Hij troefde alle Amerikanen af in een discipline waarin zij nochtans de besten zijn: ‘westernrijden' of ‘reining'. Bernard Fonck werd donderdagavond in Oklahoma City voor de derde keer op rij wereldkampioen in die aartsmoeilijke dressuuroefening. ‘Mensen denken dat we een hobbyclubje van cowboys en indianen zijn, terwijl dit echt topsport is.'
‘Bernard Fonck heeft geschiedenis geschreven', kopte de website WesternToday gisteren. In het land van de stars en stripes reed de jonge vader uit Herentals donderdagavond – plaatselijke tijd – alle Amerikanen op een hoopje en kaapte zo voor hun neus de wereldtitel ‘Westernrijden' weg. Al voor de derde keer op rij. ‘Ik heb geluk gehad: mijn paard had een uitstekende dag', zegt hij ietwat bescheiden. En dan na lang aandringen: ‘Uiteraard is dit fantastisch, dit is ongezien voor een Belg. Bovendien blijft de titel in de familie. Vier jaar geleden deed mijn vrouw het mij voor.'
Cowboys en indianen
Die echtgenote, Ann Poels (32), is ook de reden waarom hij tien jaar geleden in de ruitersport is gesukkeld. ‘Ik had een groothandel in vlees, maar heb die moeten verkopen omdat ik een hernia kreeg. Met acht bouten in mijn rug werd die job te zwaar. Gelukkig kon ik gaan werken in haar manege. Dankzij Ann is ook bij mij de passie voor reining gegroeid.'
Reining is een discipline die in Amerika ontstaan is en bij ons nauwelijks bekend is. Als er al eens beelden van happenings opduiken, stralen ze – met hun hoog rodeogehalte – eerder folklore uit. ‘Nochtans zijn we geen hobbyclubje van cowboys en indianen, zoals heel wat mensen denken. Oké, ik zie er misschien wel zo uit, en het hoort er ook bij, maar dit is echt wel topsport.'
De snelheid waarmee alle onderdelen worden uitgevoerd, ligt een pak hoger dan bij een klassieke dressuuroefening. Langzame kleine en grote snelle cirkels, vliegende gallopwissels, pirouettes vanop dezelfde plek ( spins ) en bruusk remmen (sliding stops ) worden in een razend tempo afgewisseld. ‘Ondanks mijn schijnbaar ontspannen houding – ik lijk de teugels losjes in handen te hebben – is het een zware en competitieve sport. Zowel voor mezelf als voor mijn paard.'
Quarantaine
‘Sail On Top Whizard', zoals Bernards kampioen heet, moest in quarantaine voor de wedstrijd. Eerst drie dagen in New York, en daarna 28 uur in Oklahoma City. ‘De Amerikaanse dienst voor Volksgezondheid is heel streng. Paarden die worden overgevlogen uit Europa mogen geen ziektes verspreiden, dus alles wordt dubbel gecheckt. Al was het best triestig, de hengst kon geen kant meer op. En ik kon niets doen.' Daarna werd het nog zwaarder. ‘Om de piste gewoon te worden, moesten we 's nachts trainen, een week lang. Het is een wonder dat we het gehaald hebben.'
En hoe. Bernard werd gehuldigd en opgenomen in de galerij der groten: sinds gisteren mag hij zich officieel een Million Dollar -ruiter noemen. Zo behoort hij tot een select clubje van amper zeventien ruiters wereldwijd, die al 1 miljoen dollar – oftewel 768.00 euro – aan prijzengeld bij elkaar reden. ‘Dat is ongezien. Zeker omdat ik nog maar tien jaar bezig ben.'
‘Wat ik daarvoor krijg? Een mooi schilderij, met mijn beeltenis op en een speciale vest met een Million Dollar -badge. Waar al dat geld naartoe gaat? Naar de eigenaar van het paard, ook een Belg. Ik krijg gewoon een loon uitbetaald. Maar het is me echt niet om de centen te doen, maar wel om de eer.'
Zondag keert hij terug naar het Italiaanse Alessandria, waar hij met zijn vrouw, zijn dochter Jody (7) en zoontje Justin (7 maanden) woont. Ze trainen er ranchpaarden. Nu al droomt Bernard van de rust daar, die hij dubbel en dik verdiend heeft. ‘Weet je wat ik super vind? Op mijn vrije dag in de wei gaan zitten en kijken naar de veulens: zien hoe ze rennen, spelen, slapen en zichtbaar tevreden zijn. Dat is voor mij het toppunt van geluk.'
Wat een leuk stukje! Vooraal over dat hem niet over de centen gaat en over de veulens.
Ik moet wel bekennen, filmpje gekeken en ik snap er geen reet van :p dus dat noemen ze een dressuurproefje? Heb geen haar verstand van Western hoor
Katyatje
Berichten: 1912
Geregistreerd: 25-12-06
Geplaatst: 02-12-12 15:18
Wat een prachtig paard! Erg fijn dat, ondanks dat reining in België inderdaad nog redelijk onbekend is, Bernard Fonck toch een vooraanstaande naam is in de westernwereld. En dat lijkt me nog een understatement als ik zie hoeveel ie al gewonnen heeft.
Vind alleen jammer voor die man (ook al doet hij het niet voor het geld) Dat al het geld alleen naar de eigneaar van het paard gaat.
Ik bedoel hij krijg maar een 'loon'. Maar traint wel dat paard er naar toe. Vind ik op zn minst dat hij ook een deel mag. al is het maar bijwijze van 10/20%
ligt er natuurlijk aan wat dat 'loon' is. en normaal krijgen ze ook een percentage hoor.
10y
Berichten: 1566
Geregistreerd: 01-11-02
Geplaatst: 02-12-12 20:01
Hoewel de eigenaar van de hengst best wel over het nodige kleingeld zal beschikken, zal een groot deel van dit bedrag ook de onkosten moeten dekken. Dit bedrag is echter het totaal aan gewonnen prijsgeld van die drie keer wereld kampioen, niet alleen van de laatste keer. En weet dat een retourtje paard richting de USA veel en veel duurder is als omgekeerd. Je kunt ook maar op 3 vliegvelden in heel de USA met paarden uit Europa aankomen. Na de eerste quarantaine, die ook geld kost, moest het paard verder vliegen naar Oklahoma City. Eventje in de trailer laden en met de auto rijden is geen doen, ben je een paar dagen onderweg. Er zijn hier genoeg mensen die een uurtje rijden al te ver vinden om naar een wedstrijd te gaan, dus waar praten we over . Dus ja, het zijn een boel onkosten voor de eer.
Maar niettemin, van harte gefeliciteerd, super gedaan !!!
dat geld is verdient in 10 jaar veel grote shows door heel europa (en 2 keer zelfs usa dus) te rijden met vele verschillende paarden van vele verschillende eigenaren. maar hij is wel pas de 2e 1 milion dollar rider in heel europa.