Ik heb mij sinds het bekend worden van dit evenement afgevraagd, hoe het voor de paarden is, om dagelijks zulke afstanden af te moeten leggen. Waar zij zelf niet voor hebben gekozen.
Zijn ze daar wel toe 'uitgerust' (in de zin van: op voorbereid), kunnen ze dat eigenlijk wel aan etcetera.
Nu las ik onlangs hier het volgende:
Citaat:
MEI
18
OP HET RANDJE EN DAN FRANKRIJK IN
Duitsland, Landstuhl – Saarbrucken. Het was een hele bijzondere dag vandaag. Het kan natuurlijk ook niet altijd maar voor de wind gaan. Zoals gisteren al gemeld was een van de paarden ziek. Lodewijk had koliek en iedereen in de groep zag dat dit wel eens verkeerd kon aflopen.
De veearts kwam enkele keren langs en de spuitjes om Lodewijk te laten inslapen werden klaargelegd. De hele nacht werd gewaakt bij Lodewijk op de kleine boerderij net voor Worms. De jonge vrouwelijke veearts kwam s'morgens de situatie opnemen en eigenlijk was de beslissing voor het geven van een spuitje al genomen, maar de veearts besliste toch nog 2 uurtjes te wachten. En waar iedereen op zat te hopen gebeurde : Lodewijk begon zich weer te bewegen en kwam weer op de been. Een zucht van verlichting ging door de groep. "Hij eet alweer volop hooi" wist Gerrit blij te melden. Iedereen was erg aangeslagen en het is natuurlijk een behoorlijke domper wanneer bij de laatste kilometers een paard zou moeten worden afgeschreven. Juist nu vlak voor de eindstreep. Want er is vandaag weer een mijlpaal behaald: er zijn inmiddels 2000 KM per koets afgelegd. Met een ziek paard is het voor de andere 4 een zwaardere klus geworden.
Maw: dit paard is bijna geëuthaniseerd.
Volgens een krantenartikel zou het gaan om een geval van koliek in combinatie met een spierkwestie.
Mijn vraag aan jullie is (maar eigenlijk ook aan de organisatie van het evenement):
1. Wat is de oorzaak geweest van de geconstateerde -kennelijk zodanig ernstige, dat voor de rigoureuze stap van laten inslapen gekozen is- verschijnselen?
2. Gelet op wat ik gelezen heb over oorzakelijke verbanden mbt koliek en dat men dacht aan een combinatie met een spierkwestie: kan e.e.a. te maken hebben gehad met verminderde weerstand , vanwege oververmoeidheidsomstandigheden, vanwege het moeten afleggen van zo'n enorme afstand, en dat elke dag een paar uur per paard, met 30-50 kilometer, met achter zich een koets?
3. Wat zou een deskundige/dierenarts in normale omstandigheden (dus niet temidden van zo'n reisschema?) hebben gedaan dan wel geadviseerd, als een dergelijke lichamelijke stoornis zich had aangediend? Ook laten inslapen of anderszins, bijvoorbeeld het dier rust geven, behandelen met medicijnen, ander voer enz. enz.?
Ik ben benieuwd naar jullie reacties.