Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
MoniqueT schreef:Wij waren vroeger nog blij als we achttal en viertal mochten rijden. Maar toen was meedoen nog belangrijker dan winnen.
vonden we toen)
Iedereen is nu eenmaal uniek. En vrouwen onderling zijn nu eenmaal... vrouwen...
Denk dat het meer typisch vrouwen is in dat opzicht. xLes schreef:Bij LRV met de verplichte achttallen merkte ik het omgekeerde. Vooral als men gedwongen werd 's ochtends vroeg achttal te doen en de eigen proef pas in de late namiddag was. Wekte steeds heel veel wrevel op.
koend schreef:Lrv heeft vorig jaar de verplichting om groepsdressuur te rijden afgeschaft.
De leden van clubs die het wel doen krijgen wel enkele bonus selectiepunten voor het nationaal tornooi.
Iemand schreef dat haar paard slechter gaat lopen door de groepsdressuur.
Als ze bedoelt dat ze niet onbelemmerd kan showen in de groepsdressuur, dan kan ik het begrijpen. Je kan immers midden je proef niet efkes gaan schakelen om je paard beter op het achterbeen te krijgen en je kan je tempo niet zelf kiezen.
Maar als ze beweert dat haar paard dan ook individueel minder loopt, dan moet ze toch de reden elders zoeken (behalve eventuele vermoeidheid).
Logisch toch? Paard was niet meer aan het spoken in het rijden etc. koend schreef:Janine, je schreef het zo :"Ik schreef dat hij in twee stukken ging lopen. De verbinding in het lichaam was compleet weg, omdat het paard niet op zijn eigen manier kon lopen. Dat constante aanpassen past niet bij zijn lichaam. In het eigen rijden moet het zus, in het team moet het zo. "
Wil je eens dit eens precies uitleggen?
Ik ben van plan nu met mijn vijfjarig paard net te vragen om ergens achteraan te mogen rijden zodat ik veel meer moet schakelen. Daar wordt hij toch alleen maar beter van?
Dus je zoekt verbinding op. Misschien had heel erg veel tijd wel wat goed gemaakt hoor, maar waarom de tijd nemen voor iets dat je zelf eigenlijk niet meer pleziert?