Geplaatst 
Omdat dieren niet kunnen praten moet je op een andere manier bepalen of het dier pijn heeft en hoeveel. Dit kan goed door de gezichtsuitdrukkingen in detail te analyseren. Deze techniek wil een onderzoeksteam van de Universiteit in Utrecht gebruiken bij het ontwikkelen van een app voor de mobiele telefoon.
""Betere pijnherkenning leidt tot meer gerichte inzet van pijnstillers. Bovendien kunnen nieuwe pijnstillers ook beter onderzocht worden op effectiviteit. Bewezen is dat gezichtsherkenning –en met name de herkenning van typische pijntrekken- een objectief meetsysteem is voor pijn. Een app zou een grote stap voorwaarts voor het dierwelzijn betekenen."
"Bij het geven van pijnstilling aan dieren met pijn, lopen dierenartsen en eigenaren vaak aan tegen het feit dat het dier niet kan aangeven hoeveel pijn het heeft en waar het precies pijn doet. Bij mensen met pijn wordt in veel ziekenhuizen gewerkt met een VAS score (Visueel Analoge Score). Hierbij geeft de patiënt zelf aan hoeveel pijn hij of zij heeft op een schaal van 0 tot 10. Dit werkt goed zolang de patient zelf kan aangeven hoeveel pijn hij of zij heeft. Bij jonge kinderen en bijvoorbeeld dementerende bejaarden vormt dit vaak een probleem.
Hiervoor zijn in de loop der jaren veel onderzoeken verricht naar objectieve en betrouwbare meetmethoden om pijn bij dieren meetbaar te maken. Voor het paard zijn ook diverse studies met diverse soorten systemen uitgevoerd. Deze hadden hetzelfde doel: “hoe maak ik een meetsysteem dat op betrouwbare wijze de pijn vaststelt?”
De laatste jaren laten diverse studies zien dat samengestelde pijnschalen heel nuttig kunnen zijn bij het meetbaar maken van pijn. Hierbij kun je denken aan gedragsuitingen zoals liggen, rollen en krabben, fysiologische variabelen zoals pols- en ademhalingsfrequentie, en interactieve variabelen zoals aanraking van het zere gebied. Vooral voor koliek- en orthopedische pijn werken deze systemen goed. Daarnaast wordt ook veel onderzoek gedaan naar gezichtsexpressie bij pijn. Er zijn enkele studies verschenen waarbij bepaalde typen pijn (postoperatieve pijn, acute koliekpijn en pijn aan het oog of het gebit) aan de hand van gezichtsexpressie konden worden vastgesteld. Ook voor de ezel lijkt pijnherkenning aan de hand van gezichtsexpressie een nuttige methodiek te zijn.
Door verder onderzoek naar pijnherkenning bij het paard en de ezel te steunen, wordt het mogelijk meer te weten te komen over het objectief meetbaar maken van specifieke typen pijn. Voor elk type pijn moeten meetinstrumenten namelijk opnieuw onderzocht worden en worden getest op betrouwbaarheid. Ook voor de ezel, een dier dat pijn vaak nog veel slechter aangeeft dan het paard, is meer onderzoek nodig om te komen tot bruikbare instrumenten om pijn te meten.
Ons doel is uiteindelijk te komen tot meetmethoden voor pijn die niet alleen voor dierenartsen en wetenschappers bereikbaar zijn. Wij willen ook dat diereigenaren pijn bij het eigen dier zo goed mogelijk kunnen inschatten. Hiermee zal het dierwelzijn enorm gebaat zijn! Het streven is om de wetenschappelijke bevindingen in een mobiele app in te bouwen en zo elke dierenarts en eigenaar in de gelegenheid te stellen om pijn bij paarden en ezels objectief en betrouwbaar te meten!"
De Universiteit is een crowdfundings-actie gestart die tot 2018 duurt om de app te kunnen ontwikkelen.
. Zo'n app mag vast en zeker wat kosten. 
