Geplaatst 
Bron: wikimedia commons
Paarden die lang op transport staan zijn kwetsbaar voor het ontwikkelen van koorts. Japanse wetenschappers hebben onderzoek gedaan naar het ontstaan hiervan en ontdekten een mogelijke oplossing.
Paarden die langer dan twintig uur worden vervoerd zijn gevoelig voor het ontwikkelen van een koorts die vermoedelijk wordt veroorzaakt door stress en veranderende omstandigheden in de vrachtwagen. De luchtwegen van het paard kunnen in deze omstandigheden geïnfecteerd worden door pathogenen zoals Streptococcus zooepidemicus, een ondersoort van de S. equi. De S. zooepidemicus leeft in de keelholte en luchtpijp en wordt gezien als de belangrijkste verwekker van transportkoorts.
De Japanse wetenschappers onderzochten het effect van filgrastim. Filgrastim is een middel wat de aanmaak van granulocyten in het beenmerg en migratie naar de bloedbaan stimuleert. Een granulocyt is een bepaald type witte bloedcel en ze hebben een belangrijke functie in het immuunsysteem van paarden. Het middel wordt veel gebruikt wordt in de humane wereld, maar nog niet veel in de paardenwereld vanwege de hoge kosten. Omdat paarden met transportkoorts in een eerder onderzoek een hoge concentratie granulocyten in het serum lieten zien vermoedde de wetenschappers dat het een natuurlijke genezingsreactie was van de paarden.
Voor het onderzoek werd er gebruik gemaakt van zestien klinisch gezonde volbloedjaarlingen. Deze jaarlingen werden onderverdeeld in twee groepen van acht paarden. De eerste groep bestond uit vier ruinen en vier merries en kregen het middel filgrastim toegediend. De tweede groep bestond uit drie ruinen en vijf merries en zij kregen een zoutoplossing toegediend en dienden daarmee als controle groep. De medicatie werd maximaal een uur voor transport toegediend aan de paarden.
Het transport zelf duurde 44 uur en bestond uit een totale afstand van 2.530 km, waarbij er 2.420 km over land en 110 km over zee werd gereisd. Bij het transport over zee werd er gebruik gemaakt van een grote veerpont en de 110 km werd afgelegd in iets meer dan drie uur. De wetenschappers hebben gebruik gemaakt van drie paardenvrachtwagens, met elk ruimte voor zes paarden. De inrichting van de vrachtwagens was bij alle drie hetzelfde zodat de paarden op dezelfde manier vervoerd werden. De paarden stonden allen vastgebonden en werden vier maal gevoerd tijdens de reis. Water was te alle tijden beschikbaar voor de dieren. Na het transport werden alle paarden op de weide gezet voor vier uur.
Om te bepalen of de medicatie een effect had op de paarden werden ze voor, tijdens en na transport onderzocht op veranderingen in het bewegings- of verteringsstelsel. De lichaamstemperatuur werd rectaal gemeten voor, na transport en een dag na transport. Ook werden er bloedmonsters genomen voor, na en een dag na transport. Het bloed werd gecontroleerd op de concentratie granulocyten die aanwezig waren.
Er werden geen bijwerkingen van de medicatie geconstateerd bij alle paarden voor, tijdens of na het transport. Daarnaast werd er ook geen significant verschil gemeten in de lichaamstemperatuur van de paarden. Wel werd er een significant verschil gezien in de bloeduitslagen. In de groep paarden die de medicatie toegediend kregen werd een hogere concentratie witte bloedcellen en granulocyten waargenomen na transport. Ook de dag na transport waren deze concentraties hoger in de medicatiegroep ten opzichte van de controlegroep. De gemeten waarden waren geslachtonafhankelijk.
De studie suggereert dat het toedienen van filgrastim vlak voor transport de natuurlijke immuniteit activeert voor meer dan 48 uur en hiermee het paard beschermt tegen een infectie van S. zooepidemicus.
De wetenschappers geven wel aan dat verder onderzoek aan te raden is.
De studie "Effect of low-dose G-CSF formulation on hematology in healthy horses after long-distance transportation" is gepubliceerd in The Journal of Veterinary Medical Science.
