Als deelnemer aan deze eerste aangespannn TREC (en al enige jaren TREC ruiter), kan ik zeggen dat het een zeer geslaagde wedstrijd was. Veel dingen komen inderdaad overeen met een TREC wedstrijd te paard maar er zijn ook verschillen.
Zo is het met paard en wagen toch een stuk lastiger om bijv bij een verkeerd ingeslagen paadje om te keren om weer op het goede pad te komen. Ik vond het kaartlezen (als groom naast de menner) makkelijker dan wanneer je zelf ook nog op een paard zit.
En van de menner wordt ook nog aardig wat vaardigheid gevraagd als je een gemiddelde snelheid van 12 km per uur moet rijden terwijl je je op smalle kronkelige en hobbelige bospaadjes rijdt en er voor moet zorgen dat de wagen netjes om boomstronken en bomen heen gaat.
Hopelijk gaat de aangespannen TREC in Nederland ook een mooie toekomst tegemoet.