
Na vandaag, op dag vijf, zijn de meeste ruiters over de helft Nog maar vijf dagen hebben zij de tijd om de 1000km te voltooien. Voor een aantal ruiters zoals Mike Becker en Fred Thorne (oftewel de sheik uit Qatar) gaat dat lastig worden, zij hebben nog geen 500km gereden en door vermoeidheid zullen ze waarschijnlijk ook niet veel sneller gaan rijden vanaf dit punt. Helaas is dag vijf ook dag dat Babs de handdoek in de ring heeft moeten gooien. Na een val van haar paard op dag drie, te worden gebeten en in het gezicht geschopt worden, zat het ook op dag vier niet mee. Toen heeft zij de hele dag op Urtuu tien moeten blijven omdat ze uitgedroogd was. 'S avonds is zij met de crew naar horsestation 11 verplaatst en in de nacht kregen we een mail die het volgende meldde:
'Babs Ketelaar also received medical attention today. Dehydrated, on strong painkillers and showing signs of flagging, she was held on medical grounds at Urtuu 10 and driven to Urtuu 11 to stay with the trailing pack of riders. It's not yet certain if she'll be able to ride on Monday'. Wie vanmorgen direct het trackingscherm erbij pakte, zal gezien hebben dat haar stipje, na vijfuur rijtijd, nog steeds op horsestation 11 stond. Nu had ze wel wat tijdstraffen uit te zitten, maar ik kan me niet voorstellen dat ze de achterste ruiters deze ook nog uit laten zitten. De bevestiging van Babs haar terugtrekken uit de race bleef lang op zich wachten, maar thuis vanachter onze beeldschermen hadden we al een vermoeden. Uiteindelijk, om half acht in de morgen onze tijd, half drie lokale tijd kwam dan toch de bevestiging. Jammer, maar zeer te begrijpen na zo veel problemen.

Het buitensporige aantal tijdstraffen is wat veel derby veteranen momenteel bezighoudt. De 'riding late' penaltys zijn goed te begrijpen, zeker na de regen van de afgelopen dagen. Als je de urtuu in zicht hebt, terwijl het met bakken uit de hemel komt, dan kies je al snel om net buiten de rijtijd te rijden en dan maar het dubbele aantal minuten van de tijd die je te laat bent te nemen, in ruil voor een droog, warm bed en wat te eten. Waar ik, en vele anderen, zich meer zorgen over maken zijn alle 'vet penalty's' van twee uur. In de eerste vier dagen van de race herstelde maar liefst 15x het paard niet snel genoeg en leverde dat de ruiter een tijdstraf op. Wat is de reden van dit grote aantal overtredingen? Ten behoeve van het dierenwelzijn, hebben ze vorig jaar al de hartslagen van de paarden verlaagd naar 56 in 30 minuten. In 2014 was het 60, daarvoor zelfs 64. Enduranceruiters weten wat voor verschil 4 of 8 slagen kan maken, maar de ruiters hebben dus 30 minuten de tijd om dit te bereiken. Die zou ruim voldoende moeten zijn.
Een van de redenen die wordt aangevoerd is dat de paarden dit jaar minder fit zijn door een zeer strenge winter en een gebrek aan voedsel. Afgelopen winter was een een zogenaamde 'dzud'. Dit betekent dat de temperaturen ineens tot wel 50 graden onder nul schoten op de steppe. Vele dieren hebben deze extremen temperaturen niet overleefd. Maar e dieren die het wél overleefden, kwamen er ook niet al te best vanaf. Zo zijn er meer dieren dan ooit doodgeboren, waarschijnlijk als gevolg van ondervoeding. Tijdens de 'dzud' was hulp van buitenaf, door bijvoorbeeld dierenartsen, onmogelijk. Wegen waren simpelweg onbegaanbaar. Sommige families hebben 5 maanden lang niemand anders gezien, dan elkaar. De 'dzud' was al voorspeld door de droogte van afgelopen jaar. Hierdoor was er al een tekort aan hooi ontstaan. De droogte en hitte raakte ook vorig jaar de Mongol Derby ruiters, zoals Catherine Gudde die binnen enkele dagen uitgedroogd was (om weer twee dagen later onderkoeld aan te komen op een horsestation). Waarschijnlijk doet de organisatie er alles aan om de vetpenalty's laag te houden door mensen hierop aan te spreken en te dreigen met diskwalificatie. In 2014 was er namelijk één ruiter die al snel vier vetpenalty's had. Maggy en Harry, de hoofd vets, hebben toen stappen ondernemen en gesteld dat bij de volgende vetpenalty de ruiter eruit zou liggen.
Een ruiter die het erg goed goed, en duidelijk de grenzen van haar paarden kent, is onze Josefine Schopman. Na vijf dagen rijden heeft zij nog geen enkele tijdstraf aan haar broek hangen. Hiermee is zij een van de weinige. Aan het eind van dag vier bevond zij zich op het waarschijnlijk erg drukke penaltystation. Na een uurtje of 6 rijden, zagen wij haar vanmorgen al weer urtuu 13 naderen. Over Josefine verschijnt ook maar weinig op Twitter helaas. Maar in dit geval is geen bericht, goed bericht laten we maar zeggen. In dit steady tempo haalt zij makkelijk én op eigen kracht de finish wel over vijf dagen!
Daarnaast waren er natuurlijk ook weer diverse valpartijen op de steppe vandaag. Een dag niet gevallen, een dag niet geleefd? Adam viel erg hard en moest op medische assistentie wachten op U11. Ook koploper Shannon moest gebruik maken van de hulpknop op zijn SPOT tracker. Hij raakte zijn paard kwijt na een val en wist het niet zelfstandig te vangen. Een van de herders, Unenburen, kwam hem redden en hielp hem weer op het paard. Dit heeft hem iets tijd gekost, want gister lag hij nog op kop, vanmorgen reed hij op de vijfde plaats.

Ook de voorste ruiters hadden vandaag te maken met ander terrein dan zij tot dan toe gewend waren. Vanaf urtuu 15, maar vooral na urtuu 16 komen zij duidelijk in een wat bergachtiger gebied. De etappe loopt min of meer vals plat omhoog en tussen urtuu 16 en 17 rijden de ruiters lange tijd op zo'n 2000 a 2100m hoogte. Hoe hoger je zit, hoe steniger het terrein, dus eventuele kreupelheden zullen op de loer liggen, maar vooralsnog is dat niet aan de orde. Zeer verstandig gereden dus door de koplopers Heidi, Marcia, Venetia, Tatiana en Shannon!

Helemaal vooraan, op U18 met ongeveer 630km in het zadel bevinden zich Dino, Courtney, Heidi, Venetia en Tatiana. Knap dat Dingo weer bij is gekomen want een paar dagen eerder had hij wat problemen waardoor hij achterop raakte. Ook de twee uur tijdstraf die Tatiana heeft moeten uitzitten heeft (gelukkig voor haar en Venetia) niet voor een echte achterstand gezorgd.
Daarna, tussen U17 en U18 bevinden zich Marcia en Shannon. Achter hen, op U17 is een groepje van zeven ruiters gestrand, namelijk: Peter Molony, Marie Griffis, Alice Newling, Alexandra Hardham, David Redvers, Camille Champagne Bargenquas. Zij liggen ongeveer 40km achter de kopgroep. De vraag is momenteel ook of Alexandra weer zelfstandig kan rijden. Gister kregen we het bericht dat zij haar GPS was verloren en dus met iemand mee moet rijden. Wellicht heeft ze een GPS gekregen van een van de uitgevallen deelnemers.
Vervolgens is er een heel groot gat, waarschijnlijk als gevolg van de hold. Tussen U17 en U15 zit geen enkele ruiter. Waarschijnlijk mochten de ruiters daar ook niet door en heeft de organisatie zo geprobeerd twee groepen te creeëren. Vandaag was er namelijk een 'hold' op de wedstrijd omdat het veld te veel uit elkaar getrokken werd waardoor de medische teams de veiligheid van de deelnemers niet meer kon waarborgen. In geval van nood zouden zij niet snel genoeg ter plekke kunnen zijn.
Op U15, op ongeveer 520km, dus op meer dan 110km rijafstand van de kopgroep bevinden zich vier ruiters, waaronder Tim Finley die eerder nog vooraan mee reed maar sinds zijn val eerder deze week flink is teruggezakt.
Ook op U14 is het gezellig druk. Hier bevinden zich 7 ruiters waaronder de mannen van de cavalerie en Josefine. De echte achterhoede bestaat nu uit de sheik van Qatar op zo'n 470km. Ook hij is flink teruggevallen, want eerder maakte hij nog deel uit van de top tien. Op U13 vinden de de allerlaatste ruiter, namelijk Mike Becker, vader van Chase die eerder uitviel vanwege verwondingen als gevolg van een val. Voor hem zal het lastig zijn door de rijden, wetende dat het niet al te best gaat met zijn dochter.

En terwijl de ruiters proberen te overleven en verder te komen, zijn de supporters van een aantal van hen aangekomen op de steppe en zullen de eerste ruiters over een dag of drie binnenhalen.
Uitgevallen:
– Loden Burton: tussen U1 en U2 vanwege ongetraindheid.
– Kevin Darley: tussen U5 en U6 vanwege pijnlijke knieën, uitdroging en vermoeidheid.
– Madison Smith: tussen U7 en U8 vanwege een geval de dag ervoor. Heeft wel medisch onder nodig in het ziekenhuis in Ulaanbaatar.
– Sara Pickthall: Op U7 vanwege vermoeidheid.
– Chase Becker: Op U11 vanwege een kapotte enkel
– Babs Ketelaar: Op U11 vanwege uitdroging en diverse andere problemen.
Hoewel ik deze link ook in het stuk hierboven over de dzud heb verwerkt, wil ik hem toch nog even extra onder de aandacht brengen. Het geeft een mooi en tevens tragisch beeld van problemen waarmee de Mongoolse nomaden tijdens hun bestaan en in dit geval specifiek tijdens de winter mee te maken krijgen.
Alle foto's, met uitzondering van de laatste, behoren toe aan de Mongol Derby, gemaakt door Richard Dunwoody en Laurence Squire.
Inhoudelijk reageren op deze blog mag in dit topic. Om de Mongol Derby te volgen en erover mee te kletsen kun je terecht in het eerste blogtopic.