Ergens in de polder tussen Steenbergen en Nieuw-Vossemeer heeft Carola Poot (32) uit Bergen op Zoom een stalling gehuurd op een boerderij waar zeventien afgedankte manegepaarden van een rustige oude dag genieten.
Tot aan hun dood toe. Zo oud als ze zijn lopen ze wel gewoon buiten in de wei, in de zomer dag en nacht en in de winter alleen overdag. Drie echt stokoude paarden lopen apart in een weitje. "Als ik die bij de grote groep zou doen, krijgen ze niet genoeg te eten. Ze zijn niet snel genoeg meer of worden bij de voerbak door de andere paarden opzij geduwd, want zo zijn dieren nu eenmaal, die denken alleen maar aan zichzelf", zegt Poot.
De drie oudjes zijn de merries Volita en Jessica, beide 36 jaar oud, en de ruin Basje. De twee merries hebben een dek op. "Die zijn zo vermagerd en afgevallen dat ze zichzelf niet meer warm kunnen houden", verklaart Poot. Je kunt aan deze drie paarden wel zien dat ze echt oud zijn. Ze zijn schriel, hebben een ingezakte rug, glanzen niet meer, kijken dof uit hun ogen en zijn een deel van hun tanden kwijt. Hoe oud ze kunnen worden is moeilijk te zeggen. "We hebben er een gehad die 45 jaar is geworden, maar dat was wel uitzonderlijk." Poot wacht niet tot haar paarden letterlijk doodvallen. "Als ze echt gaan lijden aan oudersdomsverschijnselen laten we ze inslapen. Dat doen we hier in de wei om de andere paarden de kans te geven afscheid te nemen. Een keer hebben we dat niet kunnen doen. Toen zijn de achtergebleven paarden een week lang van slag geweest." Twee grote ruinen lopen ook apart. Ze zijn met hun zeventien jaar nog relatief jong en een beetje te levendig om bij de groep te lopen. "Dan wordt het alleen maar knokken." Ze lijden aan de gewrichtsaandoening artrose en zijn daardoor niet meer geschikt als manegepaard. "Als je er op zou gaan rijden, zakken ze door hun rug. Als ze hard lopen hoor je hun botten kraken." In de grote groep lopen ook twee paarden van Poot zelf, de ruin Avanti en de merrie Luna. Avanti was haar laatste manegepaard. Die heeft ze zelf 'vrijgekocht' toen hij aan zijn pensioen toe was en op Luna heeft ze zelf een paar jaar gereden. "Dat zou nu nog wel kunnen, maar ik heb er gewoon de tijd niet meer voor. Zo druk als ik het heb met mijn baan, mijn huishouden en dan mijn werk voor de pensioenpaarden."
Avanti was de opvolger van Joost. Met Joost is het allemaal begonnen. "Hij was mijn eerste manegepaard. Op een dag was Joost er niet meer. De manegehouder vertelde me dat hij kreupel was en dat er niet meer op gereden mocht worden. Naïef als ik was dacht ik dat hij gewoon vrij in de wei rondliep. Ik heb wekenlang iedere keer een wortel voor hem meegenomen, tot iemand mij vertelde dat Joost al lang geslacht was. Dat vond ik zo'n naar idee, dat ik toen meteen naar een manier ben gaan zoeken om manegepaarden een goede oude dag te kunnen geven." Dat doet ze nu via de door haar opgerichte stichting Manegepaarden Pensioenfonds. Haar taak bestaat er vooral uit dat ze maneges helpt bij het zoeken van sponsors en donateurs om de verzorging van uitgediende paarden te kunnen betalen. Per paard kost dat tweehonderd euro in de maand. Poot neemt alleen paarden aan als ze zeker weet dat er voor betaald wordt. "In het begin ben ik daar wel eens wat te ruimhartig in geweest, maar dat was ik gauw afgeleerd."
Zoals ze ook geleerd heeft te accepteren dat ze niet elk paard van de slager kan redden. "Er komen ook steeds meer paarden. Als ik ze allemaal zou moeten stallen, zou ik er wel twintig per week moeten accepteren." Mede dankzij haar stichting krijgt het lot van afgedankte manegepaarden wel steeds meer aandacht.
"Het mooiste zou zijn als maneges met elkaar afspreken dat ze in hun tarieven een bedrag reserveren om hun paarden een goede oude dag te geven, een soort pensioenpremie dus eigenlijk. Met vijftig cent per les verdient een gemiddeld manegepaard met gemak zijn eigen pensioen." Poot heeft liever niet dat bekend wordt waar precies in Nieuw-Vossemeer ze haar paarden heeft ondergebracht. "Dat is om te voorkomen dat de boer overspoeld wordt door bezoekers, maar ook om de paarden zelf te ontzien. Het zijn dieren die jarenlang geknuffeld en vertroeteld zijn, ook als ze buikpuin hadden of zich anderszins niet goed voelden. Die hebben daar echt even genoeg van." De paardendriedaagse die van vrijdag tot en met zondag in Huijbergen wordt gehouden, is een van de activiteiten waarmee Carola Poot geld inzamelt voor haar stichting Mangepaarden Pensioenfonds.
er zouden meer van dit soort mensen moeten zijn!!! ga zo door! mischien ook leuk voor de mensen op bokt heb je oude dekens? zij zou het dus nog wel super kunnen gebruiken!
Een prima organisatie! Top hoor dat ze de manegepaarden helpen. Zou inderdaad slim zijn als maneges bv. 50 cent van de lestarieven per pony/paard sparen voor hun pensioen. Een kleine moeite lijkt mij.
"Ze zijn niet snel genoeg meer of worden bij de voerbak door de andere paarden opzij geduwd, want zo zijn dieren nu eenmaal, die denken alleen maar aan zichzelf"
Moet dit nu getuigen van iemand die verstand heeft van paarden? Want anders wist ze ook wel dat het niet aan zichzelf denken is gezien de paarden elkaar nodig hebben om een kudde te vormen. De hierarchie is alleen dat de sterkste eerst komen en daarna mogen de zwakkere dieren eten. Zo voorkom je ook dat je alleen zwakke dieren in een kudde krijgt, doordat die in het wild niet overleven. Maar verder vind ik het goed, zo krijgen manegepaarden nog een leuk pensioen.
carool
Berichten: 329
Geregistreerd: 27-04-05
Woonplaats: bergen op zoom
Geplaatst: 08-10-10 15:56
Hey Sunny_love,
Ik kwam per toeval dit berichtje tegen over mijn stichting en mezelf, en las jou berichtje in het topic, en wil nog graag even reageren daarop. Kan me helemaal voorstellen dat je je aan die zin stoorde, want dat deed ik zelf nl ook toen ik het stuk uit de krant onder ogen zag.
Het probleem met interviews is nl eigenlijk altijd dat je journalisten steekworden opschrijven, en daar later als ze achter de computer zitten weer een zin van gaan maken. Ik heb idd 3 oudere paarden apart lopen van de jongere fittere groep. En ik heb ook gezeg d dat ze apart staan omdat ze anders niet voldoende rust krijgen om op hun gemak te kunnen eten, en steeds weggeduwd zullen worden, omdat ze nu eenmaal de zwakkeren zijn.
Maar ik heb absoluut niet gezeg dat dieren nu eenmaal zo zijn, en alleen maar aan zichzelf denken, in tegenstelling tot de meeste mensen voel ik me juist prettiger bij dieren, en heb meer vertrouwen in ze dan in mensen omdat k al diverse dingen heb meegemaakt,, die me hebben gemaakt tot wie ik nu ben.
Juist die zin die jou zo irriteerde, stak me heel erg toen ik het stuk las in de krant, omdat dat nooit uit mijn mond zou komen, maar helaas krijg je zelf nooit vooraf te lezen wat er in de krant komt te staan, en lees ik dus eigenlijk altijd wel dingen die niet kloppen of anders zijn, maar dat heb ik inmiddels al wel geaccepteerd.
Ik wilde het alleen even rechtzetten bij jullie.
groetjes carola
janouk
Berichten: 18876
Geregistreerd: 18-04-06
Geplaatst: 08-10-10 16:03
Mooi idee; pensioenplan voor manegepaarden. Goed initiatief!
En pers, tsja je leert leven met de interpretatie van sommige verslaggevers. Je kan volgende keer vragen om het stuk eerst te mogen lezen, voordat het gepubliceerd gaat worden. Vaak is dat geen probleem en kan je fouten vooraf eruit halen.