Geplaatst 
Het gebruik van extreme hals- en nekbuiging hoort geen plek te hebben in de training van een paard. Dit zegt de International Society for Equitation Sciences (ISES).
Het debat rond hyperflexie, of "rollkür", speelt al enkele jaren, voornamelijk in de dressuursport. Volgens ISES is de hoofd-halshouding ook te zien in andere disciplines. "Wanneer je de gymnastische effecten gaat uitbalanceren tegen kosten van het welzijn, blijven er maar weinig redenen over waarom we hyperflexie zouden moeten zien als een acceptabele manier van trainen."
"De luchtwegen moeten open blijven en het paard moet in een houding lopen waarin het zichzelf kan dragen. Niet in een houding waarin hij gedwongen word door de ruiter of hulpteugels. Een extreem gebogen hals en nek zijn niet acceptabel."Volgens ISES zou de FEI meer nadruk moeten leggen op het rijden óp of voor de loodlijn. "Op dit moment wordt een hoofdhouding achter de loodlijn niet gezien als fout, maar wordt het zelfs beloond. Zeker op elite niveau. Er is genoeg wetenschappelijk bewijs dat de risico's van hyperflexie aantoont. Van de 55 gepubliceerde studies, was 88% negatief over het effect van hyperflexie op het welzijn van het paard."
Onderzoek naar teugeldruk suggereert dat bij het paardrijden, de hals- en hoofdhouding vaak afgedwongen wordt door het gebruik van e teugels, in plaats van dat het paard het hoofd zelf draagt. "Extreme buiging kan leiden tot beschadigingen in de zachte weefsels en aan het skelet."
