jasmijn78 schreef:Ik heb toch helemaal niets op met het toestaan van de 'zenuwenhap' en haar argumentatie daarvoor. Een van haar tips is dat je altijd consequent moet zijn, en daar ben ik het volkomen mee eens. Dus happen mag of altijd of nooit. Dat zij bang is dat als ze het happen voor een show corrigeert dit cummuleert in spanning geeft eigenlijk aan dat ze een compromis sluit en daarmee dus niet consequent en dus een duidelijke leider is voor haar paard. Dat geeft een paard spanning die kan toenemen op een moment voor een show.
De excuses die ze geeft om dat gedrag te toloreren gaan er bij mij niet in. Ze zegt ook: ik kan het gedrag stoppen als ik dat wil. Dus waarom doet ze dat dan niet op zo'n moment? Waarschijnlijk omdat ze door haar eigen zenuwen daar niet bij stilstaat en het dus onbewust toelaat. Als hij alle aandacht voor haar heeft en er een vertrouwensband is kun je je paard best op zo'n moment corrigeren zonder dat dat ontaard in een vechtpartij of overmatige spanning.
Blijkbaar heeft zij in dit gedrag dus ook de eerste signalen gemist. Verder vind ik het niet uitmaken of het happen voortkomt uit onzekerheid of dominantie. Als je het ongewenst gedrag vindt moet je het corrigeren, altijd. En zowel een onzeker paard als een dominante heeft baat bij een duidelijke en consequente baas. Hoe je corrigeert, met welke timing en dosering; dat is afhankelijk van wat op dat moment passend is. De boodschap moet in een keer duidelijk zijn, zonder dat je het paard bang maakt. En bij een te slap optreden leer je een paard juist het tegenovergestelde.
Ik heb nota bene hengsten en die mogen gewoon niet bijten. Tot nu toe stopt de bijt impuls ook altijd als ze een jaar of 4 zijn. Van mij mogen ze nooit bijten, maar ze krijgen er zelden of nooit een tik voor. (alleen als het echt gericht en raak is en dat is bijna nooit het geval) Vaak volstaat een ferme "Nee!" of "Hé!!" al dan niet in combinatie met een paar passen achteruit sturen.
De passen achteruit is vaak bij de hengsten het teken dat ze hun bijtspel hebben verloren. Zo staan ze namelijk ook tegenover elkaar te spelen en de gene die een stapje terug zet is dat ondergeschikt. Daarbij zie ik bij een hengst ook vaak dat het puur impulsief en speels gedrag is en daar word ik ook nooit boos om.
Maar ik tolereer het gewoon niet, want of het nou uit onzekerheid, spel of dominantie is, ik hoef gewoon geen blauwe plekken of erger.
Geplaatst 
