Dit bericht ging over ons helaas.
Voor er allemaal meningen en oordelen komen:
Dit paard is een getrainde merrie, zowel voor de wagen als onder het zadel, kent de commando's.
Gisteren wilden wij een splinternieuw tuig gebruiken omdat wij het andere niet meer vertrouwden vanwege ouderdom en de sterkte. Daarvan riepen we altijd "dat we bang waren dat er nog eens iets knapte onderweg, en dat wil je toch niet dat het je gebeurt"
Echter bleek een nieuw tuig geen garantie te zijn voor probleemloos rijden wat je mag verwachten. We waren nog geen 10 meter de weg op toen de staartriem losliet van het schoftje en tussen de achterbenen van de merrie, Froukje genaamd, raakte. Hierop werd zij wat zenuwachtig en we wilden dan ook gelijk huiswaarts keren (vlakbij).
Ik wilde vanaf de fentweg de oprit opkeren maar we moesten wachten op een inhalende trekker dus remde af, helaas door het ontbreken van het achterste stuk tuig, raakte de kar de hakken van Froukje waarop ze begon te lopen, hierop raakte de kar de hakken weer en toen ging ze er in rengalop vandoor. In eerste instantie bleef ik rustig en probeerde haar met alles wat ik geleerd en ervaren heb te stoppen, gevaarlijke was echter dat aan de ene kant een diepe sloot zit, aan de andere kant een 80km weg, dus veel meer keuze dan recht vooruit heb je niet. Ik twijfelde nog of ik een oprit in zou sturen maar in vliegende galop zou de wagen dan ook gekanteld zijn. Op een gegeven moment kwam ik tot de conclusie dat ik niets meer kon, ik had echt zoiets van : "en nu?!" Toen sloeg de paniek me toe en kon ik ook niet anders dan alleen nog maar "Ohnee ohnee!" roepen.
Van alles ging door me heen en ik was doodsbenauwd hoe dit zou aflopen, verderop zijn allemaal wegwerkzaamheden, een spoorwegovergang etc... Ineens sloeg Frouk linksaf de grote weg op over de berm. De wagen bleef haken achter de lantaarnpaal en toen hoorde ik een klap, glas en vloog met een smak tegen het wegdek. Ik stond gelijk weer op en rende achter Frouk aan die met het lamoen nog aan haar vast er verder vandoor ging. Ik keek achterom naar mijn medemenner en die stond weer op dus ik wilde naar Frouk toe. Ze liep schuin de weg over, tussen wat bomen door en rolde onderuit de greppel in, bleef liggen. Toen ik eraan kwam vlogen er gelijk allemaal mensen op mij en het paard af. Een aantal mannen begonnen met helpen want Frouk stond niet meer op. Ze kreunde hard, deed haar ogen dicht en liet haar hoofd in het water zakken. Ik schrok me kapot en dacht even dat ze mae daar dood zou gaan. Ze keek steeds naar haar buik, ik was bang dat ze inwendige bloedingen zou kunnen hebben, zeker als je de vorm van het lamoen zag, moest ze die flink hard in haar lijf hebben gehad. Toen ik zag dat ze niet zelfstandig wilde opstaan, heb ik de brandweer en de dierenarts gebeld. Het duurde natuurlijk eeuwen (zo voelde het )voordat die kwamen en ik kon alleen maar denken : "Het is mijn paard niet, ohjee ik mende en het is mijn eigen paard niet" Terwijl niemand het paard had kunnen houden in dit geval overigens.
De brandweer en veearts kwamen (en 2 auto's politie, en de lokale pers, en allemaal omstanders... hmz) en met een slang is ze omhoog gehaald. Ze is flihnk stijf en kreupel, heeft oppervlakkige schaafwonden maar verder valt het gelukkig mee. Zelf heb ik 2 gekneusde knieën, een gekneusd borstbeen en wat flinke schaafplekken, en mijn mederijder, de eigenaar van het paard, is flink stijf en heeft ook schaafplekken. Gelukkig is het zo afgelopen en niet anders. Het had nog veel raarder kunnen gaan. Ik ga al 17 jaar met paarden om, heb veel gezien en meegemaakt, maar dit is toch wel het engste wat me is overkomen.
Ik men al jaren, dit paard is ervaren, maar een paard van dit formaat (1.72) dat in blinde paniek op de loop gaat, hou je met alle wil van de wereld niet meer...
Ohja, de producent van het tuig krijgt natuurlijk nog een berichtje... de staartriem heeft nooit goed vast gezeten, waardoor het hele zwikkie er zo afzakte