Met de titel op zak naar de 160 kilometer
Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Pagina 1 van de 1
- Cayenne
- Crazy Bird Lady en onze Berichtenkampioen!
-
- Berichten: 115271
- Geregistreerd: 08-08-03
- Woonplaats: Haaren (NB)
Met de titel op zak naar de 160 kilometer
Geplaatst door de TopicStarter : 14-12-11 08:15
De verbazing was groot toen Tineke Hoogendijk-Vossebelt uit Ermelo afgelopen weekeinde hoorde dat zij met haar paard Khayr de titel endurance 2011 klasse twee had gewonnen.
In deze klasse, waarin zij dit jaar startte, verwierf zij de meeste punten van alle Nederlandse deelnemers. Punten die verzameld werden door goed rijgedrag in de meest brede zin van het woord.
Hoogendijk wil eerst een paar misverstanden uit de weg hebben. "Endurance is lange afstanden paardrijden over terrein zonder hindernissen. Wij jakkeren dus niet door waterpartijen en springen niet over hekken heen, dat is paardencross."
Haar doel? De langste afstand, de 160 kilometer. Acht jaar is haar volbloed Arabier Khayr en hij presteert boven verwachting. "Ik heb dit paard gekocht van een meisje die er alleen recreatief mee reed. Ik ben met hem in training gegaan, meer om te kijken wat er in zat. Dat het zo goed zou uitpakken had ik niet durven hopen", vertelt Hoogendijk.
Ze begon met paardrijden toen ze veertig jaar was. "Ik was gaan vijfkampen en het paardrijden intrigeerde me het meest. Vooral omdat deze discipline het moeilijkst was om aan te leren."
Na drie jaar vijfkamp stapte ze over op de paardensport. De eerste paarden waarmee zij in training ging bleken minder geschikt voor endurance. Ze meldde zich aan om te 'groomen', een ruiter helpen met de verzorging van het paard, zoals het paard vasthouden tijdens de veterinaire keuringen. Op die manier werd ze niet alleen bekend met de sport maar werd ze er ook door gegrepen. Twee jaar geleden vond ze Khayr; een talentvol paard en geschikt voor de discipline. "Een endurance paard moet een sterk gestel hebben, goede pezen en rug en de juiste verhoudingen. Maar het belangrijkste is wel dat het paard uren voor je wil werken. Als je paard niet goed wil lopen kan geen training daar verandering in brengen. Dan wordt het dier er alleen maar slechter van." Zij wil de lat voor haarzelf en haar paard absoluut hoog leggen, maar niet ten koste van alles. ,,De gezondheid van mijn paarden staat centraal."
De kortste afstand is 25 kilometer en de langste 160 kilometer. De gemiddelde tijd die een ruiter over 160 kilometer doet is twaalf uur. Bij aanvang van de wedstrijd wordt het paard gekeurd door veeartsen. Tijdens de wedstrijd wordt het paard goed in de gaten gehouden, na elke 30 kilometer is er een veterinaire controle. Dan moet het paard eten en drinken en moet binnen een bepaalde tijd de hartslag onder de zestig slagen per minuut zakken. ,,Dit is om te voorkomen dat een paard overvraagd wordt. Het is geen crossmotor die je zo weer aan kan trappen," verduidelijkt Hoogendijk. En als ze, na een wedstrijd of na een training, met Khayr op stal komt wacht haar daar ook nog een heel ritueel. De benen worden zorgvuldig nagekeken op verdikking of warme plekken. Juiste hoeveelheid voer van goede kwaliteit en natuurlijk de nodige aandacht.
Gewoon gezellig en recreatief sporten zit niet in de genen van Hoogendijk. Als ze sport, gebeurt dat maximaal. Er worden trainingsschema's en planningen gemaakt. Zo werd ze in 1989 wereldkampioene marathonschaatsen.
Haar doelen zijn vastomlijnd. Volgend seizoen starten in klasse drie. Twee wedstrijden rijden van 80 kilometer en dan het internationale circuit in. Die 160 kilometer rijden lijkt haar het ultieme, het gevoel van de Elfstedentocht maar dan op de rug van haar paard. "Dat is haalbaar mits mijn paard blessurevrij blijft. Daar heb ik zelf veel invloed op, door hem goed te verzorgen maar pech is natuurlijk niet uit te sluiten."
Ze mag zich nog geen Nederlands kampioen noemen, deze titel wordt vergeven aan de ruiter die de rit van 160 kilometer wint.
Pagina 1 van de 1