Geplaatst Entertainment
Foto's en tekst door Aniek1985 & Marjoow
Dit weekend staat Ahoy Rotterdam in het teken van een wereld van fantasie. De show Cavalluna is naar Nederland gekomen om het publiek mee te nemen in een fantasiewereld vol met paarden.
Het verhaal gaat over de jongen Tahin. Begeleidt door prachtige dans en zang worden we meegenomen in de weg die Tahin moet belopen om zijn noodlot te kunnen vertrouwen en zo zijn wensen uit te laten komen.
We beginnen in het echte leven, het dorp waar Tahin nog maar kort woont. Hij bezoekt hier een dorpsfeest. Op dit dorpsfeest ontmoet hij een prachtige jonge vrouw, maar hij heeft niet de moed om haar aan te spreken. Op de weg terug naar huis door het bos, hoort hij een mysterieuze stem. De stem van de Rode Ruiter, die hem de weg naar zijn fantasiewereld toonde.
Alles wat hij in deze fantasiewereld zag, boeide hem. Hij liet zijn fantasieën de vrije loop...
Op de weg door zijn eigen fantasiewereld komt hij de prachtige vrouw tegen die hij op het dorpsfeest zag. Haar naam was Naia. Maar net zo snel als dat zij verscheen, was ze ook weer verdwenen.
Een vriendelijke Oger kwam binnen en gaf Tahin een ketting en een kaart... Zou dit Tahin weer bij Naia brengen?
Vol goede moed vervolgde Tahin zijn weg door de fantasiewereld, door het bloemenwoud...
Zijn reis bracht hem in het land van Naia. Een glooiende helling waar jonge vrouwen aan het dansen waren, en ook Naia. Naia liet Tahin zijn wereld zien.
Maar binnen in Tahin woedt een innerlijke strijd tussen vertwijfeling en vertrouwen. Zou het vertrouwen winnen?
Tahin valt uitgeput van zijn avonturen in slaap. Hij droomt van wilde paarden...
Hij was ten einde raad. Hoe kon hij toch bij Naia komen? Zijn fantasiewereld kwam weer tot leven.
Stepperuiters en een grappige baron brachten hem frisse moed. Misschien had hij Naia niet nodig om gelukkig te zijn.
De gedachten van Tahin gingen steeds sneller. Hij moest tot rust zien te komen..
Nadat hij zich had vermand, kwam het verlangen weer naar boven. Hij wilde bij Naia zijn. Zij werd een lichtpuntje in de duisternis.
Uiteindelijk verenigden alle werelden zich. De Rode Ruiter verscheen opnieuw en Tahin was klaar om wakker te worden.
Hij ontwaakt uit zijn fantasiewereld in het dorp. Daar was een meisje, die hem wat water inschonk. Dat meisje, dat was Naia! Tahin had haar toch nog gevonden en zijn fantasiewereld was versmolten met de werkelijkheid.
Eind goed, al goed...
Me ma zei ook nog toen die ezel kwam “Die lijkt wel nep!” 
