Geplaatst 
Op wedstrijd willen we graag zo hoog mogelijk eindigen en we doen er als ruiter alles aan om de jury maar geen verkeerde indruk te geven. We hebben een paar weken geleden in de blog van Conny nog kunnen lezen dat juryleden ook maar mensen zijn en wel degelijk te beïnvloeden zijn. En dus glimlachen we vriendelijk naar de jury, snauwen we niet onze voorlezer als deze verkeerd voorleest en geven we voor het oog van de jury een lichte beenhulp ook al zou een flinke por meer op zijn plaats zijn omdat hij niet genoeg impuls heeft.
Maar wat denken en vinden juryleden er nu werkelijk van? Wat zien juryleden liever niet en wat kunnen ze nu juist wél waarderen in een proef?
Ik heb een aantal juryleden gevraagd hoe zij het jureren in de praktijk ervaren en met mijn eigen ervaring als jurylid heb ik daar een aantal aandachtspunten uitgehaald waar ruiters op zouden moeten letten.
#1 Een paard met spectaculaire bewegingen
Sommige ruiters menen, dat zij alleen vooraan kunnen rijden met een getalenteerd paard of met een paard met spectaculaire bewegingen. Voor een deel is dit waar. Met een getalenteerd paard met goede gangen heb je nu eenmaal een voorsprong op een minder goed gebouwd paard met mindere gangen. Met het spectaculair bewegend paard zal je sneller hoge punten krijgen.
Maar er zijn ook ruiters die te veel nadruk leggen op het “spectaculair” in de rondte gaan van het paard. Dat gaat vaak ten koste van het ruggebruik en de souplesse. Het is zeker niet meer zo dat juryleden zitten te wachten op een zweefdraf of een paard met veel voorbeen maar achterbenen die niet meekomen. Zij zien veel liever een fijn afgericht paard die los door zijn lijf beweegt.
Focus je dus op een goede basisafrichting en dat je de oefeningen correct uitvoert en minder op het neerzetten van een spectaculair beeld, wat vaak gepaard gaat met spanning en te weinig ruggebruik. Ook met een eenvoudiger paard, wat goed afgericht is, kun je hoog scoren. Het gaat er tenslotte om dat je paard uitstraalt dat hij een happy athlete is.
Lees hier de rest van het artikel
. Zij loste dit op door haar paard een volte in te sturen, terug te nemen naar stap en alsnog de overgang te rijden bij A. Dit met het idee dat ze -2 zou krijgen vanwege de volte, maar dat ze dit eventueel kon ophalen met een goed cijfer voor de overgang.
