Geplaatst 
Foto: Roy van Wijk
Rewilding Europe presenteerde op 17 september de nieuwe studie “Rewilding horses in Europe”. Een unieke studie over wilde paarden met achtergrondinformatie en praktische richtlijnen. ARK Natuurontwikkeling leverde een belangrijke bijdrage aan deze studie.
De geïllustreerde uitgave van 48 pagina’s werd door Rewilding Europe gepresenteerd tijdens de Eurosite workshop “Living with wilderness”, in Haarlem, door Rewilding Director Wouter Helmer. Het eerste raport werd overhandigd aan David Parker, bestuurslid van Eurosite.
Het Europese wilde paard is vreemd genoeg uitgestorven en tegelijkertijd nog steeds aanwezig. Officieel is het uitgestorven, maar tegelijkertijd is zijn genoom niet verloren en bestaat het nog steeds in verschillende oude, originele paarden: van Exmoors in het westen tot Hucul in het oosten van Europa.
”Dit document neemt de lezer mee naar de rijke diversiteit van Europese paarden, het maakt een eerste selectie van paarden die geschikt zijn voor rewilding en geeft handvatten voor het dedomesticeren van paarden op de best mogelijke manier, volgens de laatste bevindingen uit de wetenschap en praktijk” zegt Frans Schepers, managing director van rewilding Europe.
”Omdat deze kennis zich snel ontwikkelt, moet dit document gezien worden als een levend document. En Rewilding Europe zal het ook zo gebruiken. Het onthult de praktische ervaringen van het rewilden van paarden in verschillende ecosystemen in Europa en laat tegelijkertijd de laatste wetenschappelijke inzichten zien. We hopen hiermee een bijdrage te leveren aan het ultieme rewilding doel: goed functionerende Europese ecosystemen, waar alle sleutelsoorten aanwezig zijn, en het wilde paard is er daar een van.”
Verschillende primitieve paardentypes hebben nog steeds karakteristieken en genen van het originele wilde paard en zijn goed geschikt voor rewilding in de Europese natuur: de Exmoor voor het noordwesten van Europa en Engeland, met mogelijkheden om Dartmoor en Welsh pony’s toe te voegen om de genetische diversiteit te herstellen of de Eriskay pony voor gebieden met extremer klimaat; de Yakut pony voor het hoge noorden van Europa en Siberië; het Konikpaard uit Letse, Nederlandse, Belgische kuddes in het Europese laagland van Noord en Centraal Europa; de Hucul in de centrale en Oost-Europese bergen; de Pottoko in de bergen van Zuidwest-Europa; de Asturcon, Losine, Monichino, Cabalo Galego/Faco of Garrano/Minho/Geres kunnen worden gemengd voor het verbeteren van de genetische diversiteit en vergelijkbare karakteristieken. De langbenige Retuerta’s zouden gebruikt kunnen worden in meer of minder open steppe- en dehesagebieden van Zuid- en Midden-Spanje; het Przewalski paard voor de grote Oost-Europese continentale steppes; en op de Balkan zijn een aantal oude paardentypes geschikt, zoals Karakachan, Bosnische en Servische bergpaarden, het Myzegea paard en de Pindos pony/Thessalier.
Paarden rewilden betekent werken naar een toekomstig wild paard en moet niet gezien worden als het opnieuw opbouwen van het uitgestorven wilde paard. De snel groeiende kennis over alle verschillende typen uitgestorven wilde paarden wordt gebruikt om voor de goede rassen en karakteristieken van bestaande paarden te kiezen.
Lees hier het (Engelstalige) onderzoek
Een "nieuw" Europees wilde paardenras creëeren - wat daarna natuurlijk ook uitgezet moet worden - is nog wel te doen, maar als die zich daarna in de natuur gaan vermeerderen, dan wordt dat op termijn natuurlijk net zo'n drama als met die Koniks in de OVP, alleen dan op een veel grotere schaal. Of, als ze niet in omheinde gebieden gaan worden gehouden, worden ze achter elkaar plat gereden en daar zit ook niemand op te wachten. Ik in ieder geval niet. Een ree kan mijn bullbar nog wel aan, maar iets groter wordt denk ik al een beetje penibel. 
