
Ik hou niet van terugblikken. Ik kijk liever vooruit. Maar rond deze tijd van het jaar ontkom je er bijna niet aan. Op televisie, internet en radio wordt het ene overzicht na het andere met hoogte- en dieptepunten op de luisteraar en kijker afgevuurd. Wat ik overigens erg leuk vond, was de uitverkiezing van de Sports Personality 2010 bij de Engelse televisiezender BBC. De Britse jockey Tony McCoy, winnaar van de Grand National, ging er met deze eretitel vandoor. Ik wil er verder geen woorden meer aan vuil maken, maar het is goed te zien dat in het buitenland volop waardering wordt getoond voor de paardensport.
Privé dwaal ik momenteel met mijn gedachten af en toe ook af naar afgelopen jaar. Dat komt mede door het weer. Sommige leerlingen zeggen hun lessen af, omdat de reis naar onze stallen in Erp door de sneeuwval zo goed als onmogelijk is met trailers en vrachtwagens. Het is voor mij dus een stuk rustiger dan normaal. Niet dat ik me verveel. Ik train zelf nog ongeveer zes paarden per dag van buitenlandse studenten, die hier in onze appartementen verblijven. En verder ben ik met de kinderen volop aan het sleeën, schaatsen, buiten aan het spelen en druk met het organiseren van ons kerstfeest.
Het was in ieder geval een bijzonder jaar. Het was zeker anders dan andere. Als topsporter leg je je snel neer bij zaken die je niet kan veranderen, maar als ik er op terugkijk, vind ik Salinero's blessure het dieptepunt van het jaar. Ik had hem in 2010 graag nog éénmaal aan de wereld willen tonen. En dan afscheid nemen van hem op de Wereldruiterspelen in Kentucky. Maar het leven is niet maakbaar. Het zat er eenvoudigweg niet in. En ik zal Salinero nooit overvragen. Hij heeft zich op ongelofelijke wijze bewezen in zijn sportieve carrière. Hij verdient het rustig terug te komen van een blessure. Overigens heeft hij er zelf weinig hinder van ondervonden dat hij niet meer in de picture staat. Hij heeft een relaxed jaar gehad, waarin ik nog wel vrijwel elke dag met hem heb gewandeld en verzorgd. Dat houdt hem fris en blij en daar genieten we allebei van.
Dat ik vervolgens alsnog naar het WK ging met het reiningteam blijft bij mij hangen als het hoogtepunt van het jaar. Reining is een pure hobby. Maar ik wil het wel steeds beter doen. Er zit toch altijd iets fanatieks in mij. Daarnaast vind ik Whizishiningwhalla zo'n bijzonder paard. Ik was dolgelukkig dat de eigenaren hem na de WK aan mij wilden verkopen. Ik weet dat ik nooit wereldkampioen met hem zal worden, maar daar gaat het ook helemaal niet om. Hij heeft mij bijna hetzelfde plezier gegeven als mijn olympische dressuurpaarden Prisco, Bonfire en Salinero. Al deze dieren horen echt bij mij. Prisco is er niet meer. Die is enkele jaren geleden hier op stal overleden. Maar net als Prisco zorg ik ervoor dat deze andere paarden de rest van hun leven bij me blijven.
Ik merkte afgelopen week trouwens nog hoe diep die reining me raakt. Ik stond op het punt naar mijn eigen les bij Rieky Young te gaan, toen ik ineens werd geconfronteerd met een onaangekondigde dopingcontrole. Of ik even 90 cc wilde plassen. Ik heb kopjes thee naar binnen gewerkt zo snel als ik kon, maar zo'n hoeveelheid is een prestatie op zich! Ik miste dus mijn training. Ik ben in geen tijden zo chagrijnig geweest. Om maar even aan te geven dat ik met reining nog lang niet klaar ben.
Met de dressuur houd ik de deur evenwel ook open. Het afgelopen jaar heb ik immers een aantal wedstrijden gewonnen met Painted Black. Om nog maar een hoogtepunt te noemen. En met het Anky Education Center, helemaal gericht op dressuuronderricht, loopt het boven verwachting hard. Daarvan had ik aan het begin van 2010 ook nog geen idee wat ik kon verwachten. Maar het loopt nu zo storm, dat we eigenlijk al meer appartementen nodig hebben. Wat we van 2011 kunnen verwachten? Ik zie het als een tussenjaar. Het EK in Rotterdam in augustus is het belangrijkste toernooi. Verder is het betrekkelijk rustig op de wedstrijdkalender. In 2012 heeft iedereen de Olympische Spelen in Londen met rode letters in zijn agenda omcirkeld. Zo ver zijn we nog niet. Hopelijk heeft eerst 2011 enkele mooie verrassingen voor ons in petto.
^