www.sportwerkgever.nl / www.bokt.nl
Ruitersportvereniging De Hoge Devel uit Zwijndrecht is de Sportwerkgever van de maand februari. De vereniging is lid van de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie (KNHS) en de manege is aangesloten bij het overkoepelend orgaan Federatie Nederlandse RuiterSport. Daar staat De Hoge Devel aangemerkt als vijfsterrenmanege. Jolanda Huijgen kwam veertig jaar geleden als jonge ruiter binnen bij De Hoge Devel en is er nooit meer weggegaan. Sinds anderhalf jaar is zij er bedrijfsleider.
Hoeveel professionele krachten hebben jullie?
“Er zijn hier zeven mensen in vaste dienst: drie stalmedewerkers, twee stalmedewerkers die ook instructie verzorgen, één administratief medewerker en ikzelf als bedrijfsleider. De administratief medewerkster werkt parttime, de rest bijna fulltime. Daarnaast hebben we nog een aantal zzp’ers die bij ons de instructie verzorgen. Iedereen staat bij ons op de loonlijst, er zit geen sportservicebureau of andere instantie tussen. Een cao hebben we niet, maar we volgen de agrarische richtlijn om zo het belang van onze werknemers zo goed mogelijk te behartigen.”
En hoeveel vrijwilligers zijn er?
“In totaal zijn er een stuk of zestig vaste vrijwilligers, die zich dagelijks, wekelijks of maandelijks inzetten voor de vereniging. Zij organiseren wedstrijden, zorgen voor de verzorging van de dieren, de kantine, het onderhoud en allerlei andere activiteiten. Ik heb heel veel respect voor die mensen. Ik ben zelf heel enthousiast en gedreven in wat ik doe, maar als ik zie dat die vrijwilligers iedere zaterdag de hele dag bij ons bezig zijn om bijvoorbeeld het onderhoud te verzorgen: daar neem ik mijn pet voor af!”
Wie is er verantwoordelijk voor het werkgeverschap?
“De vereniging wordt aangestuurd door het bestuur. Voor de dagelijkse aansturing van het manegebedrijf ben ik aangesteld als bedrijfsleider. Eén van de twee stalmedewerkers die ook instructie verzorgen is assistent-bedrijfsleider. Als ik er niet ben, kan iedereen bij haar terecht met vragen.”
Zijn de verantwoordelijkheden ook op papier gezet en worden mensen daarop aangesproken?
“Jazeker, er zijn taakomschrijvingen en ook voor alle vrijwilligerscommissies zijn omschrijvingen gemaakt. Daarnaast houd ik eens per jaar een functionerings- en beoordelingsgesprek met de medewerkers.”
Zijn er ook opleidingsmogelijkheden voor de werknemers en de vrijwilligers?
“Voor de vrijwilligers is die er dit op dit moment niet. Voor de werknemers is er een aantal verplichte cursussen, zoals de BHV-cursus. Als zij andere cursussen willen volgen, kunnen ze dat natuurlijk altijd aangeven. We kijken dan of die cursus een toegevoegde waarde heeft voor de vereniging en of we de financiële mogelijkheden hebben. De instructeurs moeten voor de KNHS voldoen aan bepaalde bijscholingseisen. Zij moeten ieder jaar een aantal licentiepunten behalen om hun diploma te behouden.”
Op welke wijze wordt er waardering gegeven aan de vrijwilligers en de werknemers?
“Ik spreek mijn waardering vaak uit, zeker voor de vrijwilligers, maar daarnaast organiseren wij één keer per jaar een avond voor de vrijwilligers met een hapje en een drankje. Daarop worden dan ook de werknemers uitgenodigd. Met de werknemers proberen we eens per jaar uit eten te gaan. En ze krijgen natuurlijk een kerstpakket.”
Is er een RI&E op de vereniging uitgevoerd?
“Ja, vorig jaar. Daar kwam een aantal mogelijkheden tot verbetering uit. De simpele dingen hebben we direct aangepast. Sommige zaken waren noodzakelijk om het veiligheidscertificaat dat wij hebben, te behouden. Dit betrof het aanbrengen van windgaas om de stapmolen en het plaatsen van hekwerk rondom de mestput. Andere zaken staan op onze investeringslijst en zodra daar budget voor is, worden deze aangepakt.”
Zijn er zaken waar u in het werkgeverschap wel eens tegenaan loopt?
“Zoals iedere werkgever waarschijnlijk: dat het niet zo loopt met de werknemers als je graag zou zien. Daar spreken we dan over, individueel of in het personeelsoverleg. Wij zijn van acht uur ’s ochtends tot elf uur ’s avonds geopend, dus wij werken veel met wisseldiensten. Personeelsoverleg is dus wel belangrijk voor het goed overdragen van de taken. Ook hebben wij te maken met een iets hoger ziekteverzuim dan andere bedrijven, omdat het zwaar werk is en we lange dagen maken. Dat zorgt nog wel eens voor gepuzzel om alles te regelen. Gelukkig stelt het personeel zich flexibel op en kunnen we ook een beroep doen op de vrijwilligers, zodat we er met elkaar altijd wel weer uitkomen.”
Waar bent u het meest trots op binnen de vereniging?
“We hebben een prachtig bedrijf. Op dit moment ben ik heel trots op het feit dat alle boxen vol staan. Er zijn veertig manegepaarden en -pony’s en zestig pensionpaarden, van privé-eigenaren. Zo draait het bedrijf toch nog goed in crisistijd en ook nog als een aardig geoliede machine. De werknemers kan je natuurlijk wel een beetje sturen, maar op de vrijwilligers heb je minder grip. Die kan je alleen een soort leidraad geven, maar het is geweldig om te zien hoe al die mensen samen de vereniging vormen en zorgen dat iedereen tevreden is. Daarnaast presteren onze leden ook zeer verdienstelijk op verschillende lokale en nationale wedstrijden met dank aan onze grote verscheidenheid aan instructeurs.”
Wat zijn de ambities voor de komende jaren?
“Als ruitersportvereniging wil je eigenlijk maar één ding: het stimuleren van de paardensport! Wij zijn niet uit op winst, maar proberen wel ieder jaar quitte te spelen. Daarnaast hoop ik dat we kunnen blijven investeren en verbeteren en met elkaar om kunnen blijven gaan op de manier waarop we dat nu doen. Ik ben een tevreden mens en trots op deze verenging waar sport, recreatie en manegebedrijf heel goed samen gaan.”