Geplaatst 
Mijn vader droomde ervan dat ik profvoetballer zou worden. Ik zou dan intens veel verdienen en nog belangrijker: ik zou de droom van mijn vader realiseren. Hij zou dan tegen zijn collega’s kunnen vertellen dat zijn zoon profvoetballer is…om vervolgens in stijl ontslag te nemen.
Nu ik inmiddels zesentwintig ben en op vrijdagavond in verlaten zaaltjes voetbal is het vrij zeker dat die droom niet gaat uitkomen.
Goed geprobeerd.
Het is logisch dat ik mijn toekomstige zoon ook stimuleer om hetzelfde pad te bewandelen. Jarenlang samen trainen in de achtertuin en dan heel vroeg op zaterdagochtend langs de zijlijn de scheidsrechter
Die kans is klein.
Ik zou het slagingspercentage kunnen verhogen door een paar buisjes van Cristiano Ronaldo te stelen om zo een topsporter te kweken en alsnog intens rijk te worden, maar daar begin ik niet aan. Sterker nog, ik zal m afraden om ooit op voetbal te gaan en dwingend adviseren te gaan paardrijden.
Die levensles leerde ik van een goede vriend. In zijn leven maakte hij één grote fout. Hij ging op zijn zesde op paardrijden en ging er op zijn twaalfde vanaf. Vroeger, toen ik en mijn vader nog voetbalambities hadden, vond ik het ronduit belachelijk dat hij op paardrijden had gezeten, maar nu snap ik dat stoppen met paardrijden de grote fout is.
Paardrijden is namelijk supercool!!!
Paardrijden is wel de plek waar je als jongen zonder enige vorm van concurrentie meiden kunt ontmoeten. Heerlijk op paardenkamp met dertig onzekere meiden van jouw leeftijd en dan net doen alsof je niet snapt hoe je een vlechtje moet maken.
Of op school met allemaal paardenmeisjes praten over je avonturen als dappere springruiter. Dat maakt meer indruk dan 5 doelpunten tegen Groen Wit.
Mijn vriend kende de halve vrouwelijke generatiegenoten doordat hij op paardrijden zat, maar dat netwerk bleek waardeloos. De essentiële jaren maakte ie niet mee. Hij had alleen de nadelen (mensen/ik die grappen maakte(n) over zijn paardrijverleden) en niet de voordelen (ultieme vrouwelijke bewondering) van paardrijden meegemaakt. Het is toch een flinke afknapper als je niet meer paardrijdt en alle vrouwen je kennen als een ietwat raar jongetje van 10 jaar.
Dan kun je nog beter voetballen.
Dus een advies voor alle mannen met zonen, zet ze op paardrijden en dan hoef je je geen zorgen te maken dat ze tot hun achttiende achter hun pc zitten en niet weten hoe ze zonder heel veel bier met meiden moeten praten.
Zoals ik op een zeker forum las:
Want het is nu eenmaal zo dat de combinatie van een knappe gast + een cute paardje gewoon magistraal is
Had ik niet beter kunnen zeggen.
Ingezonden lezersvragen:
Wat als je later een dochter krijgt?
Vergeet dan alles wat je gelezen hebt.
Wat als je later geen kinderen krijgt?
Dan hoop ik dat ik iemand inspireer.
Wat als je zoon later niet op vrouwen valt?
Nog steeds een prima keuze.
geenpaardhaar
Niets boven een stoere Rancher. 
! 
