Geplaatst Lielle
Silver Plate Buckeroo Baccara
een waardig kleinzoon van zijn opa Little Boones Buckeroo
De wereld van de Amerikaanse miniatuurpaarden werd vorige week opgeschrikt door het verlies van een legendarische hengst. Little Boones Buckeroo overleed op 10 mei, waarmee hij op twaalf dagen na 33 jaar oud was. De schitterende valkhengst was al bij leven een legende, niet alleen vanwege zijn eigen prestaties maar ook vanwege de uitzonderlijke kwaliteit van zijn nakomelingen.
Buckeroo, die op de site van Little King farm, eigenaar sinds 1983, wordt omschreven als "Our Hero", won in zijn jongere jaren diverse wereldtitels. Zo werd hij in 1983 AMHA World Grand Champion Senior Stallion en staat het record van drie opeenvolgende National Grand Champion Senior Stallion titels nog steeds op zijn naam. Maar zijn nakomelingen deden niet voor hem onder. In een periode van tien jaar wisten maar liefst zeven zonen en kleinzonen ook deze prestigieuze prijs te winnen. Buckeroo won bovendien in 2007 voor de vierde keer de titel ‘World Champion Get Of Sire’ (ruwweg te vertalen als beste vererver red), een unieke prestatie.
Maar het verhaal van Buckeroo had ook zomaar heel anders kunnen lopen. Het eerste veulen van de palominomerrie Johnston’s Vanilla (v. Gold Melody Boy) en Poplar Lanes Samson was als veulen en jaarling te slungelig om op de keuring te verschijnen. De toenmalige eigenaar Lowell Boone bood hem destijds te koop aan voor maar $1500, een aanbod waarop niemand reageerde. Maar in 1980 wist Buckeroo als tweejarige wel te overtuigen. Hij werd International Grand Champion Stallion en prolongeerde deze titel in 1981. Op dat moment klonken al de voorspellende woorden dat deze hengst wel eens 100.000 dollar kon gaan opbrengen, hoewel dit met hoongelach werd begroet.
Kort na deze successen raakte Buckeroo ernstig geblesseerd na een gevecht met een andere hengst, waarbij hij zijn voorbeen op twee plaatsen brak. Ondanks complicaties en een astronomische rekening als gevolg herstelde Buckeroo volledig, alleen wat witte haren bleven over als herinnering.
In 1983 bood zijn eigenaar Buckeroo te koop aan om zijn eigen medische kosten te kunnen betalen. De Little King farm wist met een persoonlijke lening het kapitale bedrag van inderdaad $100.000 dollar op te brengen, waardoor ze Buckeroo konden inzetten voor hun ambitieuze fokprogramma. Na zijn by-pass operatie verscheen Boone nog eenmaal in de ring met Buckeroo, wat resulteerde in de AMHA World Grand Champion Senior Stallion titel.
Buckeroo heeft de rest van zijn leven doorgebracht op de Little King Farm. In 1998 werd zijn twintigste verjaardag groots gevierd, met ruim 300 bewonderaars. Ze roemden zijn overweldigende uitstraling en zijn invloed op de miniatuurpaardenfokkerij. Hij vererfde niet alleen zijn uitstraling, maar ook een prachtig hoofd met grote ogen, natuurlijke balans gecombineerd met de kwaliteiten van een atleet, maar bovenal de ‘Kijk mij eens’ houding die typerend was voor Buckeroo. Ook in Nederland lopen diverse nakomelingen van Buckeroo rond, onder andere Bokkers MelanieH, Vanneke en Nathje hebben een kleinkind van deze legendarische vererver.
"Unmistakably Buckeroo" , volgens zijn Facebookpagina zijn favoriete citaat, mag er dan niet meer zijn, zijn naam zal niet snel worden vergeten.
Foto's van Buckeroo staan op zijn Facebook pagina.
Noot redactie
Bij het schrijven van dit bericht is dankbaar gebruik gemaakt van de volgende bronnen, die door Stef zijn aangedragen:
http://www.littlekingfarm.com/buckeroo.asp
http://www.littleamericaminis.com/histo ... ckeroo.htm
http://www.beaucheval.com/refbuckeroo.html
