Bron: http://www.deswollenaer.nl/Nieuws/20110 ... sheim.html
Een voormalig directeur Marketing en Communicatie van een hogeschool in Zwolle heeft bekend gefraudeerd te hebben. Volgens het Openbaar Ministerie verduisterde hij in acht jaar tijd 824.000 euro. Tegen hem is donderdag een celstraf van dertig maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk, geëist. De 44-jarige man gaf vrijwel volledige openheid van zaken in de rechtszaal. Hij schetste een onthutsend beeld van de gang van zaken bij de hogeschool. Rekeningen, ingediend door niet-bestaande bedrijfjes, werden zonder vragen te stellen gestempeld door de administratie van de hogeschool. Omdat hij budgethouder was van zijn afdeling, kon hij er zelf een krabbel onder zetten en werden de bedragen overgemaakt. Tussen maart 2001 en eind juni 2009 sluisde hij zo een bedrag tien keer de grootte van zijn toch al vorstelijke salaris naar eigen rekeningen. De reden: de onbetaalbare hobby van zijn toenmalige vrouw. Zij had een paardenfokkerij die jaarlijks vele tienduizenden euro's kostte. Het was hem er alles aan gelegen haar gelukkig te houden. Slechts eenmaal kreeg hij een vraag over deze vele declaraties van de administratie van de hogeschool. Een BTW-nummer zou ontbreken. "Verder zijn er nooit vragen gesteld.'' Het administratieve systeem bij de instelling zou inmiddels aangepast zijn, meldde de officier van justitie. Het was nota bene diezelfde vrouw die de fraude naar buiten bracht. Nadat het stel uit elkaar ging, werd ze boos omdat haar ex een rekening niet betaald had. In een klikbrief, die bij de Belastingdienst terecht kwam, meldde ze de oplichting van de school door het bedrijfje van haar toenmalige echtgenoot. In een groot onderzoek werd hij ondervraagd over vele tientallen facturen, verspreid over meerdere ordners. In totaal 175 facturen zouden valselijk zijn opgemaakt. Er werden bedragen in rekening gebracht voor verrichtingen die nooit gedaan zijn. Verdachte zelf verklaarde dat de stapel rekeningen van de fokkerij opliep. "Je verliest het overzicht. Dan ga je hele rare dingen doen.'' Gaandeweg kon hij niet anders meer, zo zei hij. "Er moest van alles betaald worden.'' Hij zag geen andere uitweg meer. "Ik zeg niet dat het goed is.'' Ook suggereerde hij dat anderen van zijn handelen geprofiteerd hebben. Zo declareerde hij meerdere maatpakken als bedrijfskleding. Veel wilde hij daar niet over kwijt. "Dat was ook voor anderen, maar alleen ik sta hier terecht.'' Uitspraak 21 juli.