Oh ja dat herken ik zeker. Ik ben van mezelf nogal impulsief. Dat kwam in het rijden ook echt terug. Ik was altijd heel snel van reactie maar had soms moeite met het doseren van de hulpen. Ik moest geduldjes eten zei mijn trainer altijd. Rustig, aanvoelen, kleiner corrigeren.
En dat merk ik naast het paard ook. Ik ben een flapuit, ik zeg wat ik denk en moet eigenlijk beter nadenken voor ik dingen zeg.
Maar goed, elke karaktereigenschap heeft ook goede kanten. Ik was met rijden ook heel doortastend en perfectionistisch. Ik kon ook goed wedstrijdrijden, ik kon het op de momenten dat het moest. Ik sloeg niet dicht etc.
De scherpe randjes zijn er wel vanaf gegaan met de jaren. Ik denk dat als ik weer zou gaan rijden, ik ook geduldiger zou zijn dan dat ik was. Maar er hangt nu ook minder vanaf. Er zijn nu veel belangrijke dingen in het leven voor me.