http://www.destentor.nl/
Als vanouds trok een onafzienbare stoet ruiters en rijtuigen door het centrum van Epe ter afsluiting van de Eper Paardenvierdaagse.
Bij fraai weer en zonder ongelukken werd de 18de paardenvierdaagse afgelopen week door meer dan 500 ruiters en menners volbracht.
Jaylano (1) zit voorop, zijn zusje Dalisha (2) achterop en Jessica stuurt de fiets. Ter hoogte van de Hoofdstraat houdt ze halt en gunt haar kinderen een blik op de stoet die voorbijkomt. Een groot rijtuig met notabelen voorop en daarachter drie bananen te paard.
De kinderen glunderen en zwaaien opgewonden naar de voorbijtrekkende paarden en pony's die ze af en toe in een ver weiland wel eens zien maar nog nooit van zo dichtbij. Een bruidegom in jacquet draaft mee met zijn bruid te paard en houdt haar hand stevig vast. Een paar adelijke dames schrijden voornaam en hoog te paard voorbij het gepeupel en de twee pony's voor een karretje doen daarbij vergeleken aandoenlijk eenvoudig aan. ,,Ze zijn allemaal moe, dat kun je aan de gezichten wel zien," zegt een toeschouwer met kennis van zaken. ,,Ze hebben vier dagen achtereen meer dan 20 kilometer per dag gereden en dat is niet niks." Moe maar voldaan zijn de ruiters en koetsiers die de 18de Eper Paardenvierdaagse hebben uitgereden en ter afsluiting daarvan meerijden met de intocht door Epe. 'Ik houd van Holland maar vooral van Epe' staat op de zijkant van een koets, een spreuk die voor meer deelnemers aan het evenement geldt en zeker voor Esther Bakker (44) uit Epe die alle 18 tochten heeft meegemaakt. Ze kijkt het hele jaar uit naar de paardenvierdaagse en traint er samen met haar pony Spotty voor. ,,Ik kan het niet meer maken om niet te rijden," reageert de Epese met een knipoog.
Met een rode roos in de hand wacht Robin (10) op haar paardrij-instructrice die nog voorbij moet komen. Elke week krijgt ze op Reggy paardrijles van haar en ze hoopt over twee jaar ook zelf met de paardenvierdaagse mee te kunnen doen.
Sneller dan verwacht is de intocht voorbij en wat rest zijn slechts dampende paardenhopen en een vage lucht van zweet.
,,Hardstikke leuk, die intocht,'' vinden Hannie Methorst en Cor van Rooijen uit Vleuten. Ze logeren op Camping De Jagerstee vlakbij het start/finishterrein aan de Officiersweg en komen elk jaar naar de intocht.
Na het voorbijkomen van de bezemwagen pakt Cor zijn fiets en start Hannie haar scootmobiel. "Nou nog zien thuis te komen," zeggen ze tegen elkaar en gaan langzaam op weg naar de camping, achter de paardenstoet aan.
Kijk hier voor een foto.
Laatst bijgewerkt door Sammie op 11-06-11 17:02, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: aangepast + on>vn