Het doet ieder jaar weer zeer als zo vroeg de wekker gaat. Is er misschien iemand die me uit kan leggen waarom zo'n belangrijke dressuurrubriek als de landenwedstrijd toch ieder jaar weer op zo'n onmenselijk tijdstip verreden wordt? Om 08.30 uur ging de eerste combinatie van start. Zowaar waren we behoorlijk op tijd. Het verkeer zat redelijk mee, op de parkeerplaats was plek en dus zaten we mooi op tijd klaar. Helaas constateerden we al snel hetzelfde als gisteren. Geen wifi op de tribune, dus live verslag doen zou een flinke uitdaging worden. Maar met dongel en telefoons in de aanslag deden we een dappere poging.
Zeven landen stuurde een landenteam naar Rotterdam en eigenlijk... Eigenlijk werd het geen spannende strijd. Edward Gal met Undercover en Charlotte Dujardin met Valegro reden een prachtige rit, maar verder was het eigenlijk allemaal nogal middelmatig. De scores lagen dicht bij elkaar en echt spectaculaire en spannende dingen zagen we vandaag niet buiten de ritten van Gal en Dujardin.

In een van de pauzes probeerden we wat te eten te scoren. Uiteraard wilden we niks missen en met het tempo waarop de meeste broodjes en koffiezaakjes werken en slechts 15 minuten pauze is dat een hele uitdaging. Daarom bedachten wij te gaan lunchen in het zogenaamde ridershome. Dit is de witte tent achter de bomen bij de hoofdpiste. Daar mogen we naar binnen en daar is voedsel dus dat leek een goede optie. Pasje laten scannen en even slikken en eten maar... slikken dan wel al voordat je ook maar iets gegeten hebt. Een lunch kost namelijk maar liefst 15 euro. Nu waren de broodjes heerlijk, het soepje ook en kon je waarschijnlijk salade opscheppen tot je er konijnentandjes van kreeg, maar jeetje dat is toch wel een berg geld. Volgende keer als we nog eens zoiets bedenken dan gaan we dus niet voor een snelle lunch, maar voor een zeer uitgebreide. Dan haal je het er wel uit... Zeker wanneer je bedenkt dat een broodje ham of kaas ook al gauw 6 euro kosten zodra je de hekken van het CHIO binnen bent gewandeld. We troosten ons maar met het idee dat het vast een hele eer is om indirect aan de brokjes van de prachtige paarden mee te betalen... Of aan de salade van Edward.
Aan het eind van de landenwedstrijd kwam een viertal onzettend knappe mannen de piste binnen. Het viertal luisterde naar de namen Freddy, Gerard, Mike en René en zijn zonder twijfel onmisbaar voor het CHIO. Zij brachten namelijk... Bier! Een waanzinnig span draafde in vol ornaat rond voor een echte ouderwetse bierkar. Prachtige dieren (of zoals we hoorden 'dat zijn grote tinkers'). Wat een mooi gezicht.

Copyright CHIO Rdam 2013
Tussendoor was het tijd voor pauze. Even uitpuffen. In de avond ben ik alleen nog even terug gegaan. Of nouja alleen. In paardenland ben je eigenlijk nooit alleen dus kon ik gezellig bij vrienden aansluiten. In de bospiste bekijken we de 3* Grand Prix special waarin Gal met Voice liet zien wat een waanzinnig goed paard het is. Hij was echt een maatje te groot voor de andere combinaties. Opvallend vond ik de vele storingen in de galop bij Uthopia. Je kunt dan toch wel zien dat de combinatie met Charlotte Dujardin nog niet helemaal gevormd is. De wissels gingen alle kanten op, de 2ers gingen niet goed en op de 1ers zat geen rem meer. Dat werden er wel heel veel. Het is wel verfrissend te zien hoe Dujardin om gaat met de fouten. Zo ongedwongen... Tsja en dan gaat het fout. Ze lacht om de overijver van de hengst, geeft hem een klopje en gaat onverstoord verder. Super.
Na al het dressuurgeweld heb ik nog een staartje springen meegepakt. De spannende barrage van de Dura Vermeer prijs. Doron Kuipers zette hierbij een zeer scherpe rit neer. Helaas werd hij nog net voorbij gereden en werd hij uiteindelijk tweede, maar wat ontzettend knap van de jonge ruiter. Vorig jaar kreeg hij een wildcard waardoor hij mee mocht doen en eigenlijk is hij nu al niet meer uit het deelnemersveld weg te denken.
Ik sloot de avond af met de Polo demonstratie. Leuk om eens een meer te zien. Best spectaculair ook, maar mijn ding is het toch niet helemaal. Naast gevaar voor eigen leven omdat de bal nogal eens het publiek in vloog, kan mijn hart de stress om de paardenbenen niet helemaal aan. De dieren zijn het vast gewend en het kan vast geen kwaad, maar toch...
Voor heel veel andere mensen is de avond nog lang niet afgelopen. Het zag er naar uit dat het nog lang onrustig zou blijven in het Stroodorp. Ik weet zeker dat veel mensen Freddy, Gerard, Mike en René dankbaar zijn. De alcohol vloeide rijkelijk en heel yupperig Rotterdam en omstreken stond zeker weten te pimpelen in een van de vele VIP barretjes. Voor vanavond vond ik het mooi geweest. Wie weet... Wagen we ons van de week weer eens tussen het feestgedruis.
Het was een onverwacht mooie dag. Geen onweer en nauwelijks regen en we hebben er weer van genoten. Morgen een nieuwe dag
nieuwe kansen en hopelijk weer onverwacht mooi weer.
Volgens mij zijn dat Shires of Clydesdales.