Oeh bah, wat een nachtmerrie! Vervelend voor alle betrokkenen, 't blijft toch altijd een risico, het werken met levende (vlucht)dieren.
tyleysmiley schreef:Ik heb helemaal geen ervaring met mennen,vind het wel hartstikke gaaf en lijkt me meer dan leuk om het zelf eens te ervaren,maar wat ik me afvraag bij een ongeluk als deze,waarbij de paarden toch ook een behoorlijke smakkerd hebben gemaakt: zouden de paarden niet angstig worden/zijn bij opnieuw inspannen,dus dat ze schrik hebben gekregen,of vermenselijk ik het nu teveel?
In ieder geval heel veel sterkte aan de betrokkenen,
groetjes Linda
Dat is natuurlijk per paard en per situatie verschillend, maar er zijn helaas genoeg gevallen bekend van (ernstige) ongelukken waarbij het paard/de paarden zódanig getraumatiseerd er uit kwamen, dat zij niet meer normaal in te spannen waren. Die paarden gaan dan letterlijk helemaal door het lint bij het zien van een wagen, of bij het inspannen/rijden. En dan is het soms het proberen waard om het paard in kwestie helemaal opnieuw te laten beleren, dus echt weer vanaf de basis, en veel vertrouwen kweken. Best kan dit toch echt gedaan worden door professionele beleerders die ook echt ruime ervaring hebben met het opnieuw beleren van getraumatiseerde paarden voor de wagen.
En ja, sommigen kunnen met veel rust, tijd en geduld uiteindelijk weer voor de wagen komen. Anderen zijn helaas voor het leven lang 'beschadigd'. Je moet je ook afvragen, en dat hangt ook weer sterk van het paard en de situatie af, in hoeverre het paard nog betrouwbaar is áls je hem dan uiteindelijk weer opnieuw voor de wagen hebt; sommigen hebben maar een kleine prikkel nodig wat hen herinnert aan het ongeluk, en raken dan helemaal in paniek.
Wat je ook wel eens ziet, is dat mensen met totaal geen verstand van mennen én van het beleren van paarden voor de wagen, zelf maar even wat gaan aanprutsen, een ongeluk krijgen, jaren wordt er niets mee gedaan, paard wordt verkocht onder het mom van 'heeft wel ooit eens voor de wagen gelopen'. Zo'n paard kan van eigenaar naar eigenaar gaan, zonder dat er ooit iets met het mennen gedaan wordt. En dan komt er wel ineens een persoon die het paard gekocht heeft, en er mee wil gaan mennen. Die heeft ook gehoord 'och hij heeft in het verleden wel eens voor de kar gelopen', en denk het paard zo even voor de wagen te spannen. Met alle gevolgen van dien, want paardlief blijkt vreselijk getraumatiseerd te zijn......
Misschien ver gezocht, maar het komt wel degelijk voor.
Daarom is het vaak ook verstandig, indien je in zo'n geval een paard aankoopt die je dus zelf niet in het tuig aan het werk hebt gezien en/of hebt uitgeprobeerd, om toch, ondanks die melding 'heeft wel eens/ooit voor de wagen gelopen', van te voren alle stappen van het beleren voor de wagen nog eens door te lopen, vaak merk je dan wel aan de reactie van het paard hoe dat gaat, of je het versnelt kan doorlopen of dat je echt merkt aan het paard dat er 'iets niet in de haak is'.
En ja, áls er bij het mennen iets mis gaat, dan gaat het vaak ook echt goed mis. Paarden houden nl. geen rekening met de wagen die ze (vaak omgeslagen en al) achter zich hebben slepen, en raken vaak nog meer in paniek door die wagen die omgeslagen en al achter hen aan kletterd, blijven hangen, vallen in de sloot met soms verdrinking tot gevolg, etc. etc......