De Litouwse lange afstandsruiter Vaidotas, die al menige afstand heeft afgelegd met zijn paarden Kredas en Keklys, heeft nu een retourtje poolcirkel afgerond. Op 25 april 2012 vertrok hij vanuit Laukuva in Litouwen met zijn twee paarden van het Litouwse ras Zemaitukai. Een ras dat met uitsterven bedreigd is. Hij reed door landen als Rusland (Kaliningrad), Polen, Duitsland, Denemarken, Zweden en bereikte eind juli de Poolcirkel. De totale afstand die zij aflegden was 6000 km.
Tijdens de rit paste hij de cavalerier methode toe, waarbij hij de paarden na een uur rijden 10 minuten liet grazen en op zondag laste hij een rustdag in. Een van de paarden had een bel om zijn nek, die hij van de lokale bevolking gekregen had om hem te beschermen tegen beren en wolven omdat hij geen geweer had. Het vinden van een goed passend zadel voor zo'n lange rit was natuurlijk zeer belangrijk en na een aanbeveling van de LRGwebsite vertrok hij na Verona, Italië. Daar schafte hij een Prestige zadel dat speciaal voor lange afstandsritten ontworpen is aan te samen met de bijbehorende zadeltassen voor aan de knop(pommel) voor aan het zadel.
Tijdens de rit maakte hij geen gebruik van GPS of laptop, hij gebruikte slechts een kompas en een papieren kaart, die hij in lokale winkels kocht of van de lokale bevolking kreeg. De paarden droegen allebei een wollen deken om hun nek die tevens dienst deed als onderlegger voor het zadel. Een van de dekens was gevuld met borium voor hoefschoenen. Dit materiaal vulde hij tijdens zijn rit steeds bij. Het Borium deed hij in een fietsband wat hij dan in de wollen deken wikkelde. Vaidotas rijd op een manier à la Turkmène: De paarden werden om de dag gereden, waarbij het paard dat niet bereden werd enkel het gewicht van de wollen deken met de fietsband hoefde te dragen.
Hij had ook geen tent bij zich en vroeg gewoonlijk om een plek om ergens te mogen slapen bij de lokale bevolking. Wanneer het echter niet lukte tegen de avond een dak boven zijn hoofd te vinden om te slapen, wikkelde hij zichzelf in de wollen paardendekens en sliep in het bos of op een open veld. In Rusland leek het echter op dat hij zijn reis niet zou kunnen afmaken doordat hij zijn voet brak. "Het idee de reis niet te kunnen volbrengen was verschrikkelijk" aldus Vaidotas. Vier dagen lang bleef hij in bed en klom toen weer op een van zijn paarden. Dit lukte hem mede dankzij pijnstillers maar had 's avonds dan wel ontzettend last van zijn bips.
Ondanks een gebroken voet heeft hij de hele tocht kunnen voltooien en zijn de paarden ook weer gezond teruggekeerd.
Wow, tof zeg! Ben wel van plan over een paar jaar een rit naar Zuid-Polen te maken maar dit is wel heel die-hard long-riding zo naar de Poolcirkel. Mooi dat hij paarden kan afwisselen, ik zou alleen na een uur al gek zijn van die bel (maar ja, letterlijk beren op je weg is ook niet alles )
JoSav
Berichten: 4759
Geregistreerd: 08-02-05
Woonplaats: Verweggistan
Geplaatst: 30-12-12 19:38
Een proficiat is wel op z'n plek. Lijkt me ook een erg mooie tocht. Knap dat hij zijn reis ondanks de tegenslag heeft voltooid. De in de tekst genoemde "à la Turkmène" verwijst naar de traditionele Turkmeense (Turkoman) manier van rijden, waarbij gebruik werd gemaakt van twee vaste paarden bij lange tochten (de yabou, of het werkpaard, en het eigenlijke oorlogspaard).
Je ziet de km er wel een beetje af. Paardjes zien er nog goed uit qua vlees en spier, maar zijn wel wat houterig. Ik zou er zelf niet aan moeten denken, maar respect voor hem en de paarden. Het zadel ziet er wel lekker comfortabel uit,