http://www.bokt.nl / http://www.horsetalk.co.nz
Het ziet er positief uit voor het gebruik van kunstmatig gemaakt paarden kraakbeenweefsel uit een Canadees laboratorium. In 2017 zal het zeer waarschijnlijk voor het eerst getest worden in een levend paard.
"Het schijfje is ongeveer vier milimeter in diameter", vertelt Thomas Koch, onderzoeker bij het Ontario Veterinary College, over het schijfje paardenkraakbeen dat werd gemaakt in zijn laboratorium. Het kleine stukje weefsel bezit veel potentie voor de toekomst. Verwondingen of beschadigingen aan het kraakbeen kunnen het einde van een carrière betekenen omdat beschadigd gewrichtskraakbeen niet uit zichzelf herstelt en vaak leidt tot beginnende artrose. Met het gebruik van het schijfje hopen de onderzoekers dit probleem op te kunnen lossen.
Student Sarah Lepage en Dr. Rita Kandel hebben samen veel vooruitgang geboekt in Kochs laboratorium. Samen hebben ze een protocol geschreven voor het maken van een constructie waarmee het kraakbeen gemaakt kan worden. Voor het maken van het kraakbeenschijfje hebben de onderzoekers gebruik gemaakt van de mozaïek-geraamte techniek voor het maken van botweefsel en kraakbeenweefsel voor schapen en paarden die werd ontwikkeld door Dr. Mark Hurtig en Kandel. Het geraamte houdt getransplanteerd weefsel op de juiste plek om het helingsproces te kunnen starten.
Nu het schijfje van paardenkraakbeen realiteit is willen de onderzoekers weten hoe het zich houdt bij grotere druk die in levende paarden voorkomt. Maar voor het in een levend paard gebracht kan worden zal er eerst meer getest moeten worden met het schijfje. Als alles goed verloopt zal het schijfje in 2017 in levende paarden getest worden.
De uitkomsten van de testen zullen ook van grote interesse zijn voor de humane geneeskunde omdat de dikte van het kraakbeen en atletische bewegelijkheid van paarden overeenkomt met dat van mensen.
"Het is opwindend en bevredigend om zo dicht bij het testen in levende paarden te zijn", vertelt Koch. Het onderzoek in zijn laboratorium nam al tien jaar in beslag, waarbij gezocht werd naar de best bruikbare cellen, hulpmiddelen en protocollen om een revolutionaire methode te ontwikkelen die het behandelen van beschadigd kraakbeenweefsel mogelijk maakt.
Bekijk hier een foto van het schijfje.