
De lezing van Andrew McLean
Theorie: Objectiviteit in de dressuur
Gisteren begonnen we na een lekker stevig ontbijt aan de tweede dag van het congres. Andrew McLean trapte af met een erg interessant verhaal over objectiviteit in de jurering van de dressuur. Op basis van leertheorieën is er nieuwe en meer objectieve trainingsschaal gemaakt. De introductie ervan luidt een significante revolutie in van het jureren in de dressuur en andere takken van de paardensport. De nieuwe trainingsschaal zorgt niet alleen voor een simpelere, transparantere en objectievere jurering, maar verhoogt ook het welzijn van de paarden in de sport. Dit zal uiteindelijk bijdragen aan de levensduur van de paardensport die momenteel deels bedreigd wordt door het ontbreken van objectieve jurering op alle niveaus. Bijvoorbeeld als gevolg van de invloed van het beoordelen van een landgenoot, de tijd waarop gestart wordt, etc. Ook benoemde hij de fokkerij: We fokken steeds meer op extravagante beweging. Zou het niet beter zijn om terug te gaan naar het meer normale, goed bewegen van de paarden?
Theorie: Betere evaluatie van bouw en persoonlijkheid
Aansluitend op Andrew McLean vertelde Uta Lönig von Borstel over haar onderzoek naar een lineaire schaal om persoonlijkheid en bouw te evalueren. Het blijkt mogelijk te zijn om betrouwbare tests uit te voeren voor persoonlijkheidskenmerken. Men verwacht dat er een groter genetisch voordeel valt te behalen in zowel conformatie als persoonlijkheidskenmerken wanneer er gebruik wordt gemaakt van een lineaire schaal om deze kenmerken te beoordelen. De conventionele scorelijsten op keuringen blijven te algemeen waardoor het bijvoorbeeld mogelijk is dat een paard met een hoef naar binnen en een paard met een hoef naar buiten dezelfde score krijgen. Door de huidige kenmerken waarop getest wordt meer onder te verdelen en een schaal van 1 tot 10 te gebruiken krijg je een beter beeld van de persoonlijkheid en bouw van een paard.
Theorie: Belonen
Emily Hancock keek naar het belonen van paarden. Ruiters en geleiders kloppen het paard regelmatig op de hals of krauwen het als een communicatiemiddel en als beloning voor het paard. Het kloppen op de hals bleek minder effectief dan het krauwen op de schoft, waarbij het laatste leidde tot vergelijkbare reacties als men vindt in paard-paard interacties.
Theorie: Bont is beter
Na een koffiepauze sprak Paul McGreevy uit naam van de ISES over protocollen voor onderzoek in equitation science. Ze willen ernaar toe dat internationale onderzoekers hun onderzoeken gaan uitvoeren volgens standaardprotocollen zodat de resultaten vergelijkbaar zijn en eventueel op één hoop gegooid kunnen worden voor vervolgonderzoek. Als voorbeeld twee onderzoeken die op elkaar aan (kunnen) sluiten: Uit een onderzoek naar ruiter- en verkeersveiligheid waarbij de profielen van vrijetijdsruiters en hun omgeving in beeld werden gebracht, bleek dat bonte paarden minder bijna-ongelukken hebben dan egaal gekleurde paarden. Rose Scofield concludeerde dat de selectie van bonte paarden mogelijk bijdraagt aan de veiligheid van de combinaties die gebruik maken van de wegen in het Verenigd Koninkrijk.
Gemma Pearson sloot het ochtendprogramma af met een boeiend verhaal over het inbedden van wetenschap in het onderwijs en de praktijk. Wanneer equitation science algemeen bekend moet worden, moet het toegankelijk zijn. Educatie is de sleutel in het wegnemen van de blokkades die bestaan door onder andere de wetenschappelijke termen en het gebrek aan het overbrengen van de theorie naar de praktijk. De integratie van de theorie van equitation science in het veterinaire onderwijs heeft grote gevolgen voor het paardenwelzijn. Op de Royal Dick School of Veterinary Studies heeft men dit in de praktijk gebracht en blijkt dat het paardenwelzijn verbeterd is door de kennis over equitation science die is meegegeven aan de studenten.
Na de laatste lezing van de ochtendsessie moesten we meteen onze spullen gaan verzamelen om richting de BIS Riding School te vertrekken. Op deze manege zouden we na de lunch een middag vol met praktische demonstraties voorgeschoteld krijgen.

Omgaan met springproblemen
De middag begon met een demonstratie over het geven van lessen aan kinderen. Tijdens deze demo werd getoond hoe je kinderen kennis kunt laten maken met de omgang met pony's en het rijden op een ontspannen en leuke manier. Elke pony liet met zijn ruiter en begeleider een andere fase in de opleiding van de ruiter zien of een andere oefening. Zo waren er groepjes die lieten zien hoe de kinderen ontspannen op een schapenvel aan de bewegingen van de pony konden wennen, groepjes waarbij de kinderen leerden sturen, groepjes waarbij de kinderen leerden draven, halthouden of vallen.
De tweede demo ging over valtraining voor ruiters en amazones. Deze demo werd gegeven door een judoënde echtgenoot van een fanatieke amazone. Nadat het gezin een ruiter na een simpele val afgevoerd zag worden door een ambulance met een gebroken heup en een schouder uit de kom besloot de man om valtraining voor ruiters op te zetten. Het is voor alle ruiters belangrijk dat zij voorbereid zijn op een eventuele val, want van je paard vallen kan altijd gebeuren. De ruiter moet daarom zijn lichaam soepel houden en weten hoe hij de impact van de val kan verkleinen.
Enkele vrijwilligers uit het publiek deden samen met de zoons van het gezin de oefeningen die horen bij de valtraining. Er werden koprollen gedaan, voor en achteruit, met een of met twee handen en zelfs over een op de grond liggend persoon heen. Vervolgens werd er uitgelegd waar je op moet letten als je valt. Vang bijvoorbeeld nooit je val op met je elleboog, want dan is de kans heel groot dat je je arm breekt of je schouder blesseert. Het is in zo'n geval beter om op een zo groot mogelijk oppervlak van je lichaam te vallen. Probeer dus op je zij te vallen waarbij je been, je heup, je zij en je schouder tegelijkertijd de grond raken, maar houdt wel je hoofd omhoog. Dit werd vervolgens geoefend door vanuit een hurkpositie op je zij te vallen. Als afsluiting mochten de vrijwilligers elkaar door middel van een judoworp op de grond gooien en het geleerde in praktijk brengen bij het vallen.
Demonstratie: Springproblemen
Na de valtraining volgde een demo waarbij vier springruiters met hun paarden/pony's in de bak kwamen. Elk van deze combinaties had te maken met een probleem tijdens het springen en in deze sessie zouden alle ruiters hier hulp bij krijgen. Er waren twee paarden, de ene ging tijdens het parcours steeds harder en harder galopperen en de ruiter raakte de controle dan kwijt. Het andere paard begon opeens te bokken en rond te springen in het parcours. De andere twee waren pony's. Er was er een die echt niet over een plastic waterbak durfde en dan begon te staken. De andere pony was tijdens het rijden al heel sterk en snel en tijdens het springen niet onder controle te houden.
Elke combinatie werd begeleid door een instructrice waardoor er met vier combinatie tegelijk gewerkt kon worden. Opvallend was dat eerst alle neusriemen gecontroleerd werden en losser gedaan werden. De sperriem werd bij alle paarden losser gedaan of verwijderd en de hele sterke vlugge pony moest het zelfs zonder zijn neusriem doen. De paarden werden allemaal heel consequent getraind en beloond als ze iets goed deden waardoor alle paarden heel snel vooruitgang boekten.
Demonstratie voor jong en oud
Tijdens de vierde en laatste demo konden we kennis maken met de trainingsmethodes gebruikt in de klassieke dressuur. Daarvoor was er een ervaren ouder paard en een paard van zeven jaar dat nog in opleiding was. De paarden lieten verschillende oefeningen zien en de manier waarop deze dieren getraind worden kwam uitgebreid aan bod.
Al met al was het een zeer leerzame middag en het was erg goed om alle theoretische informatie van de afgelopen twee dagen ook eens in de praktijk toegepast te zien worden.
Jessica en Aurora3

Inleiding van de praktijkmiddag. Daarna gingen de pony's met kinderen aan de
slag voor de eerste praktijk clinic

Opleiden van een paard
Lees ook
[VN] Dag 1 ISES Congres: Op bezoek bij stal Blue Hors
[VN] Dag 2 ISES Congres: Een dag vol stress!