn de andere dingen relatief simpel aan te leren.

Afbeelding
Ook in galop dat boogje in die teugel. Lichtheid ging voor op alles.

Sam (en ook Rêve nu) leerde wijken zoals elk ander paard. Alleen leerde hij wijken voor mijn bovenbeen en leg ik enkel mijn onderbeen tegen zijn flank. Waar ik in de “rechtdoor” mijn onderbeen eerder los laat afhangen. Rêve krijgt dit op dezelfde manier aangeleerd. Het enige dat ik wellicht anders aan pak.. In eerste instantie pak ik ze, net als elk ander denk ik, vanuit de bocht naar de middellijn “schuin” mee naar de lange zijde. Maar de afwerking en verfijning leer ik ze via “pootje over”. In stap een keertwending om de voorhand maar over een cirkel van een tiental meter. Dat zelfde leer ik ze ook geleidelijk aan om de achterhand maar zonder al te veel buiging. Het enige “nut” dat dit heeft is meer controle krijgen over die voor- en achterhand en dat ze zelf ook coördinatie moeten krijgen in die zijwaartse beweging. Bovendien worden ze er leniger van in dat zijwaartse. Sowieso gebruik ik veel oefeningen die bij anderen een doel op zichzelf lijken hoofdzakelijk als ‘instrument’. Veel (dressuur)ruiters streven zo naar dat perfecte, correcte plaatje dat ze het nut van de oefening lijken te vergeten. Daarmee beperk je jezelf enorm! Doe es gek, durf dat ‘ideale’ eens loslaten, verkl**t het een keer verantwoord creatief en je zou zomaar voordelen kunnen ontdekken!

De schouderbinnenwaarts bv rijd ik vrijwel alleen in de proeven ‘volgens het boekje’. Thuis is die schouderbinnenwaarts echt een instrument om dat achterbeen te activeren en te kunnen beïnvloeden. Er gaat niks stuk van een te scherpe of te flauwe schouderbinnenwaarts. Bij Sam pak ik hem ook regelmatig mee op de volte net zoals via appuyeren verkleinen, paar pasjes travers, omzetten naar schouder binnenwaarts en al wijkend weer vergroten. Wordt hij heerlijk soepel en gefocussed van! Dit kan natuurlijk nog niet met Rêve. Al wijkend vergroten wel!

Bij de appuyementen en de travers is het enige verschil t.o.v het wijken in hulpen dat ik een klein beetje op de beugel “duw” waar ik naar toe appuyeer. Mede omdat je dan ook automatisch je gewicht correcter verdeeld houdt (ipv aan de buitenkant te gaan zitten zoals veel ruiters, ook ik, van nature neigen te doen.) Maar verder geef ik ook die hulpen hoofdzakelijk met mijn bovenbeen. En zo is het meteen weer een extreem lange blog geworden. Zoals ik al zei: Zelfs de basis-africhting van een paard beknopt samenvatten wordt gewoon een lang verhaal. En dan heb ik waarschijnlijk nog een hoop “over geslagen” waar ik momenteel niet bij stil gestaan heb.


hns

Berichten: 1512
Geregistreerd: 18-05-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-02-20 00:12

Mooi geschreven, duidelijk en goed uitgelegd :)

https://www.facebook.com/horsemanshipZeeland
´I pretty much do what I want too much, don´t I?` :Z

Ayasha
Blogger

Berichten: 48651
Geregistreerd: 24-02-04

Re: [Blog] Troubles in paradise: Africhting!

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 19-02-20 10:25

Thx, oorspronkelijk stond het nooit in mijn planning om dit type blog te schrijven maar vanuit mijn vorige blog kwam de vraag hoe ik het aanpakte kwa africhting. Ik vond het wel een erg moeilijke om samen te vatten. Ook omdat ik simpelweg niet goed wist naar welk "deel" men precies nieuwsgierig was.

Peetstap

Berichten: 2286
Geregistreerd: 10-12-11
Woonplaats: Noord Europa

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-02-20 15:46

Zo fijn om jou ontdekte en geleerde manier van trainen es in een notendop te mogen volgen.
Snap niet alles, maar door je visuele manier van verhaal doen, zie ik wel een hoop voor me, en zo af en toe "voel" ik met je mee in wat een ieder op een paard zou kunnen en mogen voelen.
Dat alsmaar durven loslaten joh, wat heb je aan dit paard een enorme leermeester _/-\o_

Durf te wedden dat je lesgever in deze klassiek gericht met jullie bezig is geweest.

Wat me wel erg verbaasd (of ook weer niet :P ) waarom vrijwel geen reactie in dit topic ?


Ps: je jaaroverzicht heb je enorm veel werk van gemaakt: bedankt voor dat mooie naslagwerk.
Je video's zijn leermateriaal , en best gedurfd omdat op bokt te plaatsen.

Als je maar lang genoeg poetst gaan alle haren uiteindelijk dezelfde kant op staan.

MyWishMax
Berichten: 12552
Geregistreerd: 14-11-05
Woonplaats: Zuid Holland

Re: [Blog] Troubles in paradise: Africhting!

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-02-20 16:01

Ik vind je middendraf verhaal heel herkenbaar :') vooral het stuk waar je als ruiter echt wat gaat voelen en niemand het nog ziet. Zo heb ik die van mij middendraf of gewoon verruimen aangeleerd, van eerst een 5 of 5,5 tot 8en de laatste proeven. En dat was veel moeilijker dan de getalenteerde die ik daarvoor had.

Sowieso een herkenbare blog, fijn om te lezen!

Rocamor

Berichten: 6109
Geregistreerd: 21-11-02

Re: [Blog] Troubles in paradise: Africhting!

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-02-20 16:10

Ik vind het interessant hoe je eea aanpakt. En hierbij dus rekening moet houden met je eigen kennen en kunnen en daarnaast ook de uitdagingen in je paard(-en).

Dat geeft maar weer aan dat "in hokjes denken" bij paarden niet handig is. Elk dier is een individu, net als elke Ruiter trouwens. En dat je je moet aanpassen aan hetgeen je paard kan of aanbiedt.

Als er tegen je gezegd wordt dat het tussen je oren zit, wees dan maar blij!
Is het tenminste aangetoond dat er iets tussen die oren zit..

Ayasha
Blogger

Berichten: 48651
Geregistreerd: 24-02-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 20-02-20 17:35

Peetstap schreef:
Zo fijn om jou ontdekte en geleerde manier van trainen es in een notendop te mogen volgen.
Snap niet alles, maar door je visuele manier van verhaal doen, zie ik wel een hoop voor me, en zo af en toe "voel" ik met je mee in wat een ieder op een paard zou kunnen en mogen voelen.
Dat alsmaar durven loslaten joh, wat heb je aan dit paard een enorme leermeester _/-\o_

Durf te wedden dat je lesgever in deze klassiek gericht met jullie bezig is geweest.

Wat me wel erg verbaasd (of ook weer niet :P ) waarom vrijwel geen reactie in dit topic ?


Ps: je jaaroverzicht heb je enorm veel werk van gemaakt: bedankt voor dat mooie naslagwerk.
Je video's zijn leermateriaal , en best gedurfd omdat op bokt te plaatsen.

Ik vond het heel moeilijk om te weten waar ik in detail moest gaan en waar niet. Sam is inmiddels alweer 9 jaar bij mij, negen jaar aan trial and error samen vatten is echt heel erg moeilijk. :D Welke dingen snap je niet? Want indien je wil, wil ik gerust proberen om het duidelijker uit te leggen. :)

Ik was altijd wel een ruiter die vrij "los" reed. Dus voor mij was die stap minder groot denk ik. :) De lesgever in kwestie had ook e.e.a om rekening mee te houden. Hij combineerde eigenlijk verschillende methodes. waaronder inderdaad ook klassiek. Maar hij was zeker niet maar van één school. Ik ben tot op heden nog steeds maar heel weinig mensen tegen gekomen met dusdanig veel onderbouwing voor de dingen die hij deed.

Ik had me voorgenomen om nooit een topic als dit aan te maken omdat ik eigelijk idd niet echt verwachtte dat er veel reactie zou komen. Om de simpele reden dat iedereen uiteindelijk "zijn manier" heeft. Dat wil ik ook blijven benadrukken: Ik wil niet pretenderen dat mijn manier dé manier is. Het is gewoon "een" manier. Dus deze blog is echt niet om zieltjes te winnen of te overtuigen. Maar puur en alleen voor die enkeling die wellicht denkt "verrek... Misschien moet ik dit stukje eens proberen."
Zo lees ik vaak ook andermans schrijfsels. :j

Ik maak altijd vrij veel werk van mijn jaar-overzicht. :D Heb ook geen moeite met video's online plaatsen. Ik ben geen getalenteerde ruiter. Ik maak zat fouten. En ik ben meer dan bereid om daarvan te leren. :) Binnen mijn mogelijkheden natuurlijk. Wat niet kan, kan niet. Maar je weet nooit waar een ander mee komt waar je zelf nog nooit bij stil gestaan hebt. Je gaat je ook een beetje "blind kijken" op jezelf op een gegeven moment denk ik.


MyWishMax schreef:
Ik vind je middendraf verhaal heel herkenbaar :') vooral het stuk waar je als ruiter echt wat gaat voelen en niemand het nog ziet. Zo heb ik die van mij middendraf of gewoon verruimen aangeleerd, van eerst een 5 of 5,5 tot 8en de laatste proeven. En dat was veel moeilijker dan de getalenteerde die ik daarvoor had.

Sowieso een herkenbare blog, fijn om te lezen!

:j Sam was er vrij snel mee weg eigenlijk. Maar die geeft graag gas. Zodra hij door had dat grotere passen betekende dat ie harder ging was het knopje snel om. _O- Rêve heeft iets meer moeite er mee maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat gewoon in orde komt. :j Die weet gewoon echt nog niet zo goed hoe ze het gecoördineerd moet krijgen. :(:)
Maar heb wel eens op het paard van mijn vorige trainster gezeten die enorm veel aanleg had. En dan voel je dat het idd veel minder vergt van de ruiter om resultaat te krijgen. Maar dat maakt je, denk ik, als ruiter ook wel een beetje "lui". Ik zie veel paarden met fantastische gangen waar gewoon geen fatsoenlijke middendraf uitgereden wordt in het niveau vergelijkbaar met het Z.. Om de doodsimpele reden dat ze gewoon "teren" op wat er van nature uit komt zonder daar verder meer van te vragen.


Rocamor schreef:
Ik vind het interessant hoe je eea aanpakt. En hierbij dus rekening moet houden met je eigen kennen en kunnen en daarnaast ook de uitdagingen in je paard(-en).

Dat geeft maar weer aan dat "in hokjes denken" bij paarden niet handig is. Elk dier is een individu, net als elke Ruiter trouwens. En dat je je moet aanpassen aan hetgeen je paard kan of aanbiedt.

Ik vind het heel belangrijk om bij alles wat ik doe stil te staan bij zowel de bouw van mijn paarden, maar ook hoe ze in het hoofdje zijn. :) Ik kan Sam niet op dezelfde manier aanpakken als Rêve en andersom al evemin. Het zijn twee totaal verschillende paarden. Zowel in karakter als in bouw als in manier van bewegen. Ik zie ook graag hoe een paard beweegt zonder ruiter wanneer ik er mee moet werken. Omdat dat gewoon informatie bevat over hoe je zo'n dier op een fijne manier kan trainen.

Peetstap

Berichten: 2286
Geregistreerd: 10-12-11
Woonplaats: Noord Europa

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-20 13:08

Citaat:
Ik vond het heel moeilijk om te weten waar ik in detail moest gaan en waar niet. Sam is inmiddels alweer 9 jaar bij mij, negen jaar aan trial and error samen vatten is echt heel erg moeilijk. Welke dingen snap je niet? Want indien je wil, wil ik gerust proberen om het duidelijker uit te leggen.

Ik was altijd wel een ruiter die vrij "los" reed. Dus voor mij was die stap minder groot denk ik. De lesgever in kwestie had ook e.e.a om rekening mee te houden. Hij combineerde eigenlijk verschillende methodes. waaronder inderdaad ook klassiek. Maar hij was zeker niet maar van één school. Ik ben tot op heden nog steeds maar heel weinig mensen tegen gekomen met dusdanig veel onderbouwing voor de dingen die hij deed.


Dank voor je antwoord, met paar keer doorlezen kan ik me het e.a. wel visueel maken, het uitvoeren wordt ohz voor mij onmogelijk :P , maar daar zit ik totaal niet mee. :D
Ben zelf op nivo recreatie , maar vindt paardje hier bij me wel toppie in zijn lijf moet zitten en rechtgesteld, vrolijk en graag meewerkend.
Al dan niet hier dmv grondwerk in vele vormen of jij ohz, dat maakt feitelijk niets uit.

Vindt het bv heel fijn te lezen dat jij de keert wending voorhand en achterhand ook )ohz) gebruikt voor soepel maken en de zijgangen.
Ik gebruik ze aan de hand voor hetzelfde doel.
Maar vooral met deze opmerking en daarin de combi "op zit rijden"

Citaat:
Sowieso gebruik ik veel oefeningen die bij anderen een doel op zichzelf lijken hoofdzakelijk als ‘instrument’. Veel (dressuur)ruiters streven zo naar dat perfecte, correcte plaatje dat ze het nut van de oefening lijken te vergeten. Daarmee beperk je jezelf enorm! Doe es gek, durf dat ‘ideale’ eens loslaten, verkl**t het een keer verantwoord creatief en je zou zomaar voordelen kunnen ontdekken!


Doe je mij nadenken waardoor het dus komt dat ik je beide paarden zo lekker zie lopen.

Respect voor je trouwens, dat je deze lesgever in bescherming neemt, weet wie het is , en er zijn al genoeg echte vakmensen van bokt verdwenen of weggetreiterd helaas.
Ze worden niet altijd echt begrepen.

Als je maar lang genoeg poetst gaan alle haren uiteindelijk dezelfde kant op staan.

Maflinger_S
Berichten: 8914
Geregistreerd: 01-07-08

Re: [Blog] Troubles in paradise: Africhting!

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-20 13:20

Goed geschreven blog weer.

Zeer herkenbaar, het "paard puzzelen", zoals ik het altijd noem: het paard als individu bekijken en vervolgens kijken en uitproberen wat er bij het paard past qua trainen. En met trainen bedoel ik dan grondwerk en rijden, zodat het paard lekker in zijn vel zit en "beter" wordt.
Het postuur en de (on)mogelijkheden van de ruiter zijn daarbij ook van groot belang. Het uitwisselen van ideeën op basis van wederzijds respect ook al kom je allebei vanuit een andere invalshoek of discipline vind ik altijd zo inspirerend, vooral als het verrassende uitkomsten oplevert.

If you mess with the planet, the planet will mess with you ...
"Keep Buggering On" "Under a cherry tree there are no strangers"
W. Churchill en Appleman, Leiden, 3 december 2019 Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

MyWishMax
Berichten: 12552
Geregistreerd: 14-11-05
Woonplaats: Zuid Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-02-20 15:10

Ayasha schreef:
MyWishMax schreef:
Ik vind je middendraf verhaal heel herkenbaar :') vooral het stuk waar je als ruiter echt wat gaat voelen en niemand het nog ziet. Zo heb ik die van mij middendraf of gewoon verruimen aangeleerd, van eerst een 5 of 5,5 tot 8en de laatste proeven. En dat was veel moeilijker dan de getalenteerde die ik daarvoor had.

Sowieso een herkenbare blog, fijn om te lezen!

:j Sam was er vrij snel mee weg eigenlijk. Maar die geeft graag gas. Zodra hij door had dat grotere passen betekende dat ie harder ging was het knopje snel om. _O- Rêve heeft iets meer moeite er mee maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat gewoon in orde komt. :j Die weet gewoon echt nog niet zo goed hoe ze het gecoördineerd moet krijgen. :(:)
Maar heb wel eens op het paard van mijn vorige trainster gezeten die enorm veel aanleg had. En dan voel je dat het idd veel minder vergt van de ruiter om resultaat te krijgen. Maar dat maakt je, denk ik, als ruiter ook wel een beetje "lui". Ik zie veel paarden met fantastische gangen waar gewoon geen fatsoenlijke middendraf uitgereden wordt in het niveau vergelijkbaar met het Z.. Om de doodsimpele reden dat ze gewoon "teren" op wat er van nature uit komt zonder daar verder meer van te vragen.


Klopt denk ik wel. Vorige was getalenteerder en daar heb ik wel hard aan de middendraf gewerkt om het correct te krijgen, maar bijvoorbeeld minder aan de galop. Die was altijd gewoon goed, terwijl ik bij huidige paard veel bewuster bezig ben om alle gangen te verbeteren, die was van het versnellen en snapte niet dat ruimer een optie was, en dus ook meer aandacht geef aan iets 'simpels' als een arbeidsgalop. Als ik dat met de vorige had gedaan had die ook nog beter kunnen gaan galoperen denk ik.

Ik kan vanwege mijn gezondheid/lichaam ook niet alles op een normale manier, maar ben keihard aan het werk om ervoor te zorgen dat paard daar geen last van heeft. En soms idd andere manier van hulpen geven om tot iets te komen. Plus de zijgangen en andere oefeningen. Ik ben wel eens raar aangekeken dat ik druk bezig was met keertwendingen, travers en richting werk piroutte in galop, terwijl we nog B of L startten, maar ik gebruik ze ook niet om de oefening te rijden, maar omdat het allemaal bijdraagt aan andere dingen die gewoon bij de basis horen. Ik wacht niet tot ik niveau X rijd om oefening Z aan te leren.

Het enige waar ik dan wel eens tegenaan loop als ik niveau X wil starten is dat oefening Z er wel in zit, maar nog niet helemaal proeftechnisch. _O- Dat zijn in mijn training ook wel 2 verschillende dingen, proeftechnisch trainen en een normale training. Richting een wedstrijd neem ik iets vaker dingen mee zoals ze in een proef horen, vooral voor mezelf.

Ayasha
Blogger

Berichten: 48651
Geregistreerd: 24-02-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 25-02-20 16:39

Peetstap schreef:
Dank voor je antwoord, met paar keer doorlezen kan ik me het e.a. wel visueel maken, het uitvoeren wordt ohz voor mij onmogelijk :P , maar daar zit ik totaal niet mee. :D
Ben zelf op nivo recreatie , maar vindt paardje hier bij me wel toppie in zijn lijf moet zitten en rechtgesteld, vrolijk en graag meewerkend.
Al dan niet hier dmv grondwerk in vele vormen of jij ohz, dat maakt feitelijk niets uit.

Vindt het bv heel fijn te lezen dat jij de keert wending voorhand en achterhand ook )ohz) gebruikt voor soepel maken en de zijgangen.
Ik gebruik ze aan de hand voor hetzelfde doel.
Maar vooral met deze opmerking en daarin de combi "op zit rijden"

Vroeger gebruikte ik ook best veel grondwerk maar daar ben ik nu simpelweg niet meer toe in staat. :) Ik kan niet meer vlot genoeg mee lopen om het echt nuttig te maken. Longeren kan in principe nog wel net maar meestal doet mijn man dat om dezelfde reden. :)
De wendingen om de achterhand gebruikte ik al wel langer gymnastiserend. Wendingen om de voorhand ook zo gebruiken is iets wat ik van die trainer mee gepikt heb.
Op de zit rijden vond ik ook al heel lang belangrijk. Ik heb ze gewoon heel graag licht op mijn been en hand en dan is die zit van groot belang.

Citaat:
Doe je mij nadenken waardoor het dus komt dat ik je beide paarden zo lekker zie lopen.

Respect voor je trouwens, dat je deze lesgever in bescherming neemt, weet wie het is , en er zijn al genoeg echte vakmensen van bokt verdwenen of weggetreiterd helaas.
Ze worden niet altijd echt begrepen.

De jongste heeft nog wat de neiging om sterk te worden, zeker als ze fris is of even niet meer gelopen heeft maar ik ga dat gevecht niet aan waardoor ze het soort van begint op te geven. _O- Is verspilde energie als je toch niks krijgt om tegen te vechten he. :P

Ik heb inmiddels overigens geen contact meer met hem maar ik hoef geen goede verstandhouding te hebben met iemand om respect te hebben voor wat ie kan, kent en mij geleerd heeft. :) Hij heeft me hele waardevolle "tools" gegeven voor de rest van mijn ruiter carrière en daar blijf ik hem dankbaar voor.


Maflinger_S schreef:
Goed geschreven blog weer.

Zeer herkenbaar, het "paard puzzelen", zoals ik het altijd noem: het paard als individu bekijken en vervolgens kijken en uitproberen wat er bij het paard past qua trainen. En met trainen bedoel ik dan grondwerk en rijden, zodat het paard lekker in zijn vel zit en "beter" wordt.
Het postuur en de (on)mogelijkheden van de ruiter zijn daarbij ook van groot belang. Het uitwisselen van ideeën op basis van wederzijds respect ook al kom je allebei vanuit een andere invalshoek of discipline vind ik altijd zo inspirerend, vooral als het verrassende uitkomsten oplevert.

:j Ik heb bv heel goed contact met een aantal western-ruiters. Die hebben vaak echt een hele waardevolle inbreng. :j Ik zou er ook echt niet voor terug deinzen om wat bij een goede westernruiter te lessen als die hier in de omgeving echt te vinden waren.
Vooral Sam zou daar heel gebaat bij kunnen zijn. :j


MyWishMax schreef:
Klopt denk ik wel. Vorige was getalenteerder en daar heb ik wel hard aan de middendraf gewerkt om het correct te krijgen, maar bijvoorbeeld minder aan de galop. Die was altijd gewoon goed, terwijl ik bij huidige paard veel bewuster bezig ben om alle gangen te verbeteren, die was van het versnellen en snapte niet dat ruimer een optie was, en dus ook meer aandacht geef aan iets 'simpels' als een arbeidsgalop. Als ik dat met de vorige had gedaan had die ook nog beter kunnen gaan galoperen denk ik.

Ik kan vanwege mijn gezondheid/lichaam ook niet alles op een normale manier, maar ben keihard aan het werk om ervoor te zorgen dat paard daar geen last van heeft. En soms idd andere manier van hulpen geven om tot iets te komen. Plus de zijgangen en andere oefeningen. Ik ben wel eens raar aangekeken dat ik druk bezig was met keertwendingen, travers en richting werk piroutte in galop, terwijl we nog B of L startten, maar ik gebruik ze ook niet om de oefening te rijden, maar omdat het allemaal bijdraagt aan andere dingen die gewoon bij de basis horen. Ik wacht niet tot ik niveau X rijd om oefening Z aan te leren.

Het enige waar ik dan wel eens tegenaan loop als ik niveau X wil starten is dat oefening Z er wel in zit, maar nog niet helemaal proeftechnisch. _O- Dat zijn in mijn training ook wel 2 verschillende dingen, proeftechnisch trainen en een normale training. Richting een wedstrijd neem ik iets vaker dingen mee zoals ze in een proef horen, vooral voor mezelf.

Zelfs het meest talentvolle paard kan verbeteren. :j Maar sommige zijn talentvol genoeg dat je dat niet "nodig hebt" om de punten te rijden. Zo lopen er bij ons op wedstrijd zat rond.

De jongste hier heeft haar eerste stapjes "opzij" aangeleerd gekregen toen ze net door had wat "vooruit" betekende. :j Ik zou niet weten waarom niet. :) We zijn nog steeds volop met basis dingen bezig maar die schouderbinnenwaarts wordt (aangepast) al gewoon meegenomen. Goed voor dat achterbeen en de lenigheid én de gehoorzaamheid. Is ze druk en gaat ze dingen verzinnen? Dan mag ze wat SB's stappen tijdens het opwarmen. Moet ze haar koppie er bij houden want dat moet ze nog wat zien te coördineren. :D En ze wordt er ook meteen losser van. :j Vooral die SB vind ik echt zo'n fijne oefening..

Ik wacht ook niet tot ik een bepaalt niveau rijdt. Ik kijk wat ik er uit gereden krijg en wat niet. :) Vliegende wissels zijn met Sam erg moeilijk. Galop-pirouettes pakt hij dan weer razendsnel op. _O-
Puur in de proeven komen die vliegende wissels voor de pirouettes maar ik zou niet weten waarom ik dan moet wachten met die galoppirouettes, maken hem alleen maar sterker en fijner te rijden in die galop waardoor de changementen ook makkelijker zouden moeten gaan komen op een gegeven moment.

Ik train eigenlijk echt heel weinig proeftechnisch. := Alleen als ik echt gedurende een wedstrijd ergens tegen aan loop zal ik dat eens mee pakken in de training om te kijken op welk punt ik de mist in ga waardoor de miscommunicatie ontstaat. In de training kan je de oefening immers herhalen in tegenstelling tot in de proeven. Maar verder train ik eigenlijk zelden tot nooit proeftechnisch. :o

MirandaFuego

Berichten: 7573
Geregistreerd: 13-06-05
Woonplaats: Kropswolde, Groningen.

Re: [Blog] Troubles in paradise: Africhting!

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-02-20 17:02

Wat een goed stukje!
Lijkt ook wel heel erg veel op hoe ik zelf rij.
Nu ga ik binnenkort voor het eerst op mijn 4 jarige zitten.
Krijg er zo wel erg veel zin in! :D

*****Malik, Gimli en Zosja drie super poownies*****

Maflinger_S
Berichten: 8914
Geregistreerd: 01-07-08

Re: [Blog] Troubles in paradise: Africhting!

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-02-20 22:50

Mooi dat het je goede contact met een aantal westernruiters noemt.

Ik heb vandaag voor het eerst les gehad van een nieuwe instructeur. Hij is klassiek geschoold en ik ben eigenlijk ... westernruiter. Ik liep vast met mijn oude instructeur en nieuwe paard. Nieuwe instructeur heeft een andere benadering en dat is even wennen maar we doen - allemaal, paard inclusief - ons best. Ik ben benieuwd wat het ons gaat brengen.

Overigens werken wij al een poosje samen: sinds de zomer is hij mijn instructeur voor werken met de lange lijnen (dus hij wist al hoe eigenwijs ik ben :D) en ook dat is interessant. Het mooiste was dat hij mij een oefening stond uit te leggen en ik niet helemaal begreep wat hij bedoelde. Dus hij doet het voor en ik zeg: O, een turn om de achterhand". Eh, als dat zo heet, ja, dan graag.

If you mess with the planet, the planet will mess with you ...
"Keep Buggering On" "Under a cherry tree there are no strangers"
W. Churchill en Appleman, Leiden, 3 december 2019 Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018

Ayasha
Blogger

Berichten: 48651
Geregistreerd: 24-02-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 28-02-20 12:17

MirandaFuego: Veel succes! Ik vind het altijd leuk om te beginnen met zo'n jong dier ook al komen er altijd momenten dat je je afvraagt of het wel goed komt. :')

Maflinger_S: Hier in de omgeving zitten helaas niet echt goede westernruiters die daar voor open staan, of ik heb ze iig nog niet ontmoet. Nu ben ik ook relatief "nieuw" in deze omgeving. De paar ruiters die ik ken hebben hun oordeel over dressuur rijden redelijk hard klaar. :) Was eens bij vrienden van mijn man en we hadden het over een paard van hun waar ze problemen mee hadden. En toen kwamen ze zelf met "we zouden jou vragen maar als dressuurruiter ben je veel te hard in je hand." _O- Ik heb toen echt even naar mijn man gekeken van "serieus?"
Ik heb wijselijk gezwegen. Ik heb alleen wel gezegd dat ze levensgevaarlijk bezig waren toen een week later foto's op facebook kwamen waar het kind alleen met slofteugel reed (dus geen gewone teugel.) want "dan was hij beter te houden." Heb toen gewoon gezegd dat als hij hier mee steigerde (want dat was het probleem.) dat hij met wat pech om ging en dat ze dan nog veel verder van huis zouden zijn.
Inmiddels staat het paard in kwestie op weide "tot ie kalmer wordt". :)
Let wel; dit was een engels beleerd paard dat net de basics van het western aan het leren was. In wezen, op het punt dat ik daar was, was dit gewoon een engels gereden paard met een westernzadel omdat dat beter/steviger zit. (ja, dat was écht de onderbouwing voor dat zadel.) :') Dus het is niet dat dit dier op één hand gereden werd of dat ie al hulpen kende waar een gemiddelde dressuurruiter wellicht mee in de knoei zou kunnen komen.


Dat is niet het type westernruiter (en hun trainer ook niet) waar ik mee zou willen of kunnen samen werken. :D

huidige instructeur ben ik overigens ook wel heel tevreden van hoor. Ik vrees de dag dat die er mee stopt (hij is ook niet meer heel jong.) en ik weer op zoek moet naar een andere.

MirandaFuego

Berichten: 7573
Geregistreerd: 13-06-05
Woonplaats: Kropswolde, Groningen.

Re: [Blog] Troubles in paradise: Africhting!

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-02-20 14:44

Ach ja, ik denk dat als je goed gevoel hebt voor paarden het helemaal niet zoveel uitmaakt welke discipline je rijdt.
Het blijft alleen ontzettend lastig kundige instructie te vinden denk ik, ik vind de nieuwerwetse opleiding niet zo fijn als de oude meesters.

Beginnen met een jong dier is gewoon echt zoowh leuk, mijne is nu vier en ik heb hem inmiddels twee jaar.
We hebben zoveel plezier en natuurlijk gaat het niet allemaal perfect.
Het scheelt dat ik ook niet zoveel verwacht, vooral lol met je knol en spelenderwijs hebben we toch al heel veel bereikt.

*****Malik, Gimli en Zosja drie super poownies*****

Maflinger_S
Berichten: 8914
Geregistreerd: 01-07-08

Re: [Blog] Troubles in paradise: Africhting!

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-02-20 15:56

Vanuit de intentie "lol met je knol" je paard opleiden is het leukste wat er is. Samen "paard puzzelen" en plezier hebben.

Er zijn nog zoveel vooroordelen over en weer tussen engelse of dressuurruiters en westernruiters en dat is echt jammer want we kunnen veel van elkaar leren. En zoveel verschil is er niet want we willen allemaal hetzelfde: een gehoorzaam en licht aan de hulpen staand paard dat zichzelf draagt en niet op de voorhand hangt.

If you mess with the planet, the planet will mess with you ...
"Keep Buggering On" "Under a cherry tree there are no strangers"
W. Churchill en Appleman, Leiden, 3 december 2019 Dalai Lama, Ahoy Rotterdam, 16 september 2018


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Aliedaa, BlogBeat, Miekelien, Roosje1993, TessaxQuincy, Vagabondo, xxbaukje en 17 bezoekers