Geplaatst 
Warkant in 1992.
Afgelopen zondagmorgen is toch nog geheel onverwacht de Hannoveraner dekhengst Warkant overleden. De hengst werd afgelopen vrijdag ziek en ging zeer kritisch het weekeinde in, maar leek toch op te knappen. Na grondig onderzoek bleek te oorzaak te liggen bij een grote tumor aan de blaas. Het veterinaire team kon in samenspraak met de eigenaren daarom niets anders doen dan de hengst te laten inslapen. Deze beslissing was niet makkelijk, maar het welzijn van de hengst moest ten alle tijden voorop blijven staan.
Warkant was naast Weltmeyer (vorige week overleden) de enige directe World Cup I zoon op stoeterij Celle. Hij verbleef tijdens zijn jeugd in de opfok van de stoeterij en kwam in het voorjaar van 1987 voor het eerst ter dekking, nadat hij de verrichtingstest in Adelheidsdorf goed had volbracht. In 1992 vertrok Warkant naar het dekstation in Grethem, waar hij een paar dagen per week zijn taak volbracht als dekhengst. In 1992 werd hij uitgeroepen tot Hannoveraner dekhengst van het jaar.
Warkant bracht een groot aantal succesvolle paarden. Zowel in de dressuur als in de springsport vind men zijn nakomelingen terug, met ruim 7000 paarden in de wedstrijdsport, van basis tot Grand Prix. Hiervan zijn zo'n 6000 dieren actief in de dressuursport, waarvan 24% uitkomt in de zwaarste rubrieken.
Een van de meest bekende nakomelingen van Warkant is de merrie Wansuela Suerte, die onder haar ruiter Hubertus Schmidt zeer veel landenprijzen en wereldbekeroverwinningen wist te behalen. Wansuela Suerta behaalde tijdens haar carriere een bedrag van meer dan 300.000 euro aan prijzengeld.
Een andere bekende nakomeling van de hengst is de merrie Wahajama Unicef, die samen memt Ann-Kathrin Linsenhoff eveneens furore maakte in de dressuur.
Al met al was Warkant een waardevolle hengst en stoeterij Celle laat weten zeer trots ze zijn op het feit dat hij gedurende zijn hele leven in hun bezit is geweest.
Warkant is 27 jaar oud geworden.
, Inderdaat een mooie leeftijd maar het is niet om te zeggen een mooi einde.
