Geplaatst 
Foto SSDesign
In de gebieden van FREE Nature worden ieder jaar kalveren en veulens geboren. Omdat terreinen niet evenredig meegroeien moeten er zo nu en dan dieren verplaatst worden. Daarom verhuizen de koniks van de Landtong Rozenburg naar een groot natuurgebied in Spanje. Het transport staat gepland op 9 november.
In de natuurlijke kudde die leefde op de Landtong in Rozenburg worden elk jaar veulens geboren. Dat betekent ook dat er elk jaar een aantal dieren het natuurgebied moeten verlaten. Anders ontstaat er voedselgebrek in het gebied. Ook dit jaar was het plan om een aantal dieren weg te halen. In samenwerking met betrokken bezoekers en buurtbewoners uit Rozenburg heeft FREE Nature een oplossing gevonden. De hele kudde vertrekt naar Atapuerca in Spanje. FREE Nature doneert de paarden en de buurtbewoners hebben het transport gefinancierd. Voor een goede aanpassing in hun nieuwe leefgebied is gekozen om de kudde in zijn geheel te verplaatsen.
De kudde vertrekt naar Atapuerca, een natuurgebied van 200.000 hectare in het noorden van Spanje. Op oude grotschilderingen uit dat gebied is te zien welke dieren daar vroeger leefden. Dat waren naast paarden ook wisenten, oerossen en hertachtigen. Door herintroductieprojecten worden deze dieren weer teruggebracht in het gebied, zodat het ecosysteem zich kan herstellen. Het gebied bestaat uit eikenbossen en graslanden. In het gebied leven al meer koniks. De paarden uit Rozenburg zijn een aanvulling op de bestaande kudde. Daarom is het ook belangrijk om de complete kudde paarden te verhuizen. Zo voelen zij zich veilig en kunnen ze de reis beter aan. En eenmaal daar kunnen zij zich ook beter aanpassen aan het leven in het grotere gebied.
Om te garanderen dat de paarden goed terecht komen, is er een contract gesloten tussen FREE Nature, Flaxfield Nature Consultancy en stichting Atapuerca Living Paleolithic. FREE Nature wil zeker weten dat de paarden daar een goed leven krijgen. Een onderdeel van het contract is een nazorgtraject. Daarin staat onder andere beschreven dat de stichting Atapuerca Living Paleolithic gedurende twee jaar elk kwartaal verslag doet over het wel en wee van de dieren. Ook is afgesproken dat de dieren gedurende de eerste winter (verplicht) worden bijgevoerd. Dat bijvoeren is nodig om ze goed de eerste winter door te helpen. Doordat er in augustus nog een veulentje is geboren, kon de kudde niet eerder dan in november op transport. Daardoor hebben de paarden weinig tijd om te acclimatiseren in het gebied voor de winter invalt.
Om de dieren in Spanje een goed leven te bieden, is een brede genetische spreiding van belang. Zo kunnen de dieren zelf inteelt vermijden en leeft er een gezonde populatie. Ook voelen de dieren zich veiliger in een grote kudde. In de Ardennen, bij het plaatsje Han sur Lesse, leeft ook een groep koniks en ook hier waren dieren over. Deze koniks worden met hetzelfde transport naar Atapuerca vervoerd. Het wildpark Han sur Lesse betaalt de kosten hiervan. Voor de Nederlandse koniks betekent dat meer veiligheid en een betere start in hun nieuwe leefgebied. De kudde staat nu al in een tijdelijk opvanggebied elders in het land, klaar voor transport.
Gerelateerde berichten:
[VN] Konikpaarden Landtong verplaatst na vergiftiging
[VN] Eigenaar 'miskleurde' Konikpaarden wijst redding af
[VN] Onrust over slachten Konikpaarden Landtong Rozenburg
Ik werk voor FREE Nature en moet hier toch even op reageren. Het is inderdaad zo dat wij wel eens dieren slachten. Meestal runderen, soms ook paarden. Die dieren worden na een goed leven in Nederland geslacht, waarbij we streven naar een zo kort mogelijk transport en tijd tussen vangen en slacht. Zo voorkomen we dat de gebieden overbevolkt raken en houden we de populaties dieren in evenwicht met het beschikbare voedsel. In het geval van runderen houden we hier ook zeker geld aan over, al kost het hele proces van slachten, inpakken, distributie en promotie ook meer dan je denkt. Het is voor ons een mooie manier om om te gaan met het teveel aan dieren en tegelijk de consument een eerlijk en duurzaam product te bieden. Je weet bij ons precies waar het dier vandaan komt en hoe het geleefd heeft. En daar is een markt voor. Dat mag je van mij dus ook zeker een verdienmodel noemen. In het geval van paarden ligt dat toch wat anders. Paardenvlees wordt nauwelijks gegeten in Nederland. Hoewel het inmiddels iets meer is dan een paar jaar geleden, verkopen we per jaar maar enkele paarden per jaar als wildernisvlees. De rest brengt ongeveer € 100,- op aan slachtwaarde. Trek daar de kosten voor chippen en DNA onderzoek (doen wij bij elk dier) vanaf en je houdt niets over. Het houden van paarden in de natuurgebieden levert dus financieel niets op. Maar daar staat tegenover dat zij met hun gegraas zorgen voor goede ontwikkeling van de natuurgebieden. Het liefst in combinatie met runderen. En dat is voor ons het belangrijkste. We zijn in eerste instantie natuurbeheerder. De verkoop van vlees zijn neveninkomsten en in het geval van paarden niet interessant. 
, klinkt als een mooie oplossing. Daarnaast ook absoluut geen problemen met slachten als het er teveel worden, teveel grazers doen een gebied ook geen goed. FREE nature blij, omwonende blij, Spaanse stichting blij en pony's ook blij.