
Een optimale verhouding tussen calcium en fosfor is bij volwassen paarden 2:1. Maar niet in alle voersoorten is deze verhouding terug te vinden. Wat gebeurt er wanneer het dieet afwijkt van de optimale verhouding?
Calcium en fosfor spelen beide een belangrijke rol bij veel lichaamsfuncties, waaronder de gezondheid van het skelet. Een van de onderzoekers van het Kentucky Equine Research centrum zegt: "Een van de verwachtingen was dat een teveel aan fosfor in de botten van het paard wordt opgeslagen. Dit zou het bot hard en sterk kunnen maken. In veel paardenvoeding verschilt het gehalte aan calcium en fosfor. Het is goed mogelijk dat een paard niet genoeg van de mineralen binnenkrijgt, of in een verkeerde verhouding."
Om te onderzoeken wat het effect is van de twee mineralen in de voeding, werden drie verschillende diëten geprobeerd voor 42 dagen: een dieet met de optimale calcium-fosfor verhouding, een dieet wat hoog was in zowel calcium als fosfor en een dieet wat alleen hoog was in fosfor. De botontwikkeling en bijschildklierhormoon werd gemeten om het effect van het dieet te onderzoeken.
Paarden die het optimale dieet kregen hadden geen tekenen van mineraalopslag in het lichaam. Bij het dieet dat hoog was in beide mineralen werden zowel calcium als fosfor opgeslagen in het lichaam. Bij het dieet wat alleen hoog was in fosfor werd enkel fosfor opgeslagen. Bij deze groep werd er ook een hoger gehalte fosfor aangetroffen in de urine.
Het belangrijkste resultaat was dat een dieet dat hoog in fosfor was geen effect had op de botontwikkeling of bijschildklierhormonen. Het is echter wel mogelijk dat hoge gehaltes van calcium, fosfor en magnesium stenen kunnen vormen. Deze stenen kunnen koliek veroorzaken en zullen operatief verwijderd moeten worden.
