www.humo.be
Vanmiddag, rond kwart over vijf onze tijd, wordt op het circuit van Aintree nabij Liverpool de startroep gegeven van de steeplechase aller steeplechases: The Grand National, een Brits instituut van het kaliber The Queen, Wimbledon en het razendsnel in de kraag slaan van liters schuimloos bier.
Is ook een hoogdag voor paardenkoersfanaat Louis De Pelsmaeker (Louis The Furmaker), voormalig sportjournalist aan de Reyerslaan, die al vanaf twee uur met een cup o' tea en een portie scones voor de buis zal zitten.
Louis De Pelsmaeker (71): "Op de BBC zenden ze ook de overige vier races uit die op de dag van The Grand National worden verreden, en die wil ik evenmin missen. Eens een paardengek, altijd een paardengek, nietwaar? Ik ben zelfs al enkele keren als toeschouwer naar The Grand National gegaan, en één keer heb ik er voor de toenmalige BRT commentaar bij mogen leveren."
"In 1977 was dat, de enige keer in mijn tijd als sportjournalist dat we 't rechtstreeks uitgezonden hebben. Een ongelooflijk schouwspel: in de commentaarcabines zat meer volk dan bij de Olympische Spelen - destijds werd The Grand National wereldwijd door 600 miljoen mensen bekeken - en beneden stonden wel vijfhonderd bookmakers weddenschappen aan te nemen. En 't was dan ook nog het befaamde paard Red Rum dat de race won, voor de derde keer al."
"Je kunt je niet voorstellen hoeveel monumenten en portretten dat er van Red Rum bestaan in Engeland - mocht het gekund hebben, ze hadden 'm tot ridder geslagen."
"Aintree is een schitterende omloop, en ook ongebruikelijk lang: meer dan zeven kilometer, met wel zestien hindernissen. Maar er zit één hindernis tussen die ik paardonvriendelijk vind: The Canal Turn. De paarden moeten die nemen op het einde van een rechte lijn, waarna er direct een haakse bocht naar links volgt. Zeker wanneer het geregend heeft en er weinig grip is, gebeuren er daar vaak ongelukken. "
"Ik ben benieuwd of men die hindernis inmiddels niet heeft weggenomen of bijgewerkt - enkele dierenrechtenorganisaties hebben daarvoor geijverd. Al heb ik niet al te veel hoop, want dierenrechtenactivisten krijgen maar moeilijk een poot aan de grond bij The Grand National. "
"Eén keer, een jaar of twintig geleden, is een groepje activisten de wedstrijd komen verstoren door post te vatten aan de eerste hindernis. Wel, die mensen zijn daarna nog nét niet voor het vuurpeloton moeten verschijnen. Je kunt in Engeland niet raken aan de paardensport, hè? 't Is een koninklijke sport nota bene - bij The Grand National is ieder jaar een afgevaardigde van het Koninklijk Huis aanwezig."
"Wat mij als leek altijd opvalt, is dat racepaarden doorgaans nogal idiote namen hebben. De winnaar van vorig jaar, om maar één voorbeeld te geven, heette Don't Push It. Wat is de meest geestige naam die u ooit hebt gehoord?"
De Pelsmaeker: "In Engeland weet ik het zo één-twee-drie niet, maar ik herinner me wel een Belgisch paard met de naam Perte Totale. Je kon bezwaarlijk komen klagen wanneer je op dat paard gegokt had en het verloor."