Tijdens de Grote Prijs van Outdoor Gelderland in De Steeg groeide Albert Voorn uit tot de absolute smaakmaker. Nadat hij met Tabalio het basisparcours foutloos had gereden wilde hij eigenaar Ger Visser te paard bedanken voor het vertrouwen dat hij in routinier Voorn had, door hem dit paard anderhalf jaar geleden ter beschikking te stellen. Tobalio is wispelturig en dient door de ruiter steeds met enige achterdocht te worden benaderd. Dat leek Voorn even vergeten te zijn, want Tobalio draaide zo plotsklaps om zijn as dat Voorn bijna tot zandruiter werd gedegradeerd. In de barrage eindigde Voorn als derde, achter de ontketende Brit Ben Maher met Silver Exchange II en de Amerikaanse Lauren Hough met Quick Study.
Albert Voorn was met zijn derde plaats een tevreden mens. "Ik reed het barrageparcours binnen en men vertelde mij dat de tijd die Ben Maher had neergezet te verbeteren zou zijn. Maar mijn probleem is dat ik nooit weet of Tobalio mijn vertrouwen waard is. Zo heb ik in de laatste lijn een galopsprong meer gereden dan Maher. Dat moest ik wel, doen want ik wist niet of met die galopsprong minder Tobalio zou gaan stilstaan, met als resultaat dat ik in het zand had gelegen. Dat laatste wilde ik ten koste van alles voorkomen. Mijn aspiraties gaan verder dan het winnen van deze Grote Prijs", aldus Voorn, die er op hoopt dat bondscoach Rob Ehrens hem in het Olympisch team gaat opnemen. "Ik zou het niet fijn vinden als Ehrens vanavond zou vernemen dat ik in het zand had gelegen. Ik heb liever een heel rijtje foutloze ritten achter mijn naam, waardoor het mogelijk wordt dat op deze oude man van 56 jaar alsnog een beroep wordt gedaan. Zoals Tobalio vandaag sprong was voor mijn gevoel beter dan ooit!", aldus Voorn, die er duidelijk voor uit kwam dat zijn houding na de Nederlandse Kampioenschappen in Mierlo is veranderd. "In het eerste onderdeel van het NK ging ik naar rechts en Tobalio plotseling naar links, met als resultaat dat we van elkaar werden gescheiden. Vanaf dat moment heb ik tegen me zelf gezegd: 'Vanaf nu gebeurt dat wat ik wil en vertrouw ik jou niet meer'. Dat leidde in de landenwedstrijd in La Baule tot een foutloos eerste manche en hier in De Steeg tot een derde plek", vervolgde Voorn, die er in ieder geval op hoopt door bondscoach Rob Ehrens te worden uitgenodigd deel uit te maken van het Oranje kwartet dat over drie weken in Rotterdam van start gaat in de FEI Nations Cup Top League.
Naast Albert Voorn hadden ook Maikel van der Vleuten en Stephanie Brugman zich voor de barrage geplaatst. Maikel van der Vleuten reed met Leonardo der Kleine sneller dan Maher, maar moest met het amper 1.60 m. metende paardje een springfout accepteren, waardoor hij als zesde eindigde. Ook Brugman liep met de 19-jarige Qwinto in het barrageparcours tegen een springfout aan en werd daardoor zevende. Willem Greve, die met de merrie Sonate foutloos bleef, moest echter een minieme overschrijding van de tijd accepteren, waardoor hij niet voor de barrage mocht aantreden. Greve eindigde als elfde.
Voor Ben Maher, die de Stoeterij Sterrehof Grote Prijs van Gelderland won met de schimmel Silver Exchange II, kwam deze zege als een verrassing. "Ik heb dit paard nu drie weken onder het zadel en hij heeft me in positieve verrast", aldus Ben Maher, die natuurlijk zeer te spreken was over het parcours. "De driesprong was best lastig, omdat het eerste onderdeel daarvan behoorlijk hoog was. Op het tweede onderdeel, een oxer, moesten de paarden zich enorm strekken en dan kwam de uitsprong heel snel", vervolgde Maher, die met deze overwinning 20.000 euro verdiende.
Parcoursbouwer [***] Konickx had een zeer selectief parcours op het landgoed Middachten in De Steeg opgetrokken, waarover uiteindelijk slechts negen combinaties zonder springfouten aan de eindstreep kwamen. In het lange barrageparcours kon door de ruiters in de wendingen veel tijd worden gewonnen, terwijl daarnaast het galoppeervermogen volop werd getest. "Het basisparcours analyserend moet je vaststellen dat het een zeer vloeiend te rijden parcours was. Dat is dan ook vaak het probleem, want dan is het net alsof de paarden als het ware iets indutten. In een minder vloeiend parcours blijven de paarden wakkerder en ik denk dat daardoor zich de nodige fouten laten verklaren", aldus Albert Voorn