Geplaatst Blog
Introductie
Eind oktober heeft mijn wederhelft, Mike, groen licht gekregen om mee te doen met de Mongol Derby 2019. Een race van 1000 kilometer dwars door Mongolië. In deze blog zal ik elke maand, zo rond de 15e, een verslag doen van zijn (onze) voorbereidingen.
Blog 2: Training
Eind oktober hoorde Mike dat hij mee kon doen met de Mongol Derby. Dat betekent nog 9 maanden de tijd om te trainen en fit te worden. Ruimschoots genoeg zou je denken!
Het gesprek in de auto ging als volgt “in de voorbereiding naar de Mongol Derby moet je weten wat je zwakke punten zijn en daar aan werken, als jij dit ooit zou willen doen dan zou je moeten werken aan je focus” “Huh? Mijn wat? Zei je iets”
Op dat moment waren wij onderweg naar Hoek van Holland voor een trip naar de U.K. Vervolgens ging het van “je zou ook moeten werken aan het navigeren, kaartlezen en routebepaling”. Voor degenen die de omgeving rond Hoek van Holland niet zo goed kennen: kassengebied, kleine dorpjes en momenteel veel wegwerkzaamheden en omleidingen.
Zo pratende volgden wij de omleidingsroute die plots niet meer te vinden was. Mike riep nog blij 'kijk, daar is die kerk waar we altijd rechtsaf slaan'. Helaas bleek dit een volkomen andere kerk te zijn.
Na rondjes gereden te hebben in het Westland en uiteindelijk door iemand van de lokale bevolking weer op het juiste spoor gezet te zijn arriveerden wij bij de boot.
Het is maar goed dat er in Mongolië geen kassen, dorpjes en kerken zijn!
Aandachtspunten
Waar gaat Mike aan werken komende maanden?
1. Knieën. Mike heeft door een niet nader te noemen paard gerelateerd ongeluk ooit zijn linkerbeen gebroken. Hij heeft een poos een pin door zijn knie gehad waardoor zijn linkerknie verzwakt is. Ergens twee en half jaar geleden is hij in 5 minuten tijd tweemaal van een paard gevallen op zijn rechter knie (Mike is soms ook een beetje hardleers). Zwak punt zijn dus zijn knieën. Vroeger in zijn jeugd heeft Mike hardgelopen (cross country) op hoog niveau. Hij dacht eigenlijk dat hij niet meer kon hardlopen na het gebroken been en is dit weer gaan opbouwen. Op dit moment gaat het goed, Mike loopt een aantal keer per week 6 kilometer over het strand en nog een aantal keer per week 3,5 kilometer over de weg.
Dit doet hij meestal nadat we naar de paarden zijn geweest: in zijn paardenkleren dus! Dat had als gevolg dat hij op een van zijn strandlopen werd ingehaald door een politie-auto welke vervolgens ietsje verderop stopte. Het raampje ging naar beneden en een vriendelijke politievrouw vroeg “kan ik u helpen? Loopt uw paard hier ergens los rond?”
2. Schouders. Door een recenter paard gerelateerd ongeval was Mike op de IC beland met een gebroken sleutelbeen, gebroken schouderblad, 4 gebroken ribben en een klaplong. Hij doet nu ook oefeningen met een gewichtje om de spieren rondom zijn sleutelbeenderen sterker te krijgen. Daarnaast ook buikspieroefeningen voor de 'core-stability'. Mike heeft toen hij nog op redelijk hoog niveau Rugby speelde uren achtereen in de fitnessruimte doorgebracht, zijn spieren moeten dus een beetje worden wakker geschud, maar weten in principe wel wat er van ze verwacht wordt. Het werd iets minder toen Mike ook zei “dan doe jij toch ook gezellig mee? Voor algehele fitheid?” Uit solidariteit heb ik twee dagen meegedaan.
3. Gewicht. Mike’s normale gewicht schommelt zo rond de 80kg. Voor de Mongol Derby mag je maximaal 85 kilo wegen inclusief je kleren/cap/chaps. Geen enkel probleem zou je denken. Mike wil graag iets fitter zijn en heeft gewicht verloren waardoor hij op dit moment rond de 77 kg zit. Toen Mike nog op hoog niveau aan het hardlopen was woog hij rond de 70kg en toen hij Rugby speelde rond de 110kg. Hij is gewend om na te denken over zijn voeding om het gewenste effect te bereiken. Meeste deelnemers aan de Mongol Derby vallen ongeveer 6 tot 7 kilo af tijdens de race. Die reserve moet je dus eigenlijk bij je dragen wil je niet omvallen voor de finish. 76-77 kg is prima en goed vol te houden voor Mike. Hoewel, zoals Mike ook zegt “de taart overdag is heel andere taart dan de taart (en chocolade!) in de avond!” Wij kijken uit naar de Kerstdagen!
Aangezien de Mongol Derby nog best ver weg is is het ook opletten dat Mike niet teveel traint waardoor er juist blessures ontstaan. Hetzelfde met paarden: er zijn veel verhalen bekend van deelnemers die vlak voor de Derby nog even akelig van een paard afvielen en uiteindelijk niet mee konden doen of onder de pijnstillers met gebroken ribben probeerden de Derby te voltooien.
Paarden? En hoe verder?
Na de eerste blog kreeg ik vragen over 'en hoe zit het dan met paarden'. Mike rijdt nu af en toe op andere paarden, maar de echte training voor wat betreft paardenkilometers komt in het voorjaar: dan gaan immers de meeste Endurance paarden weer in training voor het volgende seizoen. Plan is ook om ergens in april of mei een hele blog te gaan wijden aan de paarden die Mike mag rijden. Op de foto alvast Mike op Valkan van Karrimh
Tenslotte: vanuit de organisatie wordt aangeraden om wat 'oudoor-activities' zoals bergwandelen te ondernemen om beter voorbereid te zijn. We gaan proberen om ergens eind februari/begin maart met nog twee Nederlandse deelnemers naar Wales te gaan voor wat serieus bergwandelen. Natuurlijk ga ik ook mee: iemand moet de zwakste schakel zijn!
Volg ook vooral Mike's Facebook pagina, daar is elke week een update met foto's!
Fijn, zo'n solidaire partner 
(dat kan makkelijk, ongeveer alles is kleiner dan Chip 
.
